OrEl

✨ Ava Yaman ✨ Burak Yörük ✨
Oruç ♥️ Eleni
📱🪕🎧🧳🩺🏥⛪🕌🇹🇷🇬🇷🚤🌊⛰️

[OrEl @Flowcarisma]

https://t.co/nU4RqWNJHY

[TRT 1 @trt1]

Bu bambaşka bir tanışma hikayesi… 💙
Eleni ve Oruç nasıl tanışmıştı? İlk karşılaşmalarının tüm detayları şimdi TRT 1 YouTube kanalında! 👇🏻📺

https://t.co/oiDqdaausV

#TaşacakBuDeniz #OrEl @tasacakbudeniz

[PSİKOLOGROZA @psikologroza]

“Oruç’un acı çekmesi değil, acıdan kötülük üretmemesi..

Oruç’un hayatı boyunca verdiği mücadele düşmanlarıyla değildi. En büyük savaşı, başkalarının açtığı yaraları kapatmaya çalışmaktı.

Ne zaman bir seçim yapılsa, ne zaman bir bedel ödense, Oruç biraz daha eksildi. Belki de onun en büyük trajedisi buydu; herkesi korumaya çalışırken kendisini koruyacak kimsesinin olmamasıydı..

Oruç da intikamın içinde doğdu. Onun da babası öldürüldü, onun da öfkesi vardı, Silaha sarılabilirdi.. Onun da kin tutmak için sebepleri vardı. Ama o intikamı değil, hayatı seçti. İnsanları yaşatmayı seçti. Belki de bu yüzden doktor oldu; kimsenin bir mezarın başında durup kendi yaşadığı acıyı yaşamasını istemedi..

Hayat, önüne hep başkalarının bıraktığı enkazları koydu. Annesinin günahı onun omzuna yüklendi, bir ailenin sırları onun vicdanına bırakıldı, başkalarının ettiği yeminler onun kaderine yazıldı. Kan dökülmesin diye sustu kanın için boğuldu, intikam büyümesin diye kendinden vazgeçti. Herkes öfkesine tutunurken o, öfkesini içine gömdü. Oruç, intikamla büyüyüp merhamete tutundu. Belki de bu yüzden en çok o yoruldu.

Herkes kendi kararını verdi. Ama sıra bedel ödemeye gelince gözler hep Oruç’a döndü. Belki de onun kaderi buydu: Başkalarının günahlarıyla sınanmak.
Bir yemin ediliyor, altında Oruç kalıyor. Bir sır saklanıyor, vicdanını Oruç taşıyor.
Hayat ona hiç kendi yolunu yürüme fırsatı vermedi.
Bu yüzden Oruç, kötü bir adamı değil, yıllarca taşıdığı yükün altında ezilen bir adamı hatırlatıyor.

Ama bazı insanların kaderi böyledir; ne kadar fedakârlık yaparlarsa yapsınlar sonunda hatırlanan şey, kurtardıkları hayatlar değil işledikleri eksik kalır.

Oruç’u vuracak olan kurşun belki bugün geldi. Ama onu asıl yaralayan şey yıllardır taşıdığı yüklerdi.

Oruç’u “mağdur” olarak değil, şiddetin içinden çıkıp şiddeti reddeden bir adam olarak anlatmaya çalıştım. Bence karakterin en güçlü ve en acı tarafı da tam olarak bu.
#OrEl

[Taşacak Bu Deniz @tasacakbudeniz]

"O" günden görmediğiniz kareler. 📸

#TaşacakBuDeniz sezon finaliyle Cuma 20.00’de @trt1’de!

[züm @Karrtannesii]

şahsi oğlanına sütlaç ısmarlayan kız neşesi 🎀

[Taşacak Bu Deniz @tasacakbudeniz]

Buyrun haftanızı güzelleştirecek o ikili geldi. 💕

#TaşacakBuDeniz yeni bölümüyle her Cuma 20.00'de @trt1’de!

[miray @luzbrillantee]

burak tiktokta bunu yeniden paylasmis oruc elenisi olmadan bir hic😭😭😭

[​Bi'Dizi Mesele @Bidizimesele]

🌊 "BİR SEVDA DÜĞÜMÜ: ORUÇ & ELENİ" — COĞRAFYA KADERDİR, PEKİ YA AŞK? 🌊

Dizinin en yüksek tansiyonlu, en "imkansız" ve belki de en çok kalbe dokunan hikayesi: Oruç ve Eleni. Biri Karadeniz’in sert kayalarından kopmuş bir fırtına, diğeri Ege’nin dingin sularından süzülüp gelen bir şifa.

​1. İki Yakanın Sessiz Çığlığı: "Eleni" 🕊️

Eleni (Ava Yaman), sadece bir doktor değil; Oruç’un dünyasında hiç tanımadığı bir nezaketin, hiç görmediği bir "başka dünyanın" temsilcisi. Oruç’un o kaba, sert ve tavizsiz zırhını delen tek şey, Eleni’nin o korkusuz ama şefkat dolu bakışları. Eleni, Karadeniz’in o bitmek bilmeyen yağmurunda açan bir güneş gibi; hem yakıyor hem de umut veriyor.

​2. Oruç: Bir Adamın Teslimiyeti 🏔️

Oruç (Burak Yörük), Karadeniz’in o muhafazakar, "erkek" dünyasının sarsılmaz kalesi. Sevmeyi bir "zafiyet", bakmayı bir "günah" gibi gören o sert adamın, Eleni karşısında yaşadığı o içsel bozgunu izlemek paha biçilemez. Oruç’un Eleni’ye olan sevdası, bir adamın kendi tabularıyla girdiği en büyük savaş. Eleni’ye her yaklaştığında aslında kendine, kendi özüne dönüyor.

​3. "Yabancı" Olmanın Melankolisi ve Birleşen Yalnızlıklar ⚓

Bu iki ruhun ortak noktası aslında yalnızlık. Eleni, bu sert coğrafyada bir "yabancı"; Oruç ise kendi toprağında duygularına "yabancı". Birbirlerinin gözlerinde o ortak yalnızlığı bulduklarında, coğrafya da, dil de, din de önemini yitiriyor. "Seni anlamıyorum ama seni duyuyorum" sessizliği, bu sevdanın en güçlü bağı.

​4. Aşkın En Tehlikeli Hali: Zıtlıktan Doğan Tutku ⚡

Oruç’un öfkesiyle Eleni’nin sükuneti çarpıştığında ortaya çıkan o kimyasal reaksiyon ekranı resmen yakıyor. Kelimelerin bittiği yerde başlayan o uzun, sancılı bakışlar; gururun aşka engel olduğu o saniyeler izleyiciyi nefessiz bırakıyor. Bu sevda, "doğru insan, yanlış zaman ve imkansız mekan" üçgeninin en kanlı canlı örneği.

​📢 Sonuç Kelamı:

Eğer Adil ve Esme bir "destan" ise; Oruç ve Eleni bir "yangın"dır. Sönmesi için ya yağmurun dinmesi ya da her şeyin kül olması gerekir. Bize "sevda sınır tanımaz" dedirten ama o sınırların altında bizi ezen en gerçek hikaye!

#TasacakBuDeniz #OrEl #isfad #Esdil

[PSİKOLOGROZA @psikologroza]

Oruç..

“Ben hiçbir zaman çocuk olamadım..”

Oruç olmadan önce baba olan abi olan evlat olan ama kendi olamayan oruç..
Paralel olarak Esmeye çok benzetiyorum ben Orucu Adile değil.. Aşk acısından Adil fazlasıyla acı çekti evet ama Oruc’un yükü sadece aşk acısı değildi ailesiyle savaşı karanlık bir evde büyümesi intikam duygusu ile iyiliğin arasında sıkışıp kalması..
Oruç o yükle boğuşurken her zaman kaçmayı başardı.. Ailesiyle ve sevdiği kadın arasında kaldı. Oruca tek taraflı baktığımızda hepimiz empati duygumuzu bir kenara bırakıyoruz fakat Oruc’un tarafından bakarsak ailesini bile isteye ölüme göndermesine göz yumamazdı kan davasına karşı her zaman durmak istedi katil olmak istemedi ailesini durdurmak için ise hep çabaladı.. Her zaman en fedakar olmayı seçti bu yolda çok şey kaybetmeye mahkumdu oda bunun farkındaydı..
Oruç, karakteri sessiz fakat o sessizliğin altında çok güçlü bir iç baskı var. Duygularını yaşamayan biri değil, duygularını yönetmeden hayatta kalamayacağını öğrenmiş biri. Oruc’un içinde çok fazla şey var ama bunları dışarı taşırsa her şeyin dağılacağından korkuyor gibi.
Oruç, karakterini ağır yapan şey sadece sert görünmesi değil çocuk yaşta sırtına yetişkin yükü bindirilmiş biri olması. Oruc’un hayatı normal şekilde kırılmamış onun hayatı direk parçalanmış ve babasının öldürülmesi karakteri bütün psikolojisini değiştiren o ana dönüşmüş.. Doktor olmak istemesinin en büyük sebeplerinden biri küçük yaşta babasını kurtarmaya gücü olmadığı için herkesi iyileştirmek istemiş..
Bir insan babasını kaybettiğinde acı yaşar. Ama Oruç’un yaşadığı şey sadece kayıp değil; güven duygusunun tamamen yıkılması. Çünkü bir çocuk için baba sadece aile değil, dünyaya karşı koruma hissidir. Oruç’un hayatında o koruma bir anda elinden alınmış. Ve en kötüsü, bunun doğal bir ölüm gibi değil, şiddetle yaşamış olması.
Bu yüzden Oruç o günden sonra çocuk kalamamış..

Karakterin yüzündeki o sertlik, sürekli tetikte oluşu, insanlara kolay yaklaşamaması biraz buradan geliyor. Çünkü travmatik kayıplar yaşayan insanlar dünyayı artık güvenli yer olarak göremez. Oruç’un içinde de sürekli çalışan bir “hazır ol” hali var. Sanki kötü bir şey her an tekrar olabilir gibi yaşıyor.

Babası öldürüldükten sonra Oruç’un hayatındaki roller değişmiş gibi. Yas tutan çocuk olamamış; güçlü olmak zorunda kalan kişiye dönüşmüş. Çünkü ailesinin yükü, öfkesi, korkusu onun omzuna binmiş. Ve insan çok erken yaşta güçlü olmaya zorlanınca, duygularını yaşamayı unutuyor.
O yüzden Oruç kolay kolay ağlayan bir karakter değil. Çünkü acısını bile kontrol etmeyi öğrenmiş. İçinde öfke var, yas var, kırgınlık var ama bunların hiçbiri dışarı tam çıkmıyor. Hepsi karakterinin içine gömülmüş durumda. Bu da onu sürekli sert, mesafeli ve ağır biri yapıyor.
Babası öldürüldüğünde sadece bir insan kaybetmedi, eski halini de kaybetti.

O günden sonra Oruç’un dünyasında sevgi bile dikkatli yaşanması gereken bir şeye dönüşmüş. Çünkü bağ kurmanın ne kadar büyük kayıp yaratabileceğini çok küçük yaşta öğrenmiş biri.

Orucun ailesine karşı tavrı da biraz bundan şekilleniyor. Sürekli koruma içgüdüsü taşıyor çünkü geçmişte koruyamadığı bir şey var elinde kalanlarıda kaybetmek istemiyor annesini çok iyi tanıyor iyi biri olmadığınında farkında ama aile bağı olarak kardeşi ve annesine sığınmayı tercih ediyor. Kendini suçlamasa bile bilinçaltında hep eksik kalmış bir hesap hissi taşıyor. Bu yüzden ailesine karşı bazen fazla sert, fazla kontrollü ya da fazla fedakâr davranıyor. Çünkü artık onun için aile sadece sevgi değil korunması gereken bir sorumluluk. Ve bence Oruç’un bütün karakterini özetleyen şey o aslında hâlâ babasının öldürüldüğü yerde kalmış biri gibi.
Büyümüş, sertleşmiş, ayakta durmuş ama içindeki o kayıp hiçbir zaman gerçekten kapanmamış.
Eleniye sen ışıksın demişti fakat Eleni aslında Orucun karanlığını aydınlatmaya gelen bir
Işıktı..
#taşacakbudeniz
#Oruç

[PSİKOLOGROZA @psikologroza]

Eleni..

“Tüm karmaşaların içinde, eğilmeden durabilmek için savaşmak..”

Gerçek sevgiyi bulunca ışıl ışıl parlayan Eleni..
Ah Eleni büyüdüğün aileye rağmen gözlerinin içi gülen Eleni.. Dikenlerin içinde her şeye rağmen çiçek açan Eleni..

Eleni’nin hikayesi aslında bir şeyi kaybetmekten değil, hiç ‘tam’ olamamaktan geliyor.. Yalnızlıktan kalabalığa geçiş..

Eleni’nin hikayesini acılı yapan durum ‘çocukluktan gelen boşluk’ çünkü elenin meselesi birini kaybetmek değil en başta tutunacak bir yer bulamadan büyümüş olması.
Ailesiz büyümek Eleni’de sadece bir eksiklik yaratmıyor, bir kimlik boşluğu yaratıyor. İnsanlar genelde “kime aitim?” sorusunu aile içinde öğrenir. Eleni’de bu soru hep havada kalmış çünkü hiçbir zaman gerçek aileye sahip olamamış. O yüzden hayata başlarken bile biraz eksik başlıyor. Duygularının yoğunluğu da buradan geliyor. çünkü boşluk ne kadar büyükse, hisler o kadar sert olur.
Eleni’nin çocukluğu güvenli bir yer değil. Daha çok “idare etmesi gereken bir dünya” gibi. Bir çocuk için en temel ihtiyaç olan korunma hissi yoksa, o çocuk büyüdüğünde iki şeyden birine savrulur ya tamamen kapanır ya da Eleni gibi her duyguyu dışarı taşır. Eleni ikinci yolu seçmiş. İçinde tutmayı öğrenememiş, çünkü tutacak bir yer hiç olmamış.

Bu yüzden Eleni’nin sevgiyi algılama şekli de farklı. Birinin yanında olmak onun için sıradan bir şey değil; “ilk kez bir yere ait olma ihtimali” gibi. Ama tam da bu yüzden çok hızlı bağlanıyor. Çünkü yıllarca eksik kalan bir şeyi ilk bulduğunda, insan temkinli davranmıyor tutunuyor. Eleni’nin ilişkilerinde görülen o yoğunluk biraz da bu açlığın sonucu.
Gerçek ailesini bulmak için yola koyuluyor Eleni
ama burada en acılı taraf başlıyor. Yıllar önce tıpkı annesi gibi bir intikamın parçası olarak istemeden bu oyuna dahil oluyor karanlık dünya Eleni için bambaşka bir hal alıyor. Sevgisizliğin yanında üstüne bir de hiç tanımadığı insanlardan kötülük görmeye başlıyor.. Ailesini bulmak için geldiği bu yolda kendini kaybetmemek için verdiği çabayla var oluyor o istenmediği yerde..
Ailesiz büyüyen bir insan, sevgiye aç olur ama sevgiyi nasıl güvenli tutacağını bilmez. Eleni’de de bu var. ( Esmeyle ortak yönü) Birine yaklaştığında sadece sevmiyor, aynı zamanda “beni bırakma” korkusunu da taşıyor.
Adil ve Esme ile bu yolu seçti ilk defa birileri ondan karşılık beklemeden hiçbir çıkar gütmeden yanında olmayı istemişti bu Eleni için çok özeldi çünkü ilk defa aile sıcaklığını bilmeden gerçek ailesinden görmüştü.. Aile bağını onlardan görüp öğrenmişti fedakarlık yapmayı, kendinden önce onları düşünmeyi öğrenmişti Eleni..
Eleni için Esme tam bir anne figürü adil ise baba figürüydü. Hayalindeki o sıcaklığı hep hissetti içten içe biliyordu çünkü görülmez bir bağ kurulmuştu yıllar önce aralarında o his hep onun içinde bir yerlerdeydi susturamadığı bir ses ilk karşılaşmalarında tanışıyorlarmışcasına bir his..
Gerçek aile olmayı gerçek sevgiyi Eleni öğrenmeye başlamıştı..
#taşacakbudeniz
#eleni

[bella 🦋 @wildestbellaa]

i need the girls to reunite in LA 👯‍♀️

[bella 🦋 @wildestbellaa]

“ suna ile abidin'in arasındaki duygular yoğunlaşır.” 🥹 #absun #yalıçapkını

[bella 🦋 @wildestbellaa]

suna ben sana yandım, bende sana yandım 😔 #absun