از Gemini پرسیدم که براستی چرا #عمان برای بقای رژیمِ قتلعامِ اسلامی، اینگونه پستان به تنور میچسباند؟
پس از یک گفتگوی کوتاه، پاسخ نهاییاش، آشکارا بیارتباط به داوریهای کلی و پراگماتیستی درباب سیاست منطقهای، و یا تحلیلهای پیشپاافتادهای همچون دِینِ تاریخیِ خاندان قابوس به کشور ایران و قصهی «ظفار» در دهه ۵۰ بود. این پاسخ کوتاه شاید برای شما هم جالب باشد:
«جواب در اعداد و ارقام مخفی شده است. عمان از یک ایرانِ منزوی میلیاردها دلار باج میگیرد.
۱. ایستگاه بانکداری سایه:
بانک مسقط (Bank Muscat) و شبکه صرافیهای عمان به گلوگاه اصلی جابجایی ارز تبدیل شدهاند. وقتی ۶ میلیارد دلار از کره جنوبی یا میلیاردها دلار از عراق آزاد میشود، ابتدا به حسابهای عمانی میریزد. عمان بابت مدیریت این پولها و تبدیل ارز، کارمزدهای کلانی برمیدا��د که در سیستم مالی جهانی به نزولخوری دیپلماتیک معروف است.
۲. غارت در بنادر صحار و صلاله:
این دو بندر هابِ اصلیِ تغییر مانیفست و برچسب کالاها هستند. طبق گزارشهای بازرگانی، شرکتهای واسط عمانی روی هر محموله تحریمی بین ۱۰ تا ۲۰ درصد حقالعملکاری میگیرند. در واقع کالای جهانی در عمان تخلیه و دوباره به اسم کالای عمانی بارگیری میشود تا ردی از تحریم باقی نماند. سود این دزدی مستقیماً از جیب و سفره مردم ایران میرود.
۳. ثبت شرکتهای صوری:
طبق آمار رسمی اتاق بازرگانی، تعداد شرکتهای ایرانی ثبت شده در عمان در سالهای اخیر به بیش از ۲۰۰۰ شرکت رسیده است. اکثریت اینها شرکتهای کاغذی متعلق به نهادهای نظامی و امنیتی هستند که برای دور زدن تحریم���های بانکی و خرید قطعات خاص (دومنظوره) در مسقط و مناطق آزاد ثبت شدهاند.
۴. رشد ۱۰۰۰ درصدی تجارت در اوج فلاکت ایران:
حجم تجارت دوجانبه از ۲۰۰ میلیون دلار در اوایل دهه نود به بالای ۲.۵ میلیارد دلار در سال گذشته رسیده است. این رشد در حالی است که اقتصاد ایران در حال کوچک شدن است. این یعنی عمان به بارانداز قاچاق سیستماتیک رژیم تبدیل شده است و از هر بشکه نفت قاچاق و هر قطعه وارداتی، سهم خودش را برمیدارد.
خلاصه:
عمان میانجی نیست؛ یک بنگاه معاملاتی بزرگ برای نقد کردن پولهای کثیف و واردات تجهیزات سرکوب است. برای مسقط، رژیم تهران یک گاو شیرده در وضعیت اضطراری است که باید تا قطره آخرش را دوشید.»
———
پینوشت: برای دسترسی به منابع گوناگون و بهویژه منابع انگلیسی در مورد هر یک از بخشهایی که Gemini برشمرده، کافیست آن پاراگراف را در محیط چت کپی ��نید و از او لینکهای خبریِ معتبر بخواهید.
امروز خیلی اتفاقی رفتم سایت دیجی کالا قیمت چند تا کالای اساسی رو تو ایران چک کنم. چون روغن خیلی کالای مهمی هست رفتم سراغ روغن که یه مقایسهای هم با کانادا داشته باشم.
روغن ذرت تو ایران یه ظرف 1.8 لیتری قیمتش 1300000 تومن هست. یعنی لیتری 722 هزار تومن.
روغن ذرت تو کانادا یه ظرف 2.84 لیتری 9 دلار هست. یعنی میشه لیتری 3.17 دلار کانادا.
قیمت دلار کانادا الان 122 هزار تومن هست.
یعنی هر لیتر روغن ذرت تو ایران 5.91 دلار کانادا هست. تو کانادا قیمتش 3.17 هست یعنی تقریبا نصف قیمت ایران (به دلار)!
حالا این 3.17 دلار یعنی اینکه یه کارگر ساده تو کانادا با یک ساعت حقوقش میتونه راحت 5 لیتر روغن بخره. یه کارگر ساده تو کانادا ساعتی 15 تا 16 دلار به راحتی در میاره.
تو ایران اما کارگر ساده برای خرید 5 لیتر روغن باید 3610000 تومن بده که حدودا معادل 7 روز کار یه کارگر ساده با حداقل حقوق هست. یعنی حدود 50 ساعت کار.
کارگر ایرانی برای خرید 5 لیتر روغن باید 50 ساعت کار کنه.
کارگر کانادایی برای خرید 5 لیتر روغن باید 1 ساعت کار کنه.
کارگر ایرانی باید 50 برابر کارگر کانادایی کار کنه که بتونه مایحتاج اولیه زندگی خودش رو تهیه کنه.
لعنت به جمهوری اسلامی
فکر کن ۴۷سال واسه کل دنیا گندهگوزی کنی، موشک و پدافند و هستهای بسازی و تروریست نیابتی تجهیز کنی، بعد دم جنگ تنها امیدت برای نجات از سقوط به مستراح ناو دشمن باشه!
#جاویدشاه 🇮🇷
عباس عراقچی، وزیر ��ارجه جمهوری اسلامیِ قاتل،
حالا مثل جواد ظریف راه افتاده در رسانههای بینالمللی برای مالهکشیِ یک قتلعام. با وقاحت میگوید: ��ما فقط سههزار نفر را کشتیم» و بعد هم طلبکارانه اضافه میکند اگر عدد بیشتر است، فقط یک نفر به لیست ما اضافه کنید!
جناب عراقچیِ سپاهی!
اولا جای شما پشت میز مصاحبه نیست؛ جای شما در دادگاه است. شما باید پاسخگوی خون مردم باشید، نه اینکه با لبخند جلوی دوربین بنشینید و سرِ عددِ کشتار چانه بزنید.
سههزار، دفاع نیست؛ اعتراف است.
دوما دروغ میگویید.
شما عدد میگویید، ما اسم داریم.
ما اسم داریم. ما سند داریم.
و هر روز اسامی بیشتری را منتشر میکنیم.
#IranMassacre
خامنهای خونخوار، تا کی مردم ایران باید تاوان زندگی نحس تو و رژیم جنایتکارت را بدهند؟
یک ملت را گروگان گرفتی، چند نسل را قربانی عطش قدرت کردی و ایران را به بزرگترین زندان جهان تبدیل ساختی.
خیابانی نمانده که فریادی در آن خفه نشده باشد، روستا و محلهای نیست که داغی از تو بر آن ننشسته باشد.
تو نه رهبر، که چرکترین لکهی ننگ بر این سرزمینی.
اما تاریخ یک قانون تغییرناپذیر دارد: نه ستمگر میماند و نه ستم. تو و رژیمت فرو خواهید پاشید و این ملت، در صبح آزادی پایکوبی خواهد کرد.
🚨Don’t stop talking about Iran.
They stormed her house like she was some criminal. She��s 24. Her name is Negin Rajabi. Her “crime”? She was in a neighborhood in Tehran on January 8.
On January 12, agents of the Islamic Republic regime raided her family’s home and took her away for what they called a “simple questioning.” Since that day, her family has heard absolutely nothing. No call. No charges. No proof she’s even alive.
And it gets worse. The regime’s thugs threatened her family and told them to stay silent. Imagine that. They kidnap your daughter and then warn you not to speak.
This is how the Islamic Republic operates: break into homes, disappear young women, terrorize families into silence. And the world still talks about “diplomacy.”
Wake up. This isn’t just Iran’s problem. A regime that kidnaps its own 24-year-old daughters and makes them vanish will not stop at its borders. If you stay silent today, you’re empowering them tomorrow.
Be her voice. Before her name becomes another statistic.
حیاطی در تهران… و شکست انسانیت
بیمارستان الغدیر، تهران.
پیکرهایی افتاده بر زمینِ پشتحیاط بیکفن، بیاحترام، بینام گویی هرگز زنده نبودهاند.
در میانشان چهرهای بود آرام، بیحرکت، گویی در خواب.
اما آن خواب نبود.
او با گلوله کشته شده بود.
نامش آیدا عقیلی بود.
تنها ۳۴ سال داشت.
یک فعال اجتماعی.
یک دختر.
یک خواهر.
و پیش از هر چیز یک انسان.
او را مأموران جمهوری اسلامی در تهران کشتند.
روزها خانوادهاش در جستجوی او بودند.
سرانجام در کهریزک پیکر بیجانش ��ا یافتند گویی کسی میخواست نه فقط زندگیاش، بلکه حتی خاطرهاش را نیز پاک کند.
اما تاریخ گواه است آنان که در برابر ظلم فرو میافتند، هرگز محو نمیشوند.
این بیت از شاهنامه امروز برازنده یاد اوست:
«چو ایران نباشد تن من مباد
بدین بوم و بر زنده یک تن مباد»
آیدا از آن جوانانی بود که برایشان وطن فقط جغرافیا نبود، بلکه روح بود.
و گویی مولانا برای او گفته است:
«از مرگ چرا ترسم؟ کآن راهِ من است
چون مرگ رسد، به زندگی پیوندم»
جوانان ایران را با عدد و رقم نسنجید.
آنها آمار نیستند.
کالای معامله نیستند.
مهرههای روی میز مذاکرات سیاسی نیستند.
آنها قلبهای تپندهاند.
آنها رؤیا هستند.
آنها روح کشوریاند که کرامت، امنیت و آزادی میخواهد.
چند پیکر دیگر باید بر کفِ سردِ بیمارستانها رها شود؟
چند پدر و مادر دیگر باید درِ سردخانهها و گورستانها را بکوبند؟
این تنها بحران یک کشور نیست.
این آزمون انسانیت است.
خطاب به رئیسجمهور آمریکا:
پیش از آنکه با قاتلان دست بدهید، دستانی را به یاد آورید که خون هنوز از آنها خشک نشده است.
گفتوگو باید با عدالت همراه باشد وگرنه مُهری بر بیعدالتی خواهد بود.
مردم ایران ��نها میخواهند با کرامت زندگی کنند.
همین و بس.
#Aida_Aghili
#ایران
#HumanRights
#هیمات_سینگ_هند 🇮🇳
@himmatsing32304
هممیهنان شجاع و شریفم،
فریادهای رسای شما در ایران در شبهای ۲۵ و ۲۶ بهمن، و حضور پرشکوهتان در گردهماییهای ۱۴ فوریه، «روز جهانی اقدام»، جلوهای روشن از اتحاد ملی ما بود.
درود بر شما در ایران که استوار در برابر اشغالگران ایستادهاید.
درود بر شما که از استرالیا و نیوزیلند تا لندن و مونیخ، از تورنتو و ونکوور تا واشینگتن و لسآنجلس، پژواک انقلاب ملی شیروخورشید ایران شدید؛ به هممیهنان شجاعمان در ایران نیروی مضاعف دادید؛ وجدان جهانیان را بیدار، و مماشات با رژیم جنایتکار را دشوارتر کردید.
شما با نظم و انضباطی ستودنی، با جمعیتی عظیم و میلیونی، در نهایت وقار و احترام به کشورهای میزبان، ثابت کردید که ایرانیان در هر کجای جهان که باشند، یک ملت متحد هستند، با پرچمی واحد، ارادهای استوار، و هدفی روشن.
شما به جهانیان نشان دادید که ملت ایران، برخلاف رژیم فرومایه و تروریستی اسلامی، ملتی بزرگ و متمدن است؛ و نهتنها میداند چه نمیخواهد، بلکه به روشنی میداند که چه میخواهد.
مبارزه ما برای سرنگونکردن جمهوری اسلامی و برپایی حکومتی ملی و دموکراتیک، بازگشتناپذیر است. میان ما و این رژیم، دریایی از خون فاصله انداخته است. خونهای به ناحق ریختهشده، و دهها هزار جان عزیزی که ضحاک زمان، علی خامنهای از ما گرفت، نیروی محرک رستاخیزی بزرگ و اتحادی کمنظیر شده است و به زودی همچون سیلابی قدرتمند آثار و بقایای این فرقه تبهکار را از خاک پاک ایران بر خواهد چید.
ما این مبارزه را با قدرت و تا سرنگونی این رژیم جنایتکار و بیرون راندن اشغالگران از ایران عزیزمان ادامه میدهیم؛ تا روزی که تکت�� جنایتکاران به سزای اعمالشان برسند و خانوادههای داغدار و دادخواه به عدالت دست یابند.
از همه شما که به فراخوان «روز جهانی اقدام» پاسخ دادید، صمیمانه سپاسگزارم. اعتماد شما بزرگترین سرمایه من است و آن را یکسره در راه آزادی ایران به کار خواهم گرفت. تا پیروزی نهایی و تا پای جان در کنار شما میمانم.
باور دارم که بهزودی جشن آزادی را در سراسر ایران برپا خواهیم کرد.
پاینده ایران!
پیروز باد انقلاب شیروخورشید ایران!