ชอบคำพูดพี่ลูกกอล์ฟที่ว่า:
ตราบใดที่เรายังมีชีวิตอยู่เราเริ่มใหม่ได้เสมอนะ
เริ่มใหม่อีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง
เพราะเราก็แค่
"I'm just student of the world."
ความน่ากลัวของการที่เราอดทนกับความสัมพันธ์ ๆ นึง แบบที่ เจ็บให้สุดจนไม่เหลือให้เจ็บแล้วค่อยออกมาก็คือ เราไม่มีทางรู้เลยว่าสุดของเรามันคือตรงไหน รู้ตัวอีกทีคือมันเจ็บจนชา พอออกมาได้คือน��กภาพตัวเองมีความรักครั้งใหม่ไม่ออกเลย It feels like the lover girl in me has died.