Σήμερα, 16 Ιουνίου 2026, συμπληρώνεται ακριβώς ένας χρόνος από την ημέρα που ανακοινώθηκε ότι ο Τέλης Μυστακίδης, ένας άνθρωπος της λίστας Forbes, θα κατασκευάσει το νέο γήπεδο ποδοσφαίρου, μετά από την ιστορική ψηφοφορία του ΑΣ ΠΑΟΚ και την υπογραφή του σχετικού μνημονίου. Όλη αυτή την υπόθεση την έτρεξε και τη θωράκισε ο Θανάσης Κατσαρής, ο οποίος για ακόμα μία φορά ήταν εκεί, π��ρών, για να προστατεύσει τον Σύλλογο. Από εκείνη τη μέρα μέχρι σήμερα, όμως, έχουν συμβεί πάρα πολλά, καθώς είδαμε να εμφανίζονται δεκάδες troll και δημοσιογράφοι που το παίζουν «ΠΑΟΚάρχες», οι οποίοι πήραν αμέσως θέση υπέρ του Ιβάν Σαββίδη και άρχισαν να χλευάζουν τον Μυστακίδη.
Ας δούμε όμως τι πραγματικά έγινε από τότε μέχρι σήμερα, μακριά από την επικοινωνιακή προπαγάνδα. Στο ποδοσφαιρικό τμήμα, η ομάδα ενισχύθηκε ελαφρώς, αλλά παρόλα αυτά μέχρι τον Φεβρουάριο ήμασταν πρώτοι και στις τρεις διοργανώσεις. Αντί όμως να στηριχθεί η προσπάθεια, η ομάδα δεν ενισχύθηκε όπως έπρεπε· δεν ξέρω αν αυτό είναι λάθος του Ιβάν ή του Ραζβάν, αλλά το σίγουρο είναι ότι αν υπήρχε ένας σοβαρός Τεχνικός Διευθυντής, τα πράγματα θα ήταν τελείως διαφορετικά. Η συνέχεια της χρονιάς εξελίχθηκε σε μια παταγώδη αποτυχία, την οποία όλοι προσπάθησαν άκομψα να χρεώσουν αποκλειστικά στον Λουτσέσκου. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο σήμερα, όπου ο Ραζβάν Λουτσέσκου «φαγώθηκε» με τον πλέον άκομψο τρόπο, με αποτέλεσμα να βρισκόμαστε μόλις 5 μέρες πριν την έναρξη της προετοιμασίας χωρίς προπονητή, την ώρα που η πλευρά του Ιβάν Σαββίδη επιδίδεται σε φτηνά επικοινωνιακά παιχνίδια.
Στο θέμα των υποδομών, η αντίθεση βγάζει μάτι. Μετά από πολλές πιέσεις, δόθηκε ένα μνημόνιο στον Ιβάν το οποίο τον υποχρεώνει να παρουσιάσει κάποια πρόοδο για το γήπεδο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2026. Πάντως, μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει καμία σοβαρή πρόοδος, αλλιώς οι συνήθως λαλίστατοι της ΠΑΕ ΠΑΟΚ θα είχαν βγει να μας πουν τι κάνουν. Την ίδια ώρα, στο αθλητικό κέντρο της οικογένειας Σαββίδη, παρά την ξαφνική εμφάνιση του Ιβάν με ελικόπτερο στο γήπεδο της Τούμπας αμέσως μετά την εμπλοκή Μυστακίδη—ενώ ήταν εξαφανισμένος για 6,5 χρόνια—και παρά τις δεσμεύσεις του περασμένου Αυγούστου ότι το προπονητήριο θα δοθεί στον ΠΑΟΚ, μέχρι στιγμής το μόνο που έχουμε να επιδείξουμε εκεί είναι χόρτα.
Από την άλλη πλευρά, το μπασκετικό τμήμα δείχνει τον δρόμο της σοβαρότητας. Ο Τέλης Μυστακίδης πήρε την ομάδα τον Δεκέμβριο μετά από χίλια κύματα, με διάφορους αγράμματους και άφραγκους να διαδίδουν ότι δεν μπορεί να πάει το τμήμα μπροστά. Εκείνος όμως άλλαξε ριζικά τα πράγματα στο αγωνιστικό κομμάτι, πήρε τους αθλητές που ήθελαν οι προπονητές, ευτυχώς έδιωξε τον Ζντοβτς που έπαιζε ένα μπάσκετ «Ποσειδωνίου» και έδωσε τα κλειδιά στον Μπούτσικο, ενώ συγχρόνως έκλεισε τον μεγάλο Αντρέα Τρινκιέρι για τον πάγκο. Σήμερα, 16/6/2026, ο Μυστακίδης έχει ήδη έτοιμη την ομάδα για την επόμενη σεζόν, έχει ξεκινήσει τις εργασίες για το νέο αθλητικό κέντρο μπάσκετ, και όλοι πλέον αναμένουμε την κρίσιμη απόφαση της Euroleague στις 26 Ιουνίου 2026.
Με βάση, λοιπόν, τα όσα ζήσαμε αυτόν τον έναν χρόνο, το ερώτημα είναι πλέον ξεκάθαρο για κάθε σκεπτόμενο οπαδό: Τελικά, ποιος μπορεί να πάει τον ΠΑΟΚ μπροστά και να κάνει πραγματικότητα τον ΠΑΟΚ των ονείρων μας; Η ιστορία γράφεται με έργα, όχι με παραμύθια.
16-6-2025 η ημέρα που αυτός ο άνθρωπος προσπάθησε για το καλό του ΠΑΟΚ και ξύπνησε πολύ κόσμο. Ακριβώς έναν χρόνο μετά τον ανελέητο πόλεμο που δέχτηκε από αντί-ΠΑΟΚτσηδες η ομάδα βουλιάζει και πλησιάζει στα βράχια. Η μεγάλη ημέρα που θα δικαιωθείς δεν θα αργήσει Αθανάσιε.
Ο Σύμβολος της ΠΑΕ ΠΑΟΚ κάνει repost "Η δική μας αεκ δεν χάνει ποτέ".
Αν δεν το έχετε καταλάβει, η ομάδα έχει ceo αρειανό και σύμβουλο αεκ��ζή, πολύ καλά θα πάει αυτό.
#PAOKFC
Ο άνθρωπος που υποδέχτηκε τον Σπανούλη.
Αθώος για πυροβολισμούς, αθώος για επίθεση με μαχαίρι στο κέντρο, αθώος(;) για υπόθαλψη του δολοφόνου του Κλεομένη.
Σαλονίκη όλα γίνονται φανερά!
Συγχαρητήρια👏👏👏
@HellenicBF,@kmitsotakis, @VroutsisGiannis,@chrisochoidis, @Giannis_An34
Aujourd’hui, j’étais à la banque, dans la file d’attente devant un distributeur.
Devant moi, un monsieur très âgé. Plus de quatre-vingts ans, sûrement.
Il tenait une enveloppe dans la main, un peu tremblante.
Quand ce fut son tour, je l’ai observé discrètement.
Il touchait l’écran, hésitait, revenait en arrière…
Je voyais bien qu’il ne comprenait pas.
L’écran, les boutons, les étapes… tout semblait trop rapide pour lui.
La file derrière commençait à s’impatienter.
Lui, il s’est retourné vers moi, avec un regard gêné mais digne,
et il m’a demandé, tout doucement :
« Vous pourriez m’aider… s’il vous plaît ? »
Je me suis avancée tout de suite.
Je lui ai expliqué calmement, étape par étape.
Sans jamais toucher son argent.
Par respect. Par pudeur. Par délicatesse.
Il voulait faire un dépôt.
Il a réussi, lentement, en se concentrant.
Quand l’opération s’est terminée, il avait l’air soulagé.
Comme un enfant fier d’avoir réussi.
Il m’a remerciée avec un sourire incroyable.
Et juste avant de partir, il a sorti un billet de 10 euros de sa poche
et a voulu me le donner.
J’ai refusé.
Il a insisté. Il m’a dit que c’était « pour le petit-déjeuner ».
Pour me remercier à sa manière.
J’ai décliné encore, doucement.
Et là, je suis repartie avec un nœud dans la gorge.
Parce que ce monsieur…
ce n’est pas un cas isolé.
Ils sont nombreux, nos parents, nos grands-parents,
perdus face à un monde devenu trop numérique, trop rapide, trop froid.
Perdus devant les écrans, les bornes, les applications, les mots de passe.
Ces gens ont construit le pays dans lequel on vit.
Ils ont travaillé toute leur vie.
Ils ont payé, cotisé, élevé des enfants, tenu des familles.
Et aujourd’hui, on les laisse seuls
face à des machines qui ne parlent pas,
dans des banques sans guichet,
dans des hôpitaux sans accueil,
dans des administrations sans humain.
On parle d’innovation, de progrès, de modernité…
Mais on oublie l’essentiel : l’humain.
S’arrêter cinq minutes pour aider quelqu’un,
ça ne coûte rien.
Mais pour eux, ça change tout.
Parfois je me demande :
est-ce qu’on avance vraiment…
ou est-ce qu’on devient juste plus rapides à oublier les autres ?
Η διαφορά ήθους στη πράξη & όχι στο αφήγημα που δημιουργούν γαμημενοι ΑΡΔ που απλά μισούν τον #ΠΑΟΚ
Ο ηττημένος δε δίνει συγχαρητήρια στο νικητή που είναι & νταμπλούχος παρα μόνο στην ομάδα του & ο νικητής το 1ο πράγμα που λέει είναι συγχαρητήρια στον οαρη
Το κόμμα χρωστάει μισό δις και αυτοί κάνουν πάρτυ με τα λεφτά της επιχορήγησης, αντί να ξεχρεωσουν. Κι εσύ προσκυνημένε ραγια νομίζεις ότι αυτοί θα σε σώσουν....