Mahsuni Şerif'in kirvesi Hüseyin, Almanya'dan Erzincan'a giderken genç yaşında kazada ölür. Bunun üzerine Mahsuni, "Kirvem" ağıdını yakar. Bu türkü, Mahsuni'nin müzikte doruk noktalarından biridir.
#mahsunişerif
İranlı yönetmen Abbas Kiyarüstemi’nin ölmeden önce son kez dinlemek istediği Şirazi'nin şiiri olan şarkı 'Nobahari',
"Bir ömür daha lazım ölümümüzden sonra. Çünkü bu ömrümüzü sadece umutlanmakla geçirdik."
"Kendini eksik hissetmekten rahatsız olan aptaldır.
Kendinizi eksik, cahil hissettirecek dostlarla birlikte olmaya çalışın.
Kendinden daha aptalla düşüp kalkan kişi aptaldır.
Felsefe, bilim ve sanatla ilgilenmek seçkinci faaliyettir. Elitizm mecburi."
Dücane Cündioğlu
Günün birinde bu insanlık aç kalırsa, onu din değil bilim kurtaracak.
Sadece inanarak kainat hakkında bilgi sahibi olamaz ve kainattan sana gelecek felaketlere karşı koyamazsın.
Celal Şengör
Bir toplum düşünün ki üniversite mezununa “işsiz”, astrologlara “bilim insanı”, şarkıcısına ya da futbol antrenörüne “imparator”, siyasi lidere “reis”, mafya figürlerine “delikanlı”, ezilene “terörist”, itaat edene “vatansever”, çalışana “keriz”, köşe dönene “akıllı” diyor.
Bir toplum düşünün ki diplomayı liyakatin değil etiketin parçası sayıyor, bilgiyi derinlikten koparıp slogana çeviriyor,
ahlakı ve kutsallığı ise içselleştirmek yerine teşhir ediyor.
Bir toplum düşünün ki düşüneni ve bileni değil de bağıranı dinliyor, üreteni değil tüketeni alkışlıyor. Ve sonra aynı o toplum, kendini uçurumun kenarında bulduğunda da aynaya değil de başkasına bakıp: “Biz neden bu haldeyiz?” diye şaşırıyor. Oysa bu çöküş, çürümüşlük ve kokuşmuşluk yavaş yavaş gelen bir tercihler silsilesiydi ve göz göre göre geldi.
Toplumlar yanlışlarını yüceltmeye başladığında, "doğru" ve "güzel" olan her şey yalnız kalır. Ve yalnız kalan her "doğru" ve "güzel" de ölüm döşeğinde can vermeye mahkumdur.