Ben sana diyorum ki evimi yaktın, sen bana diyorsun ki “sen bana bunu yaptın”.
Evimi yaktın gülüm , evim dediğim yeri kül içinde bıraktın.
Bende yandım o yangında. Hiç mi demedin
“Eyvah “ diye .
içimdeki şeyleri ifade edemiyorum gibi değil de içimdeki şeylerin ne olduğunu hiç bilmiyorum gibi. ne hissediyorum niye üzülüyorum ne istiyorum ne yapmam lazım bilmiyorum. her şey bu kadar zor olmasa keşke.
bir zamanlar delirmiş ve canımı yolda bulmuş gibi her şeyi yapardım aşk için. belki bir gün yine olur ama artık kimse için kıpırdatasım bile yok kılımı. alıştım herhalde hiçbir şeyin eksikliği sıkmıyor canımı.
delirten bir sakinlik yaşıyorum. arada bir sesim yükselse de, hemen eski sessizliğime
bürünüyorum. birilerine kızgın olmayı ya da en kötü kırgın olmayı ne çok isterdim.
savaşmaktan vazgeçmedim, yenilgiyi kabul etmedim. eminim yenildim ama öyle aklım başımdayken cesurca değil, ne yapacağımı bilmezken, telaşa kapılmadan yenildim. bir şey kaybetmedim, bir şey kazandığımı da söyleyemem ama hiçbir şey olmamış gibi devam etmeyi çok iyi öğrendim.
bazen bir şarkıda bazen bir filmde bazen bir tenhada bazen insan içinde bazen olduğu gibi bazen farklı biçimde bu yalnızlık bir şekilde benle hep denk geliyor
ağzını açsan anlatmaya çalışsan artık ne gerek var. bağırsan bağrılmaz, otursan ağlasan ne fayda. içsen bir güzel içilir ama çirkinleşilir de. şunu yaz, bunu de, olaya bir de bu yanından bak derken masa
devrilir sana bir şey olmaz ama bana yazık olur. bana hep yazık olur.
eskiden olsa içime ateş düşmüş gibi yanacağım ne varsa buz gibi duruyorum. sanma ki uyuşmuşum, alışmış kudurmuştan beter, ben de öyle acıya arsız olmuşum. kalmadı yanacak bir gönlüm kalmadı korkum hiçbir şeyden, o gösterdiğiniz ateşler benim içime çok önceleri düştü.
eskiden olduğum insanı iyisiyle kötüsüyle o kadar özlüyorum ki sanki orda bir şey vardı şimdi olmayan ne olduğunu bulamadığım bir şeyi kaybetmişim gibi
hak etmeyen herkesi bir bir çıkarıyorum hayatımdan ve bundan dolayı hissetmiyorum en ufak bir pişmanlık bile. kıymetli değilsem kıymetiniz de yok gözümde. bir adım geliyorsanız bir adım gelirim, öyle koca dağlar aşmaya değmez artık kimse.
üzülmüyorum artık olana olmayana. öğrendim yaşamayı küsmeden kırılmadan kırmadan ve küstürmeden. eden ettiğini bulurmuş elbet bulmasa da ne diyelim yazgıdır yazılmıştır ama bana vallahi bir ömürlük ayıp ettiler.