アメリカのクソ文化
1️⃣ 自分が問題を起こす
2️⃣ 問題ではなく「指摘されたときの不快感」に反応
3️⃣ 指摘した相手を “aggressive / disrespectful / toxic” 扱い
4️⃣ 自分を「傷つけられた被害者」に再配置
5️⃣ “This is who I am. You need to respect that.”
6️⃣ 1️⃣に戻る
1970'lerde Japonya zenginleşti. Tekstil ona pahalı geldi, fabrikalar Kore'ye taşındı.
1990'larda Kore zenginleşti. Fabrikalar Çin'e taşındı.
2010'larda Çin zenginleşti. Sıra Vietnam'daydı, Bangladeş'teydi, Endonezya'daydı.
Fabrikalar taşınmadı.
Asya'nın kalkınma sırrı bu zincirdi. Fakir ülke ucuz iş gücüyle başlar, zenginleşir, işçilik pahalanır, fabrikalar sıradaki fakir ülkeye gider. Uçan Kazlar Modeli.
Çin zinciri kırdı. Zenginleşti ama tekstili, oyuncağı, ayakkabıyı bırakmadı. Çipe de girdi, yapay zekaya da. Xi Jinping 2023'te açıkça söyledi: geleneksel sanayileri düşük seviye diye gözden çıkaramayız.
Rakam ortada: 2000'de dünya imalatının %6'sıydı, bugün %29'u. BM'nin 2030 projeksiyonu: %45. Dünyada üretilen her şeyin neredeyse yarısı, tek ülkeden.
Devlet sübvansiyonuyla fiyatı kırıyor, 1.4 milyarlık iç pazarda ölçekliyor, malı dünyaya boşaltıyor. Kimse o fiyata üretemiyor.
Bu sadece Batı'nın sorunu değil, herkesin sorunu. Tayland'da 2.000 fabrika kapandı. Endonezya tekstilinde on binlerce kişi işini kaybetti. Almanya'yı söylemeye gerek bile yok.
50 yıl boyunca her fakir ülkenin bir sırası vardı.
Çin sırayı aldı, vermedi.
Bir daha hiçbir ülke ucuz emekle zenginleşemeyecek.
Hindistan bile.