قــلم در پنــجة من نخلِ ســـرما خـــرده را ماند
دوات از خشــــک مــغزی ها دهانِ مرده را ماند
نه پیـــوندی به دیــروزی نه امــیدی به فردائــی
دل بـــی حاصل من شـــهر طـوفان برده را ماند
تکانـــی هــــم نخورد از آهِ آتشـــبارِِ مظـــلومان
دلِ سختِ ستمگر سـنگِ پیکان خورده را مـاند
رسیم به کوه پروسار نه چوب داره نه دیوار
در پشت دارم دیگ بار پایم بلخشه چاکمه
خونم شیست کلپ شپیر ما شش نفر یک لو فتیر
در ایته ملک وی مزه لاق و لپر ای کاکمه
شو تا سحر در رغد قاق در زیر پا یک کرته لاق
بشیم غریب و لم یشاق اوش و فره ای کاکمه
#BanTaliban