Bazen en güzel iyilik, kendini bazı insanlardan çekip almaktır. Çünkü herkes senin iyiliğini hak etmez. Herkes senin varlığının kıymetini bilmez. Ve bazen en büyük iyilik kendine yaptığındır.
Olgunluk bana her zaman tepki vermek zorunda olmadığımı öğretti. Sadece insanları sessizce gözlemleyip ona göre sınırlarımı çizmem yeterli. Kimseyi değiştirmek zorunda değilim ama gerekirse hayatımdan uzak tutmak zorundayım.
Kendime çiçek almaya başladım. Çayı kendime göre demliyorum. Yürüyüşü ve kahveyi tek seviyorum. Hiç kimseyle samimi olmuyor, herkese selam veriyorum. İnsana değil kendime yatırım yapıyorum. Böylesi harika…
Bir şeylerle tek başına başa çıkmaya alıştığımdan beri sorunlarımı kimseyle paylaşmadan kendi başıma hallediyorum. Allah sağ elimi bile mümkün olmadıkça sol elime muhtaç etmesin…
BOĞA ve BAŞAK. Size ne oldu böyle? Kendinizi bile şaşırtıyorsunuz. Eskiden hoşgördüğünüz şeylere şimdi tahammülünüz yok. Artık kaybetmekten korkmuyorsunuz, çünkü biliyorsunuz: Gidenler sadece yüklerden ibaretti. Gözünüzü kararttınız, herkesi yerli yerine koyuyorsunuz. Daha iyilerine layıksınız ve bunu siz de biliyorsunuz.