من بخش کامنتهای فیس بوکم را بستم.چون جواب دادن به اراجیف وقت میبرد.فقط یک سوال دارم. این جا هم مینویسم: چرا به کسانی که با وعده و وعید مردم را به خیابان کشاندن و در دهان اژدها انداختن کسی چیزی نمیگه؟ اعتراضی نمیکنه اما همه گیر دادن به یک بازیکن یه لاقبا که یه کلمه پس و پیش بگه جاش تو زندونه وبعد اعدام؟کی باعث این همه کشتار شده چهل هزار تا؟ کی بچههای مردمو را دست خالی فرستاد تو خیابون وگفت شما برین من هواتونو دارم؟کمک در راهه؟ چه کمکی؟ این کمکه؟ له له زدن برای مذاکره؟ توهین به تیمی که حتی اجازه تمرین درست هم بهش ندادن مبارزه است؟ حرف زدن از این بچه ها درست نیست اما تنکیو گفتن عالیه؟یعنی شما مبارزان جان بر کف مسله اصلی را ول کردید چسبیدیدبه دو تاجمله که این و اون گفتن؟ اینها اگر معترض بشن چه سرشون می آد؟ شما به دادشون میرسین؟ یا پرزیدنت دلها یا بی بی یا لیندزی گراهام؟
امیدوارم اکنون فهمیده باشند که با تبلیغات و رویافروشی رژیم عوض نمیشود.
به متوهمانی که خود را تحلیلگر میپنداشتند، تریبونهای مونولوگ دادند تا یک آدم بیلیاقت را به عنوان تنها گزینهی رهبری جا بزنند.
فرقه راه انداختند، رسانه خریدند، اوباش اجارهای را به خیابانهای غرب ریختند.
برای ترامپ هورا کشیدند و گفتند پرچمهایتان را حاضر کنید که فردا در تهرانیم!
هرکس را که توان چهرهشدن داشت، زدند. توهین کردند، تهمت زدند، بیاعتبار کردند تا شاهشان دیده شود، نشد!
شاهشان را نوچهی اجنبی کردند. کشتهشدن سرباز آمریکایی را تسلیت گفت، رویش را از مدرسهی میناب برگرداند، از ترامپ تشکر کرد… به هیچش نگرفتند.
تکتک اینها را گفتیم و نشنیدند.
کاش رویافروشانِ رسانهها درس بگیرند و مدتی زبان در کام نگه دارند تا مبارزان واقعی، بخصوص عزیزان داخل ایران، کارشان را بکنند.
Congratulations are not fitting for the Iranian people.
The thousands who sacrificed their lives for freedom were not represented in negotiations.
A people who have long been America’s most natural allies in the region have once again been treated as pawns in a deal struck over their heads.
@HabibiMaliheh نه. حداقل کشورهای نوردیک که من توشون زندگی کردم اینجوری نیست. هم همه جا صف میبندن و نوبت رعایت میشه و هم سر ساعتی که وقت گرفتی به کارت رسیدگی میشه. حداقل وسایل نقلیه هم سر همون ساعتی که قراره بیان با حداکثر یک دقیقه تاخیر میرسن. برای وقت ادم ارزش قائل هستن.
#مسعود_قرهخانی یک فعال سیاسی یا شهروند معمولی نیست که بتواند مواضع شخصی خود را پشت عنوان نظر شخصی پنهان کند.
او رئیس پارلمان نروژ است ،یکی از عالیترین مقامات رسمی کشوری که خود را نماد دموکراسی، بیطرفی و احترام به حق تعیین سرنوشت دیگر ملتها معرفی میکند.
به همین دلیل مشروع و ضروری است که بپرسیم:
- رئیس پارلمان نروژ با چه حقی و بر اساس کدام مأموریت دموکراتیک، از جایگاه رسمی خود برای دیدار با یکی از اعضای خاندان پهلوی استفاده میکند و به او اعتبار و مشروعیت سیاسی میبخشد؟
مسئله مخالفت با گفتوگو و یا دیدار دیپلماسی نیست. مسئله این است که چرا یک مقام رسمی نروژی تصمیم میگیرد در یکی از پیچیدهترین مناقشات سیاسی خاورمیانه، بالاخص #ایران عملاً در کنار یک جریان اپوزیسیون مشخص قرار بگیرد.
آیا مردم نروژ چنین اختیاری به او دادهاند؟
آیا پارلمان نروژ تصمیم گرفته است از بازماندگان پهلوی حمایت کند؟
اگر نه، قرهخانی باید توضیح دهد که چرا از جایگاه ریاست پارلمان برای دعوت از نوهی دیکتاتور قبلی ایران استفاده کرده است؟
برای میلیونها ایرانی پهلوی نه نماد دموکراسی بلکه یادآور یک نظام موروثی و اقتدارگر و فاشیستی است. در چنین شرایطی، استقبال رسمی از یکی از اعضای این خاندان نمیتواند اقدامی خنثی و بیطرفانه تلقی شود. این یک انتخاب سیاسی است و هر انتخاب سیاسی باید با پرسشگری و ملزم کردن به پاسخگویی همراه باشد.
اگر #نروژ واقعاً به اصول دموکراتیک خود پایبند است، پس مسعود قرهخانی موظف است روشن و شفاف توضیح دهد که این دیدار در راستای چه سیاستی انجام شده، به نمایندگی از چه نهادی بوده و چرا جایگاه ریاست پارلمان نروژ باید به ابزاری برای مشروعیتبخشی به یک خاندان سیاسی بحثبرانگیز در ایران تبدیل شود.
رضا پهلوی، با توجه به اقدامات دیماه، دروغها، رؤیافروشیها و جنگطلبیهایش در این اواخر، برای بسیاری از مردم ایران بهشدت منفور شده است. پهلوی هیچ مشروعیتی در داخل ایران ندارد و این
سکوت در برابر این پرسشها، نه دفاع از دموکراسی، بلکه فرار از پاسخگویی است.
بچهها سلام❤️
بالاخره رسیدم خونهمون و دیگه مشهد نیستم.
ببخشید که نتونستم تکتک به پیامهاتون جواب بدم. میدونید که چقدر دلم براتون تنگ شده. به اندازهٔ یک انقلاب و یک جنگ بینمون فاصله افتاده.
به اندازهٔ یک انقلاب و یک جنگ هم براتون قصه آوردم. وقتی یکم وضعیتم بهتر شد، مفصل براتون مینویسم.
عجالتا فقط خواستم بگم دوستتون دارم. فکر کردم عکس آذر رو هم براتون بذارم.
آذر، زندانی زندان وکیلآباد مشهد، بند آرامش.
آذر بهخاطر گذاشتن یک استیکر برای نتانیاهو با خشونت بازداشت شد. بعد از مدتی انفرادی در سپاه، حالا توی بند آرامش زندان وکیلآباده و هنوز بلاتکلیفه.
آذر عاشق سفر کردنه، تو آژانس هواپیمایی کار میکنه، رپ گوش میده و آشپزیش هم فوقالعادهست. تمنای آزادی تو تمام وجودش جریان داره؛ تمنای رهایی و عصیان.
آذر ماههاست که زندانه.
برای خیلی از آدما شاید رنج افسردگی تو زندان رسمیت نداشته باشه. یعنی وقتی پتو رو میکشی رو سرت و مشتمشت آلپرازولام و فلوکستین و ترانکوپین میخوری تا بتونی تو شلوغی بخوابی... فقط بخوابی تا رنج دیوارها از پا درت نیاره؛ رنج وطنت و هر لحظه ویرانتر شدنش.
قصهٔ آذر، قصهٔ خیلی از بچههای بازداشتی این دورهست.
من فکر نمیکنم هیچ کشوری تو دنیا بابت یه استیکر به کسی اتهام «همکاری با اسرائیل» بزنه و بندازتش انفرادی، اما اینجا رواله .
هر چی تمنای ما به آزادی بیشتر میشه، سرکوب هم بیشتر میشه.
هر چی عصیان ما بیشتر میشه، سرکوب هم بیشتر میشه.
#آذر_یاهو
#زندان_وکیل_آباد
چند روزی که بالاخره اینترنت مثلن وصل شد
و خدا تومن پول کانفیگ نمیدم،
نشستم اینستاگرام رو دیدم
و حالم داره به هم میخوره.
اونچه از جامعه امروز میبینیم
شبیه زن و شوهریه که یکیشون خیانت کرده و دارن خودشون رومیزنن به اون راه که انگار هیچی نشده
و با همون کثافتی که توش بودن ،دارن ادامه میدن،بدون اینکه مشکل اصلی رو حل کنند؛
این لجنی که همهمون توش غرقیم
این دردی که به رسمیت شناخته نشده
اسمش ادامه دادن زندگی نیست
اسمش بقا نیست
اینجوری نشون دادنش حال به هم زنه!
این شارلاتانِ فحاش و زنستیز شبانه روز به مایی که مخالف جنگ بودیم حمله میکرد، صلح ، مذاکره و آتش بس رو مسخره میکرد. الان برای خودشیرینی داره از درد مردم داخل ایران میگه، همون درد و رنجی که خودش تمام قد ازش حمایت میکرد و مارو بخاطرش تخریب میکرد.
#از_خیانت_بگو
بعد از سه ماه قطعیِ اینترنت، تسلیت میگم به خانوادههای قربانیان، چه مردم بیگناهی که در جنگ کشته شدند، مثل «فرشتههای میناب» چه کسانی که اعدام شدند.
و عمیقاً متأسفم بابت فشارهای اقتصادی ناشی از جنگ اما امیدوارم به فردای روشنی که میتونیم با هم بهش برسیم.
نکتهی دیگهای که لازم به گفتن میدونم:
اینترنتی که دیروز وصل شد، لطفی به ما نیست، بلکه حقِ ماست، اون هم بدون فیلتر.
دقیقا مثل انتخابات آزاد، آزادی بیان، آزادی تجمع، آزادی احزاب و خیلی از آزادیهای دیگه که جزو حقوق ما هستند، نه لطف.