Gökyüzü öyle yıldızlı, öyle berraktı ki, onu gören kendine sormadan edemezdi: Nasıl oluyor da böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor
Bu ülkede hiçbir şey hakkıyla ve bir nebze de olsa bağımsız bir akıl ile eleştirilmiyor veya duyarlılık gösterilmiyor. Bu toplumun acıma, öfke, merhamet, eleştiri gibi duygu ve davranışlarının hepsi yığınlara özgüdür. Ülkede o kadar çocuk işçi ölümü, istismarı var ki hiçbiri söz konusu olmuyor. Kitleyi manipüle eden neye ve kimin hakkını savunmaya karar verirse o gündem oluyor. Cem adrianın ahmet minguzzi duyarlılığı da bu açıdan değersiz ve sahicilikten yoksundur.