دلتنگی های آدمی را ، باد ترانه ای می خواند
رویاهایش را آسمان پرستاره نادیده می گیرد
و هر دانه برفی به اشکی ناریخته می ماند
سکوت سرشار از سخنان ناگفته است
از حرکات ناکرده، اعتراف به عشقهای نهان
وشگفتی های به زبان نیامده
دراین سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت من وتو...