yirmili yaşların ortasında birçok insan içten içe yas tutuyor aslında. çocukluğunun gidişine, eski heyecanlarının kaybına ve hayal kurabilen tarafının sessizliğine.
Çocuk sahibi olamayan insanların ısrarla çocuk yapmaya çalışması. Bir yakınım var 7 sendir falan bunlar çocuk yapmaya çalışıyor. Çocuk sahibi olabilmek için dünya kadar para harcadılar ama nafile. ++
ne zaman incinsem degismeye ve sogukkanli olmaya karar veriyorum ama kirginligim gecince yine eski konusan, herkese inanan ve cana yakin, neseli halime dönüyorum bu da kendime en büyük kirginligim
beni arafta bırakan, şüpheye iten, strese sokan, bana iyi gelmeyen hiç kimseyi ve hiçbir şeyi istemiyorum hayatımda. bunları barındıran sevgiyi bile istemiyorum. canımı ne kadar acıtacak olursa olsun gerçek, doğru ve net olan her şeye hayranım.
"Geçeceğini biliyordum, iyileşeceğimi de.
Güleceğimi, merhametimi hiç kaybetmeyeceğimi,
duvar gibi dimdik duracağımı da…
Ama heyecanımı ve güvenimi kaybedeceğimi hiç düşünmemiştim."
https://t.co/QH4pbOYqFz
bir şeyi şiddetle istemeyi bırakmak ne ferahlatıcı bir duygu. evet istiyordum ama geçti. yani hala olsun isterim, vazgeçmedim aslında ama olmamasına üzülmüyorum. onsuz yaşadım, dünyanın sonu değil. buruk ama böyle de iyiyim, gibi. terketmeyi terketmek. büyümek.
Kadın tacizciye kas gücüyle bile direnemeyip korkan erkekler.. Siz bu güçle donup kalırken, kadına "niye kendini korumadı" diyen erkeklerin derdi belli.
Mağduru suçlayıp faili aklamak.
Yani aşağılıksınız.
Erkeksiniz.
Fail akladığınız her an çember sizin içinde daralıyor.