Er is geen genocide in Gaza. De echte genocide vond plaats op 7 okt 2023 en in de hoofden van Hamas en veel Gazanen. En in de woorden van iedereen die voor Palestina demonstreert.
Hamas liegt voortdurend, wat kun je anders verwachten van terroristen?
Het Verenigd Koninkrijk krijgt nu de rekening gepresenteerd voor decennia van bestuurlijke lafheid. Niet één stad. Niet één geïsoleerde zaak. Niet één ontspoorde groep mannen. Volgens het Rape Gang Inquiry Report gaat het om misbruiknetwerken in minstens 149 lokale districten, bijna 40 procent van alle Britse local authority districts. De Inquiry spreekt zelfs over een ondergrens van 250.000 slachtoffers wanneer bekende patronen uit Rotherham, Telford en Oxford landelijk worden doorgetrokken. Zelfs als men die schatting voorzichtig behandelt, blijft de politieke conclusie vernietigend. De Britse staat wist genoeg, zag genoeg en deed te weinig.
De officiële Casey Audit maakt het beeld nog ernstiger, juist omdat die voorzichtiger formuleert. Casey zegt niet dat er op nationaal niveau een perfect etnisch profiel bestaat. Ze zegt juist dat politici en instanties jarenlang hebben gefaald om die data goed vast te leggen. Dat is op zichzelf al een schandaal. In een zaak waar meisjes werden verkracht, verhandeld en kapotgemaakt, bleken bestuurders gevoeliger voor reputatie, etnische spanning en politieke beeldvorming dan voor de waarheid. Wie de cijfers niet registreert, kan later doen alsof het patroon niet bestaat.
Waar lokale data wel beschikbaar is, wordt het wegkijken moeilijker. In Greater Manchester was 52 tot 54 procent van de verdachten in groepsgewijze kinderuitbuiting van Aziatische achtergrond, terwijl die groep 20,9 procent van de lokale bevolking vormt. In West Yorkshire was 35 procent van de verdachten Aziatisch tegenover 16 procent in de bevolking. In Rotherham liet Operation Stovewood zien dat bijna twee derde van de aangewezen verdachten en veroordeelden uit een Pakistaanse etnische achtergrond kwam. Dit zijn geen losse onderbuikgevoelens. Dit zijn patronen die jarenlang niet hard genoeg benoemd mochten worden.
Het rapport wijst daarnaast op een gesloten groepscultuur waarin loyaliteit aan de eigen kring soms zwaarder woog dan loyaliteit aan het slachtoffer of de rechtsstaat. Dat is de kern van het probleem. Niet iedere migrant is een gevaar. Niet iedere moslim is een dader. Maar binnen delen van deze gemeenschappen konden daders opereren omdat de buitenwereld werd gewantrouwd, meisjes uit de meerderheidscultuur werden gedehumaniseerd en familieleden, gemeenschapspersonen of lokale instituties te vaak zwegen. De wij en zij gedachte werd zo geen abstract cultureel probleem, maar een veiligheidsrisico voor Britse kinderen.
Links heeft hierin een vernietigende rol gespeeld. De progressieve reflex was steeds dezelfde. Eerst ontkennen. Daarna nuanceren. Daarna waarschuwen voor racisme. Uiteindelijk werd de aandacht verschoven van de slachtoffers naar de angst dat de verkeerde mensen gelijk zouden krijgen. Dat is moreel failliet. Wanneer bestuurders meer bezig zijn met community relations dan met meisjes die worden opgehaald bij schoolpoorten, misbruikt in flats en vervolgens niet geloofd worden door instanties, dan is de staat niet neutraal. Dan kiest de staat de kant van de stilte.
De les voor Europa is helder. Integratiebeleid mag geen eenrichtingsverkeer meer zijn waarbij het gastland zich eindeloos aanpast en de eigen bevolking de prijs betaalt. Wie hier komt, moet de wet, de cultuur en de veiligheid van het land respecteren. Wie kinderen misbruikt, bendes faciliteert, slachtoffers intimideert of daders beschermt, heeft zijn plaats verspeeld. Voor buitenlandse daders moet deportatie vanzelfsprekend zijn. Voor duale nationalen en facilitators moet de wet maximaal worden aangescherpt. Voor gemeenschappen die structureel de rechtsstaat ondermijnen, moet de staat ophouden met subsidiëren, sussen en wegkijken. Remigratie is dan geen radicaal idee. Het is het moment waarop een land eindelijk weer voor zijn eigen kinderen kiest.
Meer dan 250.000 Britse meisjes zijn op gruwelijke wijze misbruikt, met medeweten van de Britse overheid en de Britse politie. Een paar details uit het rapport:
- Een baby werd misbruikt en sigaretten werden op haar uitgedrukt terwijl de moeder gedwongen moest toekijken. Daarna werd de baby vermoord.
- Meisjes werden in brand gestoken.
- Meisjes werden naar ‘red rooms’ gestuurd om gemarteld te worden, sommigen vermoord, soms werd dit ge-livestreamed.
- Een meisje werd verkracht door een hond terwijl mannen weddenschappen afsloten of het vaginaal of anaal zou gebeuren.
- Meisjes werden gedwongen abortus te plegen met breinaalden.
- Glazen flessen, sleutels, honkbalknuppels en andere voorwerpen werden in hen gestoken, vaginaal en anaal.
- Meisjes werden in ‘party houses’ door tientallen mannen tegelijk verkracht.
- Meisjes werden gegeseld, ondersteboven gehangen, gewurgd en ondergepist.
- Meisjes van amper 5 of 6 jaar werden vastgebonden en misbruikt.
- Meisjes werden gebrandmerkt met een ‘M’ voor Mohammed.
- Meisjes werden vermoord en aan varkens gevoerd.
Deze gruwelijkheden werden hoofdzakelijk gepleegd door islamitische migranten, voornamelijk uit Pakistan, Somalië, Iran, Syrië, Turkije, Bangladesh en Irak. De autoriteiten keken weg, uit angst om voor racist uitgemaakt te worden. Of om stemmen uit deze islamitische gemeenschap te verliezen bij verkiezingen. @Keir_Starmer en veel zittende politici wisten hier soms al tientallen jaren van, negeerden het, of werkten mee aan het in de doofpot stoppen ervan. Anno 2026 gebeurt dit nog steeds en wordt het stil gehouden.
De conclusie ligt voor de hand: iedereen die dit mogelijk heeft gemaakt, vooral politici zoals Starmer, hoort de doodstraf te krijgen. Dit is verraad richting de eigen bevolking op een schaal en van een gruwelijkheid die moeilijk is te bevatten en kan niet zonder consequenties blijven.
Worden er eindelijk mensen wakker? Ik hoop het... 🙏
„Alleen een land in vergaande staat van decadentie en ideologische verdwazing zet zeven jaar lang zijn vergunningverlening stop vanwege dat ene mussenpoepje per jaar aan stikstof. Dit heeft al miljarden gekost. Geen enkel ander land op deze planeet doet dit zichzelf aan”, aldus @DiederikBoomsma, zelf ook ecoloog.
Via @telegraaf ⬇️
Prima vragen van Diederik Boomsma en Annabel Nanninga, die de opportunistische deugdrang van onze D66-minister van OCW aan de orde stellen.
Ik geloof persoonlijk geen seconde dat La Letschert per ongeluk met de lange arm van de Moslimbroederschap aan tafel is beland. Ongetwijfeld weet Letschert met wie zij zaken doet. Men kan mij niet wijsmaken dat zij niet wist dat de MSA deel uitmaakt van een internationaal netwerk rond FEMYSO en de Moslimbroederschap. Kennelijk vormt dat voor haar geen enkel probleem.
Dit is overigens dezelfde minister die bijzonder weinig deed voor Joodse studenten en medewerkers die in de knel kwamen na de eindeloze palestinisering van de Universiteit Maastricht, waar zij eerder bestuurder was. Het verbaast mij dan ook totaal niet dat zij liever enthousiast aanschuift bij organisaties die pseudoslachtofferschap tot politiek instrument hebben verheven, dan dat zij iets doet aan het antisemitisme dat de academische wereld, mede dankzij diezelfde organisaties, overspoelt.
De Instagrampost van Letschert laat bovendien mooi zien hoe het vocabulaire van de ‘softe’ jihad zich voortdurend ontwikkelt. Eerst ging het over islamofobie en moslimhaat, vervolgens over discriminatie en racisme, maar inmiddels bewegen we richting de eis om “je thuis te voelen”. Een volledig subjectief begrip dat de basis vormt voor wéér nieuwe eisen en wéér verdere aanpassingen van ons onderwijs.
In de interactie tussen Letschert en de MSA zien we het mechanisme van circulair cliëntelisme in volle glorie terug. Islamitische dawa-activistische organisaties produceren eindeloze claims over achterstelling en ongelijkheid. Progressieve bestuurders benutten deze claims voor de gebruikelijke fotomomentjes en gaan mee in de gestelde eisen. Vervolgens begint hetzelfde riedeltje opnieuw. Dezelfde organisaties blijven slachtofferschap cultiveren, stellen weer nieuwe eisen en progressieve bestuurders kunnen vervolgens weer vinkjes zetten bij hun ideologische opvattingen over diversiteit, gelijkheid en inclusie.
De studenten van de MSA zijn natuurlijk totaal niet bezig met het emanciperen van hun middeleeuwse fascistische ideologie. Zij zijn bezig met het islamiseren van onze universiteiten en de academische wereld.
Ik kan nauwelijks wachten op de ongetwijfeld ontwijkende antwoorden van onze minister op de schriftelijke vragen:
Shabir Burhani (aka Maiwand Al-Afghani), de Taliban-fanboy die met raketwerpers en machinegeweren poseerde in Afghanistan, durft nu Wilders “haatzaaier” te noemen?
Man, jij bent de koning van de selectieve amnesie.
Jij was woordvoerder van Sharia4Holland, riep “Moge Allah ze bestraffen”, hing rond bij die radicale sharia-club, werd veroordeeld voor opruiing, aanzetten tot haat en discriminatie, en nu speel je ineens de brave burger die zich druk maakt om “haat”?🤡
Jij hebt zelf keihard beaamd dat je de sharia hier wilt invoeren en dat de islam Nederland moet overnemen. En nu doe je in je video alsof Wilders gek is dat hij dat zegt?
Jij bent het levende bewijs waarom hij al jaren gelijk heeft.
Wilders waarschuwt voor precies het soort import dat jij vertegenwoordigt: Sharia-liefhebbers die hier de klok willen terugdraaien naar 7e-eeuws barbarisme.
Sharia Clown
@shabir1441
Un hombre afgano compra a una niña de 10 años como su tercera esposa, tras asesinar a sus dos primeras esposas menores de edad por "deshonrar" a su familia musulmana al desobedecer y no complacer a su dueño.
Como su tercera esposa, la niña sufrió años de tortura, violación y abusos inimaginables hasta que finalmente logró escapar.
Esta espeluznante historia se presenta en el documental "Valía por 50 ovejas", que narra la valiente historia de Sabere y su lucha por la supervivencia en Afganistán antes de la llegada de los talibanes al poder.
La vida de las mujeres y las niñas ya era brutal bajo las normas islámicas. Desde la toma del poder por los talibanes y la imposición total de la estricta ley islámica, la situación ha empeorado infinitamente:
• Las niñas tienen prohibido el acceso a escuelas y universidades.
• Las mujeres son obligadas a cubrirse completamente y permanecen encerradas en sus casas.
• Los matrimonios infantiles, las palizas y los crímenes de honor se han disparado.
Esto no son "diferencias culturales".
Esto es opresión islámica sancionada por el Estado.
Sin embargo, el mundo permanece en gran medida en silencio.
Reconocer este horror implicaría admitir la verdad sobre el islam político: trata a las mujeres y niñas como propiedad, no como seres humanos.
Occidente sigue importando esta ideología mientras pretende que todas las culturas son iguales.
No lo son.
Compartan esta verdad.
El abuso sistemático de niñas bajo el islam debe ser denunciado, no ocultado tras la corrección política.
@LizaRosen0000
Los musulmanes de toda Europa están conmocionados tras la histórica y valiente decisión de Suecia: dejará de usar el término «islamofobia», acuñado por los Hermanos Musulmanes, por considerarlo un concepto manipulado políticamente para silenciar las críticas al islam.
La ministra de Asuntos Exteriores sueca, Maria Malmer Stenergard, anunció que su gobierno presionará a la Unión Europea y a las Naciones Unidas para que dejen de usar este término fraudulento.
El concepto de «islamofobia» fue diseñado deliberadamente para equiparar la crítica legítima a la doctrina islámica con el racismo. Se utilizó como arma para silenciar el debate sobre textos islámicos fundamentales que contienen mandamientos para hacer la guerra, violar y someter a los no musulmanes.
Suecia acaba de reconocer lo que millones de europeos ya saben: criticar una religión que abiertamente llama al asesinato y la esclavitud sexual de los no creyentes no es una fobia, sino sentido común y autoconservación.
Esto supone un duro golpe para el lobby islamista en toda Europa.
¿Estás de acuerdo con la decisión de Suecia?
Wat mij steeds meer opvalt: een deel van de bestuursklasse ziet zichzelf niet meer als tijdelijke beheerder van macht, maar als de democratie zelf.
Daar gaat het mis.
De overheid is er niet om zichzelf te beschermen. De overheid is er om burgers te beschermen. Tegen chaos, onveiligheid, woningnood, falende infrastructuur, energieproblemen en verlies van rechtszekerheid.
Als bestuurders daarin falen, moet je hen kunnen vervangen. Dat is de kern van democratie.
Maar wat zien we nu? Kritiek op beleid wordt steeds vaker behandeld als "ondermijning". Kritiek op instituties wordt "gevaarlijk". Kritiek op bestuurlijke netwerken wordt geframed als een aanval op de rechtsstaat.
Dat is een enorme omkering.
Niet het falende bestuur zou dan de democratie bedreigen, maar de burger die het falen benoemt. Niet machtsbehoud is dan het probleem, maar oppositie die te groot wordt. Niet censuur is eng, maar "desinformatie". Niet partijen buitenspel zetten is antidemocratisch, maar "democratie beschermen".
Iemand als Thom de Graaf is daarin geen willekeurige passant, maar een boegbeeld van het bestuurlijke midden. Politiek, bestuur, adviesorganen, instituties: dat is precies de wereld waar dezelfde mensen steeds opnieuw opduiken en elkaar bevestigen.
En juist daarom is het zo ongezond als kritiek op die wereld wordt behandeld als aanval op de staat.
Zij zijn niet de democratie. Zij zijn niet de rechtsstaat. Zij beheren tijdelijk publieke macht namens burgers.
En burgers hebben het volste recht om te zeggen dat die macht faalt, vastloopt, zichzelf beschermt en steeds verder losraakt van gewone mensen.
Het is misgegaan doordat de bestuursklasse zichzelf is gaan verwarren met de democratische rechtsstaat.
Daarom voelt kritiek op hun macht voor hen als een aanval op de staat.
Maar het is gewoon kritiek op bestuurders, beleid en machtsnetwerken. Precies zoals het hoort in een democratie.
Islam in Iran: Muslim husband smiles with his child bride’s severed head in public.
Mona Heidari was sold by her Muslim father at age 12 into a forced marriage with a monster. Her Muslim husband beat her if she failed to satisfy him sexually, feed him, or remain silent.
He subjected her to inhumane abuse and torture, enabled by Islamic authority. He tortured, raped, and inflicted sadistic violence on her, calling it marriage. She fell into depression shortly after the arranged marriage. At age 17, severely depressed and broken, unable to please him, she sought divorce and escape from Iran. He called his Muslim brother to punish her for disobedience.
They tied her hands and feet and tortured her to inflict maximum pain, ignoring her cries for mercy. No one called the police. In Iran under Islamic law, husbands are required to beat wives for discipline.
During the prolonged torment, the brothers mutilated her living body. Once she was too weak to resist, the enraged husband beheaded her. He then paraded her severed head through Ahvaz streets to restore family honor, showing pride.
Like many child brides in Iran and the Muslim world, Mona endured inhumane treatment from her husband and family, who knew of her suffering but blamed her for failing to obey.
Thousands of women in the Middle East and Asia are murdered yearly in “honor” killings—executions for dishonoring families or challenging male dominance.
Muslims may view these Islamic practices as justice fitting the will of Allah. In the civilized world, they are crimes against humanity, women, and human dignity.
Western leaders must not sacrifice women’s rights for political survival. Migrants seeking Western settlement must reject Islam’s Sharia laws or face asylum rejection.
This is not a “cultural difference.” This is barbarism enabled by Islamic doctrine. The West has no obligation to import or tolerate systems that treat women and girls as property to be bought, raped, tortured, and murdered.
Jo @youness85ou
En dan nu even de feiten: Arabische moslims deden aan de grootste en langste slavenhandel. 1300 jaar, 10-18 miljoen Afrikanen. Zwarte mannen massaal gecastreerd (eunuchen) zodat ze zich niet konden voortplanten, operaties zonder verdoving, penis én testikels verwijderd.
Seksslavinnen in harems. Kinderen, vrouwen, gruwel zonder einde.
Het Westen schafte als eerste de slavernij af, jouw moslimbroeders gingen lekker door tot diep in de 20e eeuw, Saoedi-Arabië 1962, Mauritanië 1981, en nog steeds zijn er problemen met slavernij en kindersekslavinnen tot de dag van vandaag.
En dan nog even over de Marokkanen tijdens de Afrika Cup: na de finale tegen Senegal racistische scheldpartijen, apengeluiden, haat tegen sub-Sahara Afrikanen op straat en social media. Koning Mohammed moest zelfs "broederschap" smeken. Het diepe racisme van je eigen ummah doet gewoon pijn aan de ogen!
De donkere spelers van het Nederlands elftal voelen zich wél Nederlands en zijn bovendien christelijk. Dat laat meteen het verschil zien met de denkwijze van veel moslims. Bedankt dat je dit weer zo helder laat zien.
Eli Sharabi, ex rehén en Gaza, le dice la verdad en la cara a la ONU:
"NADIE en Gaza me ayudó. Me trataron peor que a un animal. Los civiles nos vieron sufrir y vitorearon a nuestros secuestradores."
Comparte esto. Los medios no lo harán.
Kijk , als je je op straat niet gewoon netjes laat onthoofden door een moslim, dan ben je een ordinaire racist, zegt de grachtengordel.
Deze man zit onder de messneden, keel opengesneden. één oog eruit gestoken
En dan gaat zo een misselijke NPO puber wat zeggen.
Laat het maar aan de Leidse PRO-wethouder broeder Abdelhaq Jermoumi over om in gesprek te gaan met een 11-jarig ingepakt slachtoffertje van de seksualisering en onderwerping die voortvloeit uit de middeleeuwse, vrouwenhatende ideologie van de islam, en vervolgens te doen alsof de fantasiewereld van dit arme kind precies is wat moslimmeisjes nodig hebben. Ongetwijfeld is deze PRO-wethouder zelf aanhanger van het manosferische mohammedanisme dat zich metastaseert via de diversiteitsdarmen van de oude PvdA.
Mijn maag draait zich om bij dit soort taqqiyaans paternalistisch cynisme over de rug van een klein meisje. Dat meisje heeft intuïtief namelijk he-le-maal gelijk: astronaut worden met een hijab is in de praktijk helemaal niet mogelijk. De realiteit van de ruimtevaart stelt eisen aan veiligheid, uitrusting en uniformiteit. Dat is de werkelijkheid.
Juist daarom had deze wethouder het arme kind uit haar droom moeten helpen. Niet door haar ambities te temperen, maar door haar duidelijk te maken dat geen énkel religieus voorschrift belangrijker is dan haar vrijheid en haar toekomst. Een bestuurder die werkelijk voor kansengelijkheid stond, had tegen haar gezegd: “Best kind, jij kunt astronaut worden! En als jij daarvoor ooit besluit dat je de hoofddoek niet meer wilt dragen, dan mág dat. Niemand heeft het recht om jouw toekomst te laten afhangen van onze religieuze dresscode.” Dat zou emancipatie zijn. Dat zou integer zijn.
In plaats daarvan krijgt een elfjarig kind de boodschap dat zélfs tussen de sterren de hoofddoek centraal moet blijven staan. Alsof meisjes nooit gewoon meisjes mogen zijn, maar altijd eerst drager van een ideologisch symbool.
Dit arme kind had natuurlijk geen bevestiging van de vanzelfsprekendheid van haar hoofddoek nodig. Zij had iemand nodig die haar vertelde dat haar dromen groter zijn dan welke onderwerping dan ook.
Deze meid heeft overigens (onbewust) een goed punt! Verban die hoofddoek wat mij betreft de ruimte in. Geef het kreng een enkele reis naar Mars, stuur de lap door naar Saturnus en schiet het vod desnoods het zonnestelsel uit.
Ziekmakend blijft dat deze wethouder een kind uitnodigt om haar in een illusie te bevestigen. In plaats van het meisje te wijzen op haar recht op volledige vrijheid en zelfbeschikking, wordt een religieus symbool verheven tot iets waar zelfs de kosmos zich maar aan zou moeten aanpassen.
Dat een wethouder voor kansengelijkheid dit kind gebruikt voor een pervers fotomoment en eigen agenda zegt alles over de intellectuele en morele armoede van het hedendaagse progressivisme: