Eğer ben sizi duymuyorsam, evet bu benim işitme kaybım.
Ama siz de kendinizi bana anlatamıyorsanız…
Belki de siz de engellisiniz.
#SessizliğinSesi#İşitmeEngelli#Farkındalık 💙
İnsanın gerçek öncelikleri rahat zamanlarında değil kaybetme korkusuyla yüzleştiği anlarda ortaya çıkar. Bazı insanlar sözleriyle değil vazgeçmeye razı oldukları şeylerle sevdiklerini anlatırlar.
İnsan bazen en büyük sırrını kendini korumak için değil sevdiği insanı korumak için saklar ama iyi niyetle saklanan gerçekler bile zamanı geldiğinde en ağır acıya dönüşebilir.
Güven, sevgiyle kurulabilir ama gerçeği görebilmek için bazen sevgiden daha fazlasına ihtiyaç vardır. İnsan, inanmak istediği şey ile gerçek arasında kaldığında en zor savaşı kendi içinde verir.
İnsan bazen gerçeği öğrenmek ister ama o gerçeğin hayatını değiştireceğini hissettiği için o soruyu sormaya cesaret edemez. Çünkü bazı cevaplar sadece merakını gidermez; insanın bütün güvenini, baktığı her şeyi ve hissettiklerini de değiştirir.
İnsanları izledikçe şunu fark ediyorum kimse bir günde değişmiyor belki de her insanın içinde zamanla büyüyen görünmez bir yara var. Kimisi o yarayı sessizce taşımayı seçiyor, kimisi ise başkalarına acı vererek kendi acısını susturmaya çalışıyor. İşte tam burada insanın kim olduğu ortaya çıkıyor. Çünkü yaşadığımız acılar bizi anlatmaz, o acılarla ne yaptığımız anlatır. Belki de en zor şey, canı yandığında bile başkasının canını yakmamayı seçebilmektir. O yüzden artık bir insanı sadece yaptığı hatalarla değil, o hataya gelene kadar neler yaşadığını da merak ediyorum. Ama yine de hiçbir acının, başkasının hayatını karartmaya hak vermediğine inanıyorum.
Başıma gelen şeyleri unutup devam etmek yerine onların bana ne anlatmayı çalıştığını anlamak isteyen biriyim. Belki bu beni özel yapmaz belki de farklı da yapmaz ama beni ben yapar.
Hissettiğim gibi davranıyorum, düşündüğüm gibi yazıyorum. Kimseyle bir savaşım yok, kimseye kendimi kanıtlamak gibi bir çabam yok. Nevrotik misyon yükleme zorbalıklarıyla ilgilenmiyorum. Sadece kendi yolumda yürüyorum. Buna 'kendin olmak' deniyor. Size de tavsiye ederim.
12 yıldır öğrenmek istediğim şeyi bugün öğrendim. Açıkçası çok ağır geldi. İnsan sadece gerçeği öğrenmiyor ki o 12 yıl boyunca içinde taşıdığı bütün düşünceler ve ihtimaller de bir anda insanın içine çöküyor. En kötüsü ise neden bu kadar geç öğrendiğini düşünmek oluyor.