Η είδηση δεν πρέπει να ειναι οτι μια δασκάλα φώναξε και μάλωσε τα παιδιά με άσχημο τρόπο γιατί την είχαν φτάσει στα άκρα. Πρέπει να είναι οτι γύφτοι μπήκαν μεσα και την έδειραν. Ολα τα σαιτ και τα ΜΜΕ παίζουν το πρώτο. Ντροπη σας!
#megalivenews
@Chrysiida Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε. Κατά καιρούς ένας υπερφιαλος, εγωιστής αλλαζονας θα εμφανίσει τον εαυτό του στους αδαής ως κάτι εξωτικό, αφήνοντας τους με ανοιχτό στόμα. Κι αυτό δυστυχώς συμβαίνει σε όλους τους τομείς #καρβελας#anokato
εχουμε τον αμπελοφιλισοφο Καρβέλα να μας διδάσκει ότι ο Πλάτων έλεγε βλακείες, μετά τους κβαντικούς γιατρούς έχουμε τον κβαντικό φιλόσοφο. Γιατί του δίνουν βήμα;
#anokato
Περιγράφουν πρακτικές αντιμετώπισης περιστατικών σε Λύκεια και μάλιστα ΕΠΑΛ και δείχνουν αυλές δημοτικων και παιδάκια να τρέχουν. Είτε δεν έχουν ιδέα τι γίνεται στα λύκεια -θηριοτροφεια, ειτε γίνεται στοχευμένα να απαξιώσουν ακόμη περισσοτεροτους τους καθηγητές; #megalivenews
"Μετά τις Δίκες της Νυρεμβέργης, ένα από τα πιο ανησυχητικά συμπεράσματα δεν προήλθε από την αίθουσα του δικαστηρίου, αλλά από τον ψυχίατρο που είχε αναλάβει την αξιολόγηση των κατηγορουμένων.
Ο Δρ. Ντάγκλας Κέλι, ο ψυχίατρος του Αμερικανικού Στρατού στον οποίο είχε ανατεθεί η αξιολόγηση πολλών από τους ανώτερους αξιωματούχους των Ναζί, περίμενε να βρει τέρατα, ανθρώπους θεμελιωδώς διαφορετικούς από την υπόλοιπη ανθρωπότητα. Δεν το έκανε.
Αυτό που τον ενοχλούσε περισσότερο ήταν το πόσο συνηθισμένοι ήταν.
Δεν ήταν τρελοί. Δεν ήταν προφανείς κοινωνιοπαθείς. Ήταν έξυπνοι, μορφωμένοι και συχνά πεπεισμένοι ότι απλώς έκαναν το καθήκον τους, ακολουθούσαν εντολές ή υπηρετούσαν έναν ανώτερο σκοπό. Ο Κέλι προειδοποίησε ότι αυτός ήταν ο πραγματικός κίνδυνος: το κακό δεν φαίνεται πάντα ανώμαλο. Συχνά παρουσιάζεται ως ικανότητα, υπακοή και θεσμική αφοσίωση.
Η κεντρική του προειδοποίηση ήταν βαθιά άβολη: υπάρχουν άνθρωποι με ηθικά κενές ή καταστροφικές τάσεις παντού. Σε κάθε κοινωνία. Σε κάθε εποχή. Αυτό που καθορίζει το αποτέλεσμα είναι το αν τα συστήματα αναδεικνύουν αυτούς τους ανθρώπους, τους προστατεύουν από την λογοδοσία και ομαλοποιούν τη συμπεριφορά τους, και αν οι απλοί πολίτες είναι πρόθυμοι να αμφισβητήσουν την εξουσία όταν έχει μεγαλύτερη σημασία.
Οι σύγχρονες γραφειοκρατίες και οι θεσμοί είναι ισχυροί ακριβώς επειδή διαχέουν την ευθύνη. Οι αποφάσεις αναλύονται σε πολιτικές, πρωτόκολλα, επιτροπές και «βέλτιστες πρακτικές». Η βλάβη σπάνια ορίζεται ως βλάβη. Αναδιατυπώνεται ως αναγκαιότητα, διαχείριση κινδύνου ή συμμόρφωση. Τα άτομα ενθαρρύνονται να μην σκέφτονται ηθικά, αλλά διαδικαστικά.
Έτσι, οι απλοί άνθρωποι γίνονται ικανοί για εξαιρετικά αδικήματα, αναθέτοντας τη συνείδηση σε θεσμούς και πείθοντας τους εαυτούς τους ότι η λογοδοσία βρίσκεται κάπου αλλού.
Το μάθημα της Νυρεμβέργης δεν είναι ότι «αυτοί οι άνθρωποι ήταν διαφορετικοί». Είναι ότι δεν ήταν.
Γι' αυτό έχει σημασία η επαγρύπνηση. Γι' αυτό η τυφλή εμπιστοσύνη στην εξουσία είναι επικίνδυνη. Και γι' αυτό μια υγιής κοινωνία πρέπει να προστατεύει τη διαφωνία, την λογοδοσία και το ηθικό θάρρος, ειδικά όταν είναι άβολα.
Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται επειδή οι άνθρωποι ξεχνούν τα γεγονότα. Επαναλαμβάνεται όταν οι άνθρωποι πείθουν τους εαυτούς τους: «Δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί εδώ»."