Μου πήρε 44 χρόνια να συνειδητοποιήσω ότι:
Η υγεία είναι πλούτος
Η άσκηση είναι φάρμακο
Ο ύπνος είναι πολυτέλεια
Το αλκοόλ δεν αξίζει τον κόπο
Η μοναχικότητα είναι προνόμιο
Οι ποιοτικές σχέσεις είναι δώρο
Το περπάτημα είναι ψυχοθεραπεία
Το πρόχειρο φαγητό σε αρρωσταίνει
Στο σχολείο, ήταν σίγουρα πιο σημαντικές οι εξισώσεις;
Μου έχει λείψει να κοιμηθώ ένα 12ωρο, να ξυπνήσω και να έχω έτοιμο πρωινό από την μητέρα μου, να με πάει βόλτα ο πατέρας μου, το μεσημέρι να πάμε για φαΐ στη γιαγιά και το απόγευμα να αμοληθώ στη πλατεία για παιχνίδι με φίλους...
Ό,τι κι αν πεις, ό,τι κι αν κάνεις,
κάποιος θα έχει κάτι να πει.
Σωστό ή λάθος, δεν έχει πάντα σημασία.
Το θέμα είναι να μη χαθείς προσπαθώντας να χωρέσεις στις γνώμες τους.
Εκτός από τα λεφτά ούτε τις εμπειρίες, ούτε τις γνώσεις, ούτε τους φίλους θα πάρουμε μαζί μας όταν πεθάνουμε...όπως περνάει ο καθένας καλύτερα χωρίς να κάνει κακό στους άλλους...
Η λύτρωση και η ελευθερία έρχεται όταν αρχίζουμε να βάζουμε εμάς πάνω απ' όλους και απ' όλα..
Έως τότε σε κάποιον ανήκουμε..
Όλοι μας..
Και για αναρωτήσου φίλε φόλλοουερ αν έχεις γνωρίσει πραγματικά "ελεύθερους" στην ζωή..