Γεώργιος Κόντας

chef

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Γυρμενος στο ανοιχτό παράθυρο του opel περνάω με ταχύτητα την αντίθετη πορεία προς τα λιγοστά φώτα της Μικρασίας στην ακτογραμμή απέναντι απο την μαύρη θάλασσα που σβήνουν για χάρη άλλων λιγοστών που τώρα χάνουν το ενδιαφέρον τους για χάριν του φεγγαριού που θα ανατείλει.
Νύχτα

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

@mazianos Σε ευχαριστώ

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Πλημμύρα μυρωδιάς μαγειρεμένης φακής με δενδρολίβανο και κάρυ παντρεμένη με φτηνό άρωμα σπρέι την ώρα που τα βαπόρια ανάβουν τα φώτα του καταστρώματος

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

@mazianos Καλό καλοκαίρι και σε σένα

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

@mazianos Σε ευχαριστώ πολύ

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Σκουπίζοντας στο χνούδι των δαρμένων τσάγαλων το αιολικό χώμα που σήκωσε το μεσημέρι στον χωματόδρομο της Αγίας Φωτεινής ο γηραιός περιπλανώμενος σαντουριντζής ηχώντας στην σιωπή της λιακάδας σπασμένα μαρμάρα σε χαμένα περιβόλια, καθόρισα την γεύση της αμφί��ολης έλλειψης

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Οι χονδρές στάλες είχαν γεμίσει ήδη το πήλινο σκαφάκι με το βαρύ πράσινο σαπούνι στο παράθυρο απειλώντας τις βυθισμένες ψημένες ακμές του,όταν ο πατέρας ένωσε το πυρακτωμένο καλάι στο σύρμα συγκόλλησης απελευθερώνοντας λευκό καπνό στη βουβή αστραπή πάνω από το κάστρο του λιμανιού

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

@mazianos Σε ευχαριστώ

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Στο λύγισμα του κοπετού κατήλθε η περιφερόμενη μορφή.
Είχε το ίδιο χρώμα με το καλαμολούλουδο με το οποίο νωρίτερα παιχνιδίζοντας τοποθέτησα εθελοντικά επ' ώμου και στρατεύτηκα σε εκείνη την μαυροφορεμένη πορεία.
Ένα κουκουνάρι έπεσε στην κόχη του μαρμάρου σπάζοντας με κρότο.

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Ανασύροντας το βλέμμα μου από το πρώτο μου αντρικό ρολόι προς τον καθρέφτη, πάνω από την ξεραμένη κολυνός, είδα σκληρές γραμμές να συγχωρούν

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Οι κυκνόσχημες κορφές των μαύρων κυπαρισσιών ηδυπαθώς περιφέρονταν μπρος από την φωτεινή φλοίδα στην άκρη του αχνογάλανου δίσκου της σελήνης

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Ενώ η πεσμένη στέγη γέμισε θυσσάνους νεφών που αργά έφτασαν απ`την παλιά Αιολία, ένιωσα ότι οι χτιστές πεταλίδες στο κονίαμα σήμαιναν σιωπή.

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Στη βαθιά ανάσα θάρρους καθώς σώθηκε το ζεστό νερό στο ψημένο από τον ήλιο λάστιχο ενώ έδιωχνε τα αλάτια, εισέπνευσα τον αέρα του περιβολιού

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Αφημένος στο ξεστρίψιμο του σχοινιού της κούνιας με το μαξιλάρι, μασάω κηρήθρα στο γυροσκοπίκο ίλιγγο στη μέση της μικρής εσωτερικής αυλής.

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Αέρας νύχτα μουσκεμένος σε μαύρα φύκια πανηγύριζε τα πλατάνια ανασχεδιάζοντας το χιτώνιο φέγγισμα της λάμπας του γυρτού υγρού ξύλινου στύλου

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Με λεπίδι που ταίριαζε στην βρόμικη τσέπη του που καλυπτόταν από σκισμένη καζάκα τρύπισε το πόδι και σα να το φίλαγε φούσκωσε το τομάρι του

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Το λωτόχρωμο αποφέγγισμα ηλίου που διαθλώμενο μέσω θαμπών τζαμιών αναδύθηκε κάτω από τα θρανία βάφοντας όλη την τάξη ήταν ένας ευα��γελισμός

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Το πολλαπλάσιο των σταγόνων μπόρας που στιγμάτιζαν ηχηρά την δερμάτινη σάκα μου, βάραινε την ήδη αίσθηση οσμής καβουρδισμένου σιμιγδαλιού

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Την επόμενη στιγμή από κείνη που ο προβολέας του φτερού ��ρχισε να δείχνει τον υγρό αεροδιάδρομο,εκεί στο τράνταγμα εμφυτεύτηκαν σπόροι φυγής

[Γεώργιος Κόντας @GeorgiosKontas]

Στη σιγή ανάμεσα στους πένθιμους κωδωνισμούς, βαθιά στην καρέκλα του κουρείου, ακούγεται η ψιλή διαπεραστικά στο λαμπερό πρωί του Επιταφίου.