Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ)

ฟูจิวาระ ฮิคาริ| วิสทีเรีย-ฟูจิ | ศิลป์-ญี่ปุ่น M.6 (18)|ชมรมจัดดอกไม้| 173/52 DM24/7
acc for #FRG_commu
Active:20.30-23.30

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

#FRG_commu
Fujiwara Hikari
🪻 Wisteria/Fujihana🪻
G.12 Arts-Language(JP)
Co/Role/Talk/Flirting
available:24/7
____________________
****ดอกไม้งามบนเทือกเขา
อุโมงม่วงโคมระย้า
ฟูจิพลิ้วตามลม
ส่งกลิ่นยวนลวงหทัย****
https://t.co/wxX9xW381R

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

https://t.co/J6iaxqPyeR

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

(Sub-charactor unlocked)
(เอาหลานชายมาอวดค่ะ)

ฮิคาริในวัย 38 ปี มองหลานชายที่แต่งกักคุรันกำลังจะไปเข้าเรียน

"เอาของไปครับแล้วรึยัง"

เด็กชายอายุ 16 ปีเงยหน้าขึ้นมาจากจานข้าวเอ่ยตอบชายหนุ่มผมยาวในชุดกิโมโนตรงข้าม

"เอาไปครบแล้วครับคุณลุง"

"ตั้งใจเรียนนะครับ 'คิริโยเนะ' "

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

#FRG_commu
Fujiwara Hikari
🪻 Wisteria/Fujihana🪻
G.12 Arts-Language(JP)
Co/Role/Talk/Flirting
available:24/7
____________________
****ดอกไม้งามบนเทือกเขา
อุโมงม่วงโคมระย้า
ฟูจิพลิ้วตามลม
ส่งกลิ่นยวนลวงหทัย****
https://t.co/wxX9xW381R

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

https://t.co/GQYrBErKaW

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

[Sub character unlocked]
Fujiwara Shigeru

ชายหนุ่มที่พึ่งกลับมาจากโรงพยาบาลสังเกตุเห็นกระดาษแผ่นหนึ่งบนโต๊ะ

เรียนเชิญผู้ปกครองทุกท่านมางานประชุมผู้ปกครองในวันเสาร์ที่ 16 เดือน...

ดูเหมือนว่าจะถึงเวลานั้นแล้วสินะ
(ฝากพี่หมอชิเงรุไว้ด้วยนะคะ💕ภาพสีจะลงในเฟสค่ะ ในนี้จงขาวดำไปซะ!)

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

(Sub-charactor unlocked)
(เอาหลานชายมาอวดค่ะ)

ฮิคาริในวัย 38 ปี มองหลานชายที่แต่งกักคุรันกำลังจะไปเข้าเรียน

"เอาของไปครับแล้วรึยัง"

เด็กชายอายุ 16 ปีเงยหน้าขึ้นมาจากจานข้าวเอ่ยตอบชายหนุ่มผมยาวในชุดกิโมโนตรงข้าม

"เอาไปครบแล้วครับคุณลุง"

"ตั้งใจเรียนนะครับ 'คิริโยเนะ' "

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

รวมอยู่ภายในดวงตาสีม่วงสด และแผ่นหลังที่เกิดลวดลายไม้เถาโยงใยจนเต็ม

ข้ารับใช้ในตระกูลต่างวิ่งพล่านเพื่อดูแลนายน้อยฟูจิวาระ

ชิเงรุเดินตรงเข้าไปฉีดเซรุ่มต้านพิษให้

"ฮึก ผมเจ็บ"

เสียงครวญแผ่วเบาร้องออกมา ชิเงรุทำได้เพียงมองน้องชายของตนทุรนทุราย

"นายจะไม่เป็นอะไร"

ฮิคาริ..

TBC

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

{Story}
{Fujiwara no monogatari: การเปลี่ยนแปลงเล็กๆ}

วัย 18 ปีผ่านพ้นไปแล้ว...
และวันสิ้นปีเองก็กำลังมาเยือน โดยไม่รู้ตัวที่แผ่นหลังของฮิคาริกลับมีเส้นสายบางอย่าง

สัญญาณแห่งความพร้อมกำลังมาเยือน และรอคอยที่จะให้เด็กหนุ่มรับรู้ถึงมัน

อย่างเงียบเชียบ....

‹Story Begin›
TBC...

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

{Story}
{Fujiwara no monogatari: ผลิดอก}

กลิ่นหอมมัวเมาในอากาศคลุ้งกระจายไปทั่วบริเวณบ้านมากกว่าวันไหน

ชิงุเระถือเซรุ่มสีใสเดินตรงไปยังที่มาของกลิ่นนั้น

'ฮิคาริ'

เสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่วเรือนพัก ฮิคาริเจ็บปวดไปทั่วสรรพางค์กายจากพิษดอกฟูจิในกาย

พิษที่มีในกายไหลซึมออกมาบนผิว

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG เนื่องจากอากาศที่หนาวเย็นผลผลิตประเภทหัวจึงทนทานได้มากกว่าผักผลไม่ชนิดอื่น

"ลองเดินดูมั้ยครับ"

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

#เทศกาลหิมะ_FRG (โกงเวลา|โรลปิด w @William_FRG )

ท้องฟ้ามืดหม่นขมุกขมัว ปล่อยละอองนุ่นตกลงสู่แดนดิน ในขณะนี้ไร้ซึ่งความหนาวเหน็บอย่างที่ควรเป็น ทว่าในใจกลับอ้างว้าง

สุดท้ายพวกเขาก็ไม่ได้ไปนั่งชมใบไม้เปลี่ยนสีส่งท้ายฤดู

ฮิคาริผุดตัวลุกขึ้นมาจากม้านั่งสายตาทอดมองตรงไปที่ตลาดที่คราคร่ำไปด้วยผู้คน เสียงหัวเราะ พูดคุย ดังเซ็งแซ่ ทางด้านหนึ่งมีเด็กๆปั้นตุ๊กตาเล่นปาหิมะ ดูสนุกสนานอบอุ่นใจ

นัยน์สีม่วงหยุดมองเพียงชั่วแวบหนึ่ง ก่อนที่เขาจะเริ่มเดินเข้าไปเที่ยวในเทศกาล

ร้านรวงมากมายเต็มสองข้างทางกลับไม่ได้ดึงดูดเขาเท่ากับบางสิ่งตรงหน้า

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใครบางคน ใครคนนั้นที่พึ่งจะให้สัญญากัน

วิล?

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG "มันไม่มีอะไรหรอกหน่า"

เขาขะยั้นขะยอวิลเลียมให้เดิมออกมาจากร้านแผงลอยนั้น

"ไว้คุณค่อยเลี้ยงทีหลังก็ได้"

ฮิคาริยกเหล้าอุ่นขึ้นดื่มจนหมดอย่างรวดเร็ว ความอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายทันที

"ว่าแต่คุณอยากกินอะไรครับ"

ในเทศกาลนี้มันฝรั่งค่อนข้างที่จะเป็นเมนูที่ถูกนำมาชูโรง

+

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG ก็เพราะเขาเอาเหล้าหวานอุ่นนี้สาดใส่เพื่อนของแฟนเก่าที่มาทำรุ่มร่ามน่ะสิ

"หน้าหนาวก็ต้องเหล้าอุ่นนี่ล่ะครับ"

ว่าพลางก็หยิบขึ้นจิบ

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG ฮิคาริหันขวับไปหาวิลเลียมทันทีที่อีกฝ่ายถามคุณลุงตรงหน้า

และก่อนที่ผู้สูงวัยจะได้ตอบคำถามเขาก็ชิงรับแก้วมาถือพร้อมยัดเงินให้อีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

"เอ้านี่ เรารีบไปที่อื่นต่อเถอะ"

ไม่ทันไรก็ยัดแก้วใส่มืออีกฝ่ายทันที ในครั้งแรกที่มาซื้อมันตราตรึงใจมากซะจนคุณลุงจำได้ไม่ลืม

+

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

(เอ็นดู5555)

[🍬Velvet Rouge🍬 💙 @Rougevel_FRG]

#พรอม_FRG

คือผม...ได้ยินนะครับ แต่...
(ดีเลย์มาก แต่เพื่อความชัดเจนก่อนจบมู🤏🏻)

[🍬Velvet Rouge🍬 💙 @Rougevel_FRG]

#พรอม_FRG

คือผม...ได้ยินนะครับ แต่...
(ดีเลย์มาก แต่เพื่อความชัดเจนก่อนจบมู🤏🏻)

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG กลิ่นที่ตีขึ้นมาหอมนุ่มกว่าปีที่ผ่านๆมา ชวนให้ผ่อนคลาย

'พ่อหนุ่มปีนี้ก็มาอีกแล้ว'

เถ้าแก่เจ้าของแผงทักขึ้นมาอย่างจำได้ เขาตักเหล้าหวานอุ่นๆที่ทำจากข้าวโคจิขึ้นมา อันที่จริงเรียกเหล้าก็ยังไงอยู่เพราะนี่มันก็น้ำข้าวหมักดีๆนี่เอง...

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG มือผละออกจากแก้มของอีกฝ่ายก่อนจะจูงกันเดินไปที่ร้านตรงหน้า

"สั่งได้เลยครับ"

เขาหลี่ตาลง ขบคิดบางอย่าง ที่ผ่านมาเขาก็สั่งตรงๆมาตลอดนะ ทว่าก็อดจะระแวงไม่ได้

"สวัสดีครับเถ้าแก่—"

ทว่าพอไปถึงสิ่งที่ขายกลับไม่ใช่เหล้าหวานอุ่นสีใสแต่เป็นน้ำข้าว

"ข้าวโคจิ? ปีนี้ไม่ใช่สาเกหรอครับ"
+

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG "พูดอีกเยอะๆนะครับผมอยากฟัง"

มือเรียวเอื้อมขึ้นไปสัมผัสข้างแก้มของอีกฝ่ายอย่างแผ่วเบาก่อนจะทำการแนบฝ่ามือลงไปจนแก้มถูกดันให้หันไปยังทิศทางหนึ่ง

"แต่ก่อนหน้านั้น เรามาถึงแล้วครับ ร้านที่ผมพูดถึง"

ที่ตรงนั้นมีแผงลอยของเถ้าแก่คนหนึ่งอยู่ ว่าแต่เขาจะขายเหล้าอุ่นจริงรึเปล่า?

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG ยิ่งได้ยินอีกฝ่ายว่าเข่นนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มให้กว้างขึ้นไปอีก

สองขาหยุดเดินพาให้อีกฝ่ายหยุดลงอย่างช่วยไม่ได้ บริเวณนี้ผู้คนสัญจรผ่านไปมาไม่มาก ต่างเดินผ่านพวกเขาไปอย่างไม่สนใจ

"ชอบสิ ชอบมากๆเลย"

เขาเหลือบไปมองอีกฝ่ายอีกครั้งตอนที่พูด จ้องตาอีกฝ่ายพร้อมรอยยิ้มสดใส

+

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG เขาเผลอชะงักไปเล็กน้อยด้วยไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะพูดออกมาให้ได้ยิน

"คุณพูดว่าเป็นห่วงก็ต้องดีอยู่แล้วสิ"

"แล้วก็ตอนนี้ก็มีคุณอยู่แล้วนี่ครับไม่เป็นไรหรอก"

เขาหันหน้าหนีไม่มองคนที่จับมือกัน สายตามองไปข้างหน้า ใบหน้ายังคงประดับรอยยิ้ม

"ที่ว่าตามใจกันคงจะจริง พูดเอาใจผมมาตลอดทางเลย"

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG รอยยิ้มยังคงไม่จางหายไปจากบนหน้าของเขา
"ถ้ามากับคนอื่นเขาก็รู้หมดสิครับว่าผมมาทำอะไรน่ะ"

ตอนนี้เขาอายุถึงเกณฑ์ที่จะดื่มได้แล้วจึงไม่ปิดบังอีก แม้ว่าเหล้าอุ่นจะแทบไม่มีแอลกอฮอล์ก็ตาม

"อีกอย่างนะครับ เป็นห่วงพูดแบบนี้นะ"

มุมปากกดลึกขึ้นดวงตาดอกท้อหยีขึ้นจนเป็นสระอิส่งให้อีกฝ่าย

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG ฮิคาริค่อยๆหันศีรษะไปมองคนข้างกายด้วยรอยยิ้มค้าง

"อ่า— ก็ไม่ใช่ว่าได้กินเหล้าอุ่นหรืออะไร.."

เขาชะงักไปเล็กน้อยกับคำถาม เสียงนุ่มขาดช่วงลงราวกับไม่รู้จะพูดอะไรต่อ สุดท้ายก็ได้แต่ตอบกลับไปเพราะก็ไม่เห็นจะมีอะไรเสียหายเลยสักนิด

"ใช่ครับ ปีก่อนๆผมก็มากินคนเดียว"

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG "แหม คุณเองก็งดงามไม่แพ้ใครเหมือนกันครับ"

รอยยิ้มกดลึกพร้อมสายตาราวกับรู้กันถูกส่งให้อีกฝ่าย

ไม่นานพวกเขาเดินกันจนไปถึงลานสเก็ต เขาจัดการวางรองเท้าก่อนจะจูงวิลเลียมออกมาเดินไปทางตลาดราวกับไม่เคยเกิดเรื่องอะไรขึ้น

"ปีก่อนเจ้าของร้านเขาไปตั้งแผงอยู่ปลีกนั้น เราลองไปดูมั้ยครับ"

[Fujiwara💮Hikari(เป็นอิสระ) @Fujiwara_FRG]

@William_FRG ฮิคาริยักไหล่ทีนึงอย่างไม่ยี่หระพร้อมรอยยิ้มขันที่ประดับมุมปาก

ฝ่ามือจับกระชับมืออีกฝ่ายและก้าวเดินไปข้างหน้า

"ใครอยากเป็นเจ้าหญิงกันครับ หรือวิลอยาก"

เขาเอ่ยปฏิเสธโดยไม่ลืมที่จะย้อนถามอีกฝ่าย

"เอ...ก็เหมาะอยู่นะครับ~"

ว่าพลางก็เลิกคิ้วหลิ่วตาไปให้หยอกเย้าอีกฝ่าย