Fleurine🦄

Fleurine Duhamel | เฟลอรีน เดอเมล | 15 Yrs | 1st Year | Daughter of Marquis (ทวิตลอยบวกได้) #LEF_Commu status: slowมากก มาๆหายๆ

[Fleurine🦄 @Fleurine_LEF]

#LEF_COMMU

Fleurine Duhamel 🦄

Daughter of Marquis

🎓Fleur de lys Academy — Lady class Year 1 (15 yrs.)

Doc : https://t.co/i0oIOFzAOs
co / role / dm 24/7

[Camille•Astier🍇 @CamilleA_LEF]

#LEF03
คำชักชวนของ เซดริซ เฟเลซิเต้ ให้เข้าร่วมทีมจำลองการรบนั้นดูจะเชื้อเชิญ​เธอได้อย่างน่าประหลาด

มองหาสิ่งใดจนต้องยอมตรากตรำ
ประสบการณ์​ ความท้าทาย
ฤากระทั่งการก้าวข้ามขีดจำกัด?

แม้ไร้ความแกร่งกร้าว
ก็จักใช้ปฏิภาณเข้าช่วย

"จากนี้ไป จะเป็นบทวิเคราะห์​ของฉันต่อสมรภูมิ​นี้ค่ะ"

[𝐀𝐝𝐫𝐢𝐞𝐧 @AdrienDV_LEF]

#LEF03

ทันทีที่ได้ยินเสียงประกาศ เอเดรียนก็เผลอกำฝ่ามือแน่นขึ้นมาชั่วขณะหนึ่ง ไม่มีการประกาศใดๆในการแข่งขัน แต่เมื่อมันเกิดขึ้นครั้งแรก กลับเป็นหนึ่งในสมาชิกร่วมทีม

.. ถอยกลับไม่ได้แล้ว

ความคิดแรกที่ผุดขึ้นมาในใจเขา เป็นเช่นนั้น
ไม่ใช่เพราะความโกรธ หากแต่ทำให้รู้สึกว่าจะแพ้ไม่ได้

ยิ่งนึกถึงสีหน้าของเพื่อนร่วมทีมที่ประชุมแผนการ
หรือแม้กระทั่งสละเวลาไปรวมตัวกันเพื่ออวยพรวันเกิดให้หนึ่งในสมาชิกของทีม
ยิ่งไม่อยากแพ้

เราทุกคนรู้ดีกว่าใคร ว่าทุ่มเทแค่ไหนกับการลงสนามครั้งนี้

สร้อยเส้นแรก ถูกพรากไป

เท่านั้นก็เกินพอ

..สำหรับเวลาของการช่วงชิงทุกอย่างคืน

[𝓔𝓰𝓵𝓪𝓷𝓽𝓲𝓷𝓮 (ไทม์โซน -14hrs) @eglantine_lef]

#LEF03

“Notre plus grande force ne réside pas dans nos titres”

“Mais dans notre détermination à surmonter les obstacles”

With @Darchelle_LEF 🌹

[Cheryl Estee🧸(โดนงานรุมทึ้ง) @LEF_Cheryl]

[ 🔓STORY W @LEF_Gaultier ]

เรื่องราวในอดีตที่ไม่ควรค่าแก่การเล่าออกมาให้ผู้อื่นได้ฟัง แต่สิ่งเหล่านั้นยังคงเป็นดั่งเงาคอยตามหลอกหลอนในชีวิตมาตลอด

ใช้ความเอาแต่ใจ และความเชื่อมั่นในตนเองมากเกินไปเป็นที่ตั้งจนสร้างปัญหาให้แก่ผู้อื่น

เมื่อ 7 ปีก่อน เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันนะ?

[AnnaAnAn @Aekkarin_PKU]

#LEF03

We defend, not defeat

[⋆☽ Azarnithe—(only dm) @Azarnithe_LEF]

#LEF03

เมื่อได้รับการแจ้งจากฝ่ายควบคุมประสานงาน ว่าเซเวียร์ ซัลลิแวนถูกตัดออกจากการแข่งขันด้วยฝีมือของใคร

แม้ใบหน้าคมคายจะยังคงสงบนิ่ง เรียบเฉย
ทว่าดวงตาสีน้ำทะเลกลับวาวโรจน์ดุดันขึ้นมา

คีแกน กับ แอสเทียร์

ไม่มีใครสอนหรือไง
ว่าอย่าบังอาจมาแตะต้อง-คนของคนอื่น-

.
.

(ขอมารีแอคการจากไปของสหายแบบเบาๆค่ะ 🥹)

[Fleurine🦄 @Fleurine_LEF]

@LHeloise_LEF คนตัวเล็กชะงักไปก่อนตอบทั้งสายตาหลุกหลิก

“คือ…ใช่ค่ะ”

‘ยังไม่ทันได้เตรียมใจเลยแท้ๆ’

“ดิฉันเล่นดนตรีกับถอดความบทละครได้นิดหน่อย แบบนี้พอจะตรงตามคุณสมบัติบ้างรึเปล่าคะ…”

ถึงจะศึกษาข้อมูลของสมาคมมาเป็นการเฉพาะ แต่เธอก็ยังไม่มั่นใจเลยจริงๆ

[Fleurine🦄 @Fleurine_LEF]

@Sienna_LEF แม้ว่าการขุดคุ้ยถึงอดีตอันไม่โสภาหาใช่สิ่งสมควร แต่หากไร้ความกล้าที่จะทวงถามก็ไม่ต่างจากการเห็นชอบในวิธีการของอีกฝ่าย

สบายใจมากหรือที่ได้พรากลมหายใจของชีวิตหนึ่งไป… ใจจริงอยากจะกล่าวเช่นนั้น

(ขอโทษที่มาต่อช้ามากๆเลยนะคะ🙇🏻‍♀️ ถ้าทางนั้นหมดมู้ดแล้วจะตัดจบเลยก็ได้ค่ะ)

[Fleurine🦄 @Fleurine_LEF]

@Sienna_LEF “…เพราะต้องปรับตัวเข้ากับโรงเรียนเลยไม่ค่อยได้แบ่งเวลาให้งานอดิเรกเหมือนเก่าน่ะค่ะ”

เค้นตอบเสียงเบาทั้งหลุบตาต่ำหลีกหนีดวงตาสีชาดที่จับจ้องมา

“ไม่คิดว่าเลดี้คาร์ลยังคงจดจำความชอบของดิฉันได้ นับเป็นเกียรติจริงๆค่ะ”

(+)

[千華 (ติดงายตอบวันจันทร์) @Chihana_HRM]

(เก็บตกค่ะ✍️🏻 ฮี่ฮี่ แอบไปวาดมาเพราะอยากวาดฟีลยุครีเจนซี่ล้วน ๆ เลย ไม่เกี่ยวอะไรกับสตอรี่มูทั้งนั้นค่ะ5544555😭👐🏻)

[Camille•Astier🍇 @CamilleA_LEF]

[โรลเปิด | ติวรุ่นน้อง or อ่านสอบ]
🕕 ช่วงก่อน - สัปดาห์​สอบ
📚 ห้องสมุดเฟลอร์เดอลีส

ยืนนิ่งงันกลางแสง​สาดพร่า สงบเงียบเจือเลือนราวเป็นอันหนึ่งอันเดียวกับสถานที่​แห่งนี้มาแต่แรก

ปลายนิ้วขยับพลิกหน้ากระดาษบังเกิดเป็นเสียงกรีดเบา มิได้รับรู้การมาเยือนของคุณเลย

(รายละเอียด​ในALT)

[Mistral @Mistral_LEF]

⛔️ Uncomfortable

“นังหมูตัวเมียแบบเธอ สมยอมเองไม่ใช่เหรอ?
ลูกในท้องนั่นน่ะ จะไปใช่ของฉันได้ยังไง คิดว่าฉันจะลดตัวลงไปทำอะไรแบบนั้นจริงๆ?
กล้ากุเรื่องขึ้นมานี่”

(—ห เห็นมีสลับเพศ อยากมาลองเล่นบ้างค่ะ(…) เปนชายแทร่ธงแดงสุดขอบที่ทำเขาท้องไปทั่วแล้วไม่รับผิดชอบ…)

[Étienne Vll(Busy) @Etty_LEF]

[โรลเปิด|≈13.00|ห้องสมุด]
หลังเลิกเรียนเสริมสร้างสมรรถภาพอันแสนโหดร้าย เอเตียนมักจะมาห้องสมุดค้นคว้าเพื่อทบทวนบทเรียน
แม้ว่าตัวของเขาเองจะไม่ได้มีปัญหาในด้านการเรียนทว่าเขาก็ไม่ประมาท

แสงตกกระทบเส้นผมสีเงิน หนังสือวิชาคณิตศาสตร์ ภาษาและวรรณกรรม กองพะเนินล้อมตัวของเขาไว้
+

[Fleurine🦄 @Fleurine_LEF]

@FrancoisV_LEF (สุขสันต์วันเกิดนะคะ🎉🎉✨)

[⋆☽ Azarnithe—(only dm) @Azarnithe_LEF]

ที่พักแห่งหนึ่ง | Weekend | 19:00
[ 𝐒𝐓𝐎𝐑𝐘 𝟎𝟑 ] : 𝐓𝐡𝐞 𝐤𝐧𝐢𝐠𝐡𝐭 𝐩𝐢𝐞𝐜𝐞 𝐡𝐚𝐬 𝐦𝐚𝐝𝐞 𝐢𝐭𝐬 𝐦𝐨𝐯𝐞

เป็นเวลานานแค่ไหนแล้ว ชายหนุ่มก็ไม่อาจทราบได้

กว่าการสอบปากคำพยานจะได้รับข้อมูลที่มีประโยชน์มา
กว่าจะส่งผู้ติดตามออกไปตามสืบเรื่องกับผู้ต้องสงสัยเพิ่มเติม

และกว่า- เขาจะนำจิ๊กซอว์เหล่านั้นมาปะติดปะต่อเรื่องราวเข้าด้วยกัน

รู้ตัวอีกทีเอกสารกองพะเนินก็สุมอยู่บนโต๊ะ ท้องฟ้าผันเปลี่ยนเป็นยามวิกาล
เหลือเวลาอีกเพียงไม่นานที่เขาจะต้องกลับไปสวมบทบาทของนักเรียนดีเด่น บุตรดยุกแห่งปีการ์ดีผู้มีเกียรติเช่นเดิม

อาซาไนธ์ยืนพิงกายกับบานหน้าต่าง ท่าทางอ่อนล้า

มือข้างหนึ่งประคองแก้วไวน์ไม่ให้ตกลงพื้น
ส่วนมืออีกข้างหนึ่ง พยายามประคับประคองสติตัวเองไม่ให้คุ้มคลั่งไปเสียก่อน

"ฉันจะได้รายชื่อคนรับใช้ที่เข้าออกปราสาทช่วง 5-8 ปีก่อนเมื่อไหร่"

คำถามดังขึ้นภายในห้องที่เหลือเขากับเอลวิน, ผู้รับใช้คนสนิทเพียงสองคน

"อย่างเร็วสุดก็น่าจะภายในสัปดาห์หน้าครับ"

เอลวินเอ่ยอย่างสงบ จดจ่ออยู่ตรงแก้วไวน์หรูหรา ของเหลวสีเข้มปริ่มอยู่ตรงขอบแก้วรอมร่อ

"ช้าไป"

ผู้เป็นนายกล่าวเสียงแข็ง
ตามมาด้วยการถอนหายใจหนักหน่วง

"สามวันไม่ได้หรือไง?"

เขาดูพยายามจะควบคุมอารมณ์ให้เย็นลง แต่กลับจบลงด้วยการซัดไวน์ในแก้วจนหมดแทน

อุณหภูมิร้อนแล่นผ่านขึ้นใบหน้า ความรู้สึกชาเริ่มแทรกผ่านผิวกาย
ก่อนที่อาซาไนธ์จะหลุดแค่นหัวเราะเสียงต่ำราวกับสมเพชในตัวเองออกมา

เหมือนกันเลย
บิดาของเขาที่สั่งสมความเครียดจนหันไปพึ่งของมึนเมา

ตอนนี้
เขาเริ่มจะเหมือนอานาตอล วัลเดอคูแมร์เข้าไปทุกทีแล้วหรือเปล่านะ?

"คุณชาย..."

แน่นอน เอลวินรู้ดีว่าอาซาไนธ์ที่เขารู้จักไม่ใช่ยอดนักดื่มตัวยง
ลอร์ดแห่งวัลเดอคูแมร์ผู้แข็งแกร่งสามารถเมาได้ด้วยไวน์เพียงขวดเดียวด้วยซ้ำ

แต่นี่มัน.. จะปาเข้าไปขวดที่สองแล้ว

"ฉันรู้"

อาซาไนธ์รินไวน์อีกขวดเพิ่มใส่แก้ว นำมันไปนั่งดื่มเอกเขนกตรงโซฟารับแขกที่มีกระดานหมากรุกตั้งอยู่

แม้วิสัยทัศน์ในดวงตาจะเริ่มพร่ามัว
กระนั้น

ก็ยังเอื้อมไปหยิบ Queen ขึ้นมาไว้ในมือ
และเชิดชูมันขึ้นเหนือแสงไฟ

.
.

"ไปเตรียมตัวให้พร้อม"

"เราจะออกจากที่นี่ในอีก 40 นาทีนี้"

—TBC.

[𝕃𝕌ℂℝ𝔼̀ℂ𝔼❋ @LucreTI_LEF]

( ขอโทษสังคม ทำไมมีเพิ่ม ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ— /ไม่ป๊อแต่ติดธงกันไว้ก่อนเฉยๆ😔💦 )

[𝐀𝐝𝐫𝐢𝐞𝐧 @AdrienDV_LEF]

[ โรลปิด ]
🔒Part of story. With – @Alistair_LEF
โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งในเมือง
ช่วงประมาณ 19.17

⚠️Tw. & Cw.⚠️
physical abuse, domestic violence, blood, child grooming

————————————————

- เหตุการ์ณก่อนหน้านี้ราวๆหนึ่งอาทิตย์ -

เอเดรียนนั่งอยู่คนเดียวในหอพักที่มีแสงสลัว เทียนไขที่สั่นไหวทอดเงายาวไปตามผนัง ความเงียบสงบของโรงเรียนในยามค่ำคืนนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับความวุ่นวายที่เขารู้สึกภายใน, สายตาของเขากำลังจดจ่อไปยังจดหมายที่มีตราประทับขี้ผึ้งของครอบครัวที่ได้รับมาจากเจ้าหน้าที่

...นั่นเป็นจดหมายจากน้องสาวของเขา เดลฟีน

ลายมืออันบอบบางของเดลฟีนทำให้เขารู้สึกเย็นวาบไปทั้งตัว เขาปิดประตูแล้วนั่งลงอีกครั้งโดยค่อยๆคลายตราประทับนั้นอย่างระมัดระวัง

ขณะที่เขากางจดหมาย กลิ่นน้ำหอมของเดลฟีนก็ลอยขึ้นมาหาเขา เป็นเครื่องเตือนใจอย่างอ่อนโยนว่าบ้านอยู่ที่ไหน แต่ขณะที่เขามองดูตัวอักษรเหล่านั้น น้ำหนักของความกลัวและความสิ้นหวังของเธอกดทับลงบนตัวเขา

เอเดรียนที่รัก

จดหมายเริ่มต้นขึ้น
คำพูดของเธอสั่นไหวบนหน้ากระดาษราวกับว่ามันกำลังส่งเสียง

หนูหวังว่าจดหมายฉบับนี้จะไปถึงพี่โดยสวัสดิภาพ แม้ว่าหนูจะเขียนมันด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความกลัวก็ตาม...

..หนูไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นยังไง แต่หนูรู้สึกว่าหนูต้องบอกพี่ทุกอย่าง. ทุกอย่างที่กำลังกัดกินจิตใจของหนู โลกดูเหมือนจะหมุนไปอย่างรวดเร็ว และหนูก็รู้สึกเหมือนติดอยู่กับกระแสน้ำ, ไม่สามารถหาจุดยืนของตัวเองได้

ตอนนี้พี่คงรู้แล้ว หรือบางทีพี่อาจจะรู้ในไม่ช้านี้ ว่าพ่อแม่ของเราได้กำลังพูดคุยเกี่ยวกับการหมั้นหมาย ผู้ชายที่พวกเขาเลือก... เอเดรียน เขาอายุมากกว่าหนูมาก พวกเขาบอกว่าเขาเป็นคนร่ำรวยและมีอิทธิพล แต่หนูได้ยินกระซิบ เอเดรียน กระซิบกระซาบจนน่าขนลุก คนในแวดวงของหนูพูดถึงความเข้มงวดของเขา ชื่อเสียงของเขาในด้านความโหดร้ายและการหลอกลวง หนูนึกภาพชีวิตที่ผูกพันกับคนอย่างเขาไม่ออก

คนที่มีอายุมากกว่าหนูสี่สิบปี

หนูกลัว พี่เอเดรียน หนูไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี พ่อแม่ของเราพูดถึงหน้าที่และเกียรติยศของครอบครัว แต่หนูอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าพวกเขากำลังส่งหนูไปสู่ชีวิตที่น่าสังเวช พวกเขาไม่ฟังคำวิงวอนของหนูเลย ตอนนี้หนูรู้สึกโดดเดี่ยวมาก และหนูรู้ว่าพี่คงจะยุ่งกับการเรียนและใกล้จะสอบกลางภาคแล้ว แต่หนูไม่รู้ว่าจะหันไปพึ่งใคร

ได้โปรด พี่เอเดรียน บอกหนูทีว่าต้องทำอย่างไร หนูไว้ใจพี่มากกว่าใครในโลกนี้ และตอนนี้หนูต้องการคำแนะนำจากพี่มากกว่าที่เคย หนูไม่อาจทนคิดเรื่องการแต่งงานครั้งนี้ได้ แต่หนูกลัวผลที่ตามมาจากการขัดคำสั่งของพ่อแม่

หนูคิดถึงพี่นะ เอเดรียน หนูคิดถึงวันที่ทุกอย่างยังเรียบง่ายกว่านี้ เมื่อเราสามารถหัวเราะและพูดคุยกันได้โดยไม่ต้องแบกรับภาระของโลกทั้งใบไว้บนบ่าของเรา โปรดเขียนกลับมาหาหนูโดยเร็วที่สุด หนูหวังว่าคุณจะมีคำตอบ บางอย่างที่จะช่วยให้ฉันผ่านพ้นสถานการณ์เลวร้ายนี้ไปได้

ด้วยรักและสิ้นหวัง
เดลฟีน

เอเดรียนหายใจไม่ทั่วท้องขณะอ่านต่อไป หัวใจของเขาเต้นแรงขึ้นทุกบรรทัด การเปิดเผยการหมั้นหมายที่จัดแจงไว้ เสียงกระซิบของความโหดร้ายและการหลอกลวง ช่องว่างของอายุ ความทุกข์ทรมานของเดลฟีนหลั่งไหลออกมาจากหน้ากระดาษ สร้างความหวาดกลัวให้กับความคิดของเขา

..ที่หน้ากระดาษยังมีคราบน้ำตาของเธอติดอยู่เลย

เอเดรียนพับจดหมายอย่างระมัดระวังแล้วใส่กลับเข้าไปในซอง สีหน้าของเขาแข็งกร้าวขึ้น แสงเทียนสั่นไหวสะท้อนในดวงตาของเขา

เขาไม่สามารถปล่อยให้เธอต้องเผชิญชะตากรรมเช่นนี้ได้ จิตใจของเขาเต็มไปด้วยอารมณ์ที่ขัดแย้ง—ความโกรธต่อพ่อแม่ของเขาที่มองโลกในแง่ร้ายอย่างเย็นชา ความกลัวต่ออนาคตของเดลฟีน และความรู้สึกถึงความรับผิดชอบที่จะต้องปกป้องเธอไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไรก็ตาม ความทรงจำในวัยเด็กของเขา ความลับอันดำมืดของตระกูลผุดขึ้นมาโดยไม่ได้รับคำสั่ง เขารู้ว่าความโหดร้ายเป็นอย่างไร เขาเคยเห็นมันในเงามืดในคฤหาสน์ปู่ของพวกเขาเอง ดังนั้นเขาจึงเริ่มสืบอย่างเงียบๆโดยพึ่งเส้นสายที่ไว้ใจได้จากคนสนิท และเพียงระยะเวลาไม่ถึงสองวัน ทุกสิ่งก็ทยอยเผยออกทีละนิด

—ยิ่งรู้มากขึ้น ความไม่สบายใจก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น ชายคนนี้เป็นคนมีอิธิพล มีเส้นสายหยั่งลึกในโครงสร้างทางการเมืองและสังคม แต่สิ่งที่ทำให้เอเดรียนรู้สึกไม่สบายใจมากที่สุดคือการได้รู้ว่าชายคนนี้มีหลานชายคนสนิทและเอเดรียนเคยเจอเขามาก่อนหน้านี้ เป็นคนรู้จักที่ห่างไกลแต่ก็ได้ข่าวมาว่าร่ำเรียนในสถาบันใกล้ๆกัน

กุญแจสำคัญในการติดต่อกับชายคนนี้

จูเลี่ยน มาร์ชองด์

————————————————

- ปัจจุบัน -

หลังจากนั้นไม่นานเอเดรียนได้นัดพบกับชายคนนี้เป็นการลับโดยเลือกที่จะไปคนเดียว เขาเข้าใจถึงความเสี่ยง แต่สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เขาไม่สามารถฝากไว้กับใครได้ การเจรจากำหนดไว้ในช่วงค่ำในส่วนที่เงียบสงบของเมือง

—ภายใต้แสงสลัว ๆ ของอาคารเก่าที่ถูกลืม เอเดรียนยืนอยู่ในเงามืด ท่าทางตึงเครียดและดวงตาระแวดระวัง อากาศรอบตัวพวกเขาเต็มไปด้วยฝุ่น กลิ่นของความเก่าและความละเลยแทรกซึมผ่านรอยแตกร้าวบนผนังที่สึกกร่อน หินใต้เท้าของเขาเย็นยะเยือก และเสียงฝีเท้าที่ดังก้องเป็นระยะในทางเดินที่ว่างเปล่าทำให้รู้สึกไม่สบายใจ

เอเดรียนสวมสูทสีเข้มตัดเย็บเข้ารูปซึ่งเข้ากับรูปร่าง แม้จะมีรอยยับเล็กน้อยจากการสวมใส่มาระยะเวลานาน เสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาดูสะอาดตัดกับสีเข้มของสูทดำสนิทโดยติดกระดุมเม็ดบนไว้ทำให้เห็นผิวซีด ๆ ข้างใต้, คลุมเสื้อโค้ทสีดำหนาๆ ไว้บนไหล่เพื่อป้องกันความหนาวเย็น ริบบิ้นสีแดงที่เดลฟีนมอบให้ถูกซุกไว้ในกระเป๋าเสื้อโค้ท

มือของเขาซึ่งสวมถุงมือหนังชั้นดีถูกซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อ, นิ้วหนึ่งลูบไล้ไปตามโครงเรือนของนาฬิกาพกที่อยู่ข้างใน พฤติกรรมประหม่าที่เผยให้เห็นถึงความสับสนวุ่นวายภายในตัวของชายหนุ่ม ผมของเขาซึ่งปกติจะหวีเรียบร้อย มีปอยผมที่ร่วงลงมาบนหน้าผากทำให้มันยุ่งเหยิงเล็กน้อย

จูเลียนซึ่งยืนห่างออกไปไม่กี่ฟุตนั้นแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับกิริยามารยาทที่สงบนิ่งแต่ไม่มั่นคงของเอเดรียน เสื้อผ้าของเขามีสไตล์ชนชั้นสูงที่คล้ายกันแต่ขาดความสง่างามเช่นเดียวกัน แสงที่สั่นไหวจากตะเกียงน้ำมันที่อยู่ใกล้ ๆ ทำให้เกิดเงาที่ดูน่ากลัวบนใบหน้าของคู่สนทนาซึ่งเน้นให้เห็นถึงความคมคายของใบหน้าของเขา

เสียงของเอเดรียนต่ำลงเล็กน้อย แทบจะกระซิบขณะที่เขาพูด คำพูดนั้นหนักอึ้งด้วยน้ำหนักของสถานการณ์ที่พวกเขาเผชิญอยู่ เขาสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดระหว่างพวกเขา เข้าใจอย่างเงียบๆ ว่าการพบกันครั้งนี้ไม่ใช่แค่การสนทนาธรรมดาๆ แต่มีบางอย่างที่มากกว่านั้น บางอย่างที่อันตรายและคาดเดาไม่ได้ ความเย็นยะเยือกของกำแพงหินด้านหลังเขาแทรกซึมผ่านเสื้อโค้ทกำลังเตือนให้นึกถึงความเป็นจริงว่าพวกเขายืนอยู่ที่ไหนพร้อมความไม่แน่นอนของสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

และคงจะเป็นเรื่องตลกร้ายเอเดรียนจดจ่อกับเป้าหมายของเขามากไปจนมีช่องโหว่เล็กๆ

..เขาไม่ได้สังเกตเลยว่าเพื่อนร่วมชั้นของเขาคนนึงก็อยู่แถวๆนี้โดยความไม่ได้ตั้งใจ

“...ขอบคุณที่มาตามนัด”

“ขอเริ่มเลยแล้วกัน”

[𝐀𝐝𝐫𝐢𝐞𝐧 @AdrienDV_LEF]

(ทุกคนดูนี่...🥹😭😭😭🩵💛 เอเดรียนชุดทางการแหละ แหะๆ)

[Cartier de Lafayette 👑 @CartierLFY_LEF]

🍂บ่ายสองเป็นต้นไป

บรรยากาศเงียบสงบกับแสงแดดที่ส่องผ่านใบไม้และกลิ่นหอมจาง ๆ ที่ลอยผ่านมากับสายลม ทำให้ที่แห่งนี้เหมาะแก่การพักผ่อนทั้งกายและใจ เธอพบที่นี้โดยความบังเอิญ และความบังเอิญนี้เองที่ทำให้เธอมีความคิดที่อยากจะเชิญใครสักคนมาพูดคุยหรือจิบชากันอย่างเป็นกันเอง

+