"Gülümse ve uzaklaş:Çünkü anlayamazsın bu kopan fırtınayı Yusuf'un yüreğinde.
Koyu bir çaresizlik ayinidir yalnızlık,
Züleyha'nın menekşe büyüyen gözlerinde."
"Sen ve ben, gözyaşıyla ıslanmış hamurdanız;
Rengimize baksınlar, kandan ve çamurdanız!
Akrebin kıskacında yoğurmuş bizi kader;
Aldırma, böyle gelmiş, bu dünya böyle gider!"
(Sakarya Türküsü-N.F.K)
"Gökyüzünün başka rengi de varmış!
Geç farkettim taşın sert olduğunu.
Su insanı boğar, ateş yakarmış!
Her doğan günün bir dert olduğunu,
İnsan bu yaşa gelince anlarmış."