Ben bunları düşündükçe Rabbimin varlığına ve beni duyduğuna daha çok inanıyorum ki zaten burası imtihan dünyası değil mi? O zmnlar yaşadığım şeylerin üstesinden bile imtihan olduğu bu günlerim gececegine inanarak sabrederek bekledim ve geçti çok şükür...
Hayat öyle bir şey ki inanmakta güçlük çektiğim bazı konulardan biri benim için 12 Mayıs oldu.. tabiki bundan daha bir kaç şey daha olmuştu mesela o eve gectigimiz zaman eve burası kapalı ceza evi dediği gibi rabbimde gerçekten kaplı bir ceza evine girmesine vesile oldu.
12 Mayıs onun için ve benim için de anlamı var kızımızın doğum günü 12 Mayıs öyle bir şey ki buna denk gelmesi beni hayretlere düşürüyor. O kızının annesine bunu yapıyor ve kızının doğum gününde kararı belli oluyor...
12 Mayıs da duruşma var. Ben gidecek miyim bilmiyorum ama gitmek istemiyor da onun o yüzünü görmeye bile tahammülum kalmadı. Bana yaptıkları aklıma geldikçe kendinden iğreniyorum..
Ben aslında çocuğum için bu evliliği sonlandırmak istiyordum onu ileride anne babası kavga ederken görerek büyümesini istemiyordum. Tabi ayrı olmamız da etkileyebilir ama en azından kavgalardan daha iyi bir çocuk için... Onun bir gülüşü benim yüreğimi dağlar..
Kim ister yuvasının bozulmasını bir çocuk varken hemde ama bizim yuvamız yuva değildi artık ve ben böyle bir insanla yaşamam benim sağlığımı tetikliyor cocuguma iyi bir anne olmamı engelliyordu. Bir anne iyi olmaz ise çocuk iyi olabilir miydi.
Bu durum benim için çok iyi olmuştu aslında bir sene öncesinde bosnmak istediğim adamdan sözde büyükler yüzden geri dönmüştüm. Ama bu sefer o büyüklerin bu konuyu açmaya bile haklari yoktu. Sözde yuva bozulmasinmiş..
Boşanmam konusunda kimse bir şey diyemedi çünkü yaptığı şey bir suç olduğunu herkes daha iyi anladı ve bu konu hakkında benim kararım olduğunu söylediler tabiki benim hayatım benim yaşantım o kişiyle ben aynı yerde olacaktım onlar değil...
Bu süreç içerisinde bir çok kişi geldi amcaları teyzeleri benimle konuşmaya ve şikayetimi çekmemi istediler kim geldiyse onun yaptıklarını bahsettiğim an susarken buldum onları çünkü bana yaptığı şeyi kimse savunamazdi.
Daha sonrasında benim öğrendiğim üzere savcı karşısına çıkmış ve savcıya da karşı geldiği ve silah resmi tehditlerden ötürü hapise yollamışlar. Ben ise o zaman hâlâ nezarete ve çıkacak olarak biliyordum.
Onlar gittikten sonra babam bana söyleyince şaşırdım. Ben hemen tutuklanma olacağını tahmin bile etmemiştim. Yaptığı şeylerden ötürü tedbir almışlar herhangi bir girişimde bulnmasim diye...
Yine de şikayetimi cekmemi ve boşanmak istersem benim arkamda olacaklarını bellirttiler ben tabiki o zmn şikayeti anladım da nezarette olduğunu anlamadığım için cevap vermemiştim.
O günün akşamı iki muhtar geldi evimize biri bizim bulduğumuz yerin muhtarı değeri ise onlar göndermişler konuşturmak için.. benimle konuşmak istediklerinde yanlarına gidip olan biteni anlattım ve adamlar benim arkamda olduklarını söylediler. Biz halkının arkasındayız dediler..
Şikâyetten sonra eve geçtik biz ve ifade için kendisini çağırmışlar ve bir kaç şeyi kabul etmemiş bu dosyayi ise direk savcıya gittiği için nezarete atmışlar bir gün boyunca...
Bir sonraki gün direk jandarmaya gittim ve şikayette bulundum. Elimdeki her şeyi benim o adamlarla olan konuşmaları dahil beni arayan numaralar tehditler silah resmi ve benim adım a açtığı fake hesaplarin uygulamlari hepsini topladım ve dilekçe yazdık. Bu ikinci sikayettim oldu