🆘 17/7/26 - NEDERLAND SPIL IN INTERNATIONAAL NETWERK VERKIEZINGSFRAUDE?
Onomstotelijk bewijs: SMARTMATIC manipuleerde verkiezingen. Komt Smartmatic Amsterdam vandaag met een statement? Gaat de Nederlandse pers hier verslag van doen?
Om internationale activiteiten te faciliteren en mogelijke controle te verbergen, maakte Smartmatic gebruik van een complexe corporate structuur met offshore entiteiten. Curaçao speelt daarin een belangrijke rol als registratielocatie voor holdings zoals Amola Investments N.V. en Smartmatic International Group N.V. Ook Amsterdam komt prominent naar voren via de Nederlandse holding Smartmatic International Holding B.V., die fungeert als schakel tussen de Venezolaanse oorsprong en wereldwijde operaties.
Bron: https://t.co/K7cbtHRO3z
16/7/26 - De Raad voor de Rechtspraak en hun (lands)advocaten van Pels Rijcken incasseren een mokerslag:
De Micha-claim verhuist van het Hof Den-Haag naar het Hof Den-Bosch waar Micha eerder de historische overwinning op de Staat binnenhaalde. Micha dreigde eerder bepaalde informatie over het Haagse Hof in het geding te brengen als er niet zou worden doorverwezen.
Dit is een man/transgendervrouw die vanwege TRUMP uit de VS naar Nederland vluchtte en nu in Ter Apel zit.
Zielig? Neen, de mensen die hier aankloppen zijn helaas ALLEMAAL veel berekender dan wij - suffe Nederlanders - denken. Want waarom komt deze man naar Nederland? Heel banaal: omdat hij hoopt hier GRATIS transgendermedicatie en GRATIS transgenderoperaties te krijgen. Waar hij in de VS veel voor moet betalen.
Ik had dat niet kunnen bedenken. Maar helaas: zo is het wel. Ik denk dat 90%, misschien zelfs 100 procent, van de VLUCHTELINGEN zich in Ter Apel meldt uit pure berekening. NERGENS ANDERS VOOR. Omdat de meeste Nederlanders niet gewend zijn zo te denken, zien wij dat vaak niet eens.
Dat is omdat wij uit een 'high trust society' komen - die is er niet meer. Maar we zijn vaak nog niet gewend zo te denken. Mensen: hier is het Vluchtelingenverdrag uit 1952 toch niet voor bedoeld?
In the Demmink case, too, people were murdered, and a number escaped punishment. One of them is a detective I spoke to, who started asking questions after the team he was part of—which was investigating Demmink—was “suddenly” disbanded.
Those questions were not appreciated. He left the country and never returned, fearing for his safety.
Langeveld also made it clear to me that “whoever talks, goes,” and both my confidant and his former colleagues tell me to watch out because I am probably on the list too.
Refusing the offered silence deal didn't exactly make me “more popular” than I already was, let's just say 🙄.
#whistleblower #youthcare #childabuse #Demminkfiles #rolodex #Dutroux
Micha Kat is misschien nog de enige journalist in Nederland die dit WK niet bekijkt als gezellig entertainment, maar als spiegel van een systeem dat overal aan het rotten is.
Arbitrage, VAR, gokbedrijven, politieke belangen, massahysterie, media die alles blijven verkopen als feest terwijl iedereen voelt dat het niet meer klopt.
Of je elk detail direct onderschrijft of niet: niemand anders legt dit soort verbanden nog op tafel.
De rest praat over opstellingen, penalties en Oranje-emotie. Micha kijkt naar de laag eronder. Daarom blijft hij belangrijk.
MANUEL SCHADWALD: De jongen wiens dood werd gefilmd op de jacht van de elite.
Op 24 juli 1993 verliet Manuel Schadwald, een twaalfjarige Duitse jongen, zijn huis in Berlijn. Hij ging alleen. Hij kwam nooit terug.
De politie opende een onderzoek. In 1998 sloten ze het zonder resultaten. Geen lichaam. Geen schuldigen. Geen antwoorden.
Intussen ontdekten activisten in België en Nederland dat de aanwijzingen leidden naar een veel duisterder netwerk.
Manuel werd ontvoerd en naar kinderkroegen in Amsterdam en Rotterdam gebracht. Maar de meest gruwelijke versie wijst naar de jacht Apollo.
Volgens getuigenissen en Nederlandse inlichtingendienst werd op dat zeiljacht de jongen misbruikt en vermoord terwijl het werd gefilmd. Een echte snufffilm. Het lichaam werd in zee gegooid en de jacht schoongemaakt in een militaire haven.
De jacht was verbonden met Gerrit Ulrich, betrokken bij het Zandvoortschandaal (1998). Na zijn dood vond de politie duizenden foto’s en video’s van extreem kindermisbruik, inclusief baby’s, samen met lijsten van klanten uit verschillende landen.
Een van de personen die deze connectie onderzocht was Gina Pardaens-Bernaer, een Belgische sociaal werker. Haar werk bracht haar naar het Zandvoortmateriaal. Ze stuurde kopieën naar Interpol. Ze kreeg bedreigingen. Haar zoon werd aangereden. In november 1998 zei ze: “Met wat ik heb ontdekt, of België ontploft of ze vermoorden me”.
De volgende dag werd haar auto vermorzeld tegen een brug aangetroffen, zonder remsporen. De politie classificeerde het als een ongeluk. Uren later doorzochten ze het kantoor van haar advocaat. Gina stierf.
Haar zaak voegt zich bij de lijst van verdachte sterfgevallen verbonden aan deze onderzoeken.
De zaak van Manuel is direct verbonden met de zaak Dutroux. Dezelfde netwerken. Dezelfde beschuldigingen van institutionele bescherming. Dezelfde vermoedens dat invloedrijke personen betrokken waren en dat de onderzoeken werden gestopt toen ze te hoog mikten.
De autoriteiten hebben nooit grondig de connecties met de jacht Apollo of met Zandvoort onderzocht. De Nederlandse politie zei dat ze niets hadden gevonden. De Duitse politie sloot de zaak zonder de puntjes te verbinden. En toch bestaan de documenten.
Archieven van de Nederlandse inlichtingendienst spreken van een Duitse jongen die werd vermoord op een boot en van een affaire die werd toegedekt omdat “er invloedrijke personen aan boord waren”. Getuigenissen detailleren feiten en namen. Gina Pardaens verzekerde een kopie van de snufffilm te hebben. Die kopie verdween na haar dood.
Dertig jaar later is Manuel Schadwald nog steeds vermist. Er is geen gerechtigheid.
Deze zaak is niet alleen het verhaal van een jongen die verdween.
Het is het verhaal van hoe een netwerk van kindermisbruik jarenlang met straffeloosheid opereerde in Europa. Hoe onderzoeken werden stopgezet als ze te dicht bij de macht kwamen. Hoe een twaalfjarige jongen kon worden ontvoerd, misbruikt en vermoord terwijl iemand zijn dood filmde… en het systeem besloot dat het beter was om niet te kijken.
Manuel wilde op een zomerdag gaan spelen.
Hij belandde op een jacht van de elite, waar hij werd verkracht en vermoord terwijl ze zijn dood filmden. En 32 jaar later weten we nog steeds niet wie er op dat schip waren.
De waarheid ligt daar. In de documenten. In de getuigenissen. In de connecties met Zandvoort en Dutroux.
De vraag is niet langer wat er met Manuel Schadwald gebeurde.
De vraag is: hoe lang nog gaan we toestaan dat deze zaken worden gearchiveerd terwijl de schuldigen beschermd blijven?