شما فکر کن من چی کشیدم که وقتی میبینم یکی پوشش آزاد داره، میتونه با دوستاش سفر بره، میتونه به خانوادش اعلام کنه پارتنر داره، میتونه شغلی که دوست داره رو انتخاب کنه و کسی به اسم آبرو و غیرت محدودش نمیکنه تا سرحد مرگ بهش حسودی میکنم.
و یهو تبدیل شدم به کسی که دیر جواب میده، تنهایی رو ترجیح میده، اگر انرژی منفی حس کنم، ناپدید میشم و اگر دیگه باهم در ارتباط نباشیم، برام اهمیتی نداره.
انقدر بدم میاد ریئکشن چه دخترها و چه پسرها به دخترها وقتی فوتبال میبینن و دوست دارن اینطوریه که “تازه فوتبال میبینی جوگیر شدی عمو؟”
“فوتبال میدونی چیه اصلاً؟”
“آفساید چیه؟ خخخخ”
بیا برو بابا کیرم دهنت. دلقکهای احمق.