şule gürbüz diyor ya, ‘her şeye yaklaşmak, her şeyi bilmek ve herkesle hemhâl olmak zorunda değiliz. bazı şeylerin uzakta ve kendi renginde kalması, hem onlara hem de bize hürmettir.’ çünkü sınır, ruhun zırhıdır. herkesi içeri alan, en çok da kendi içindeki evi talan eder.
İnsan belli bi yaştan sonra artık hayatında yormayan insan ister. Küsmeyen, alınmayan, konuşmaya ve iletişime açık insanlar… Diğer türlüsü yorar, tüketir.
“Gerçek ruh eşin seninle arkadaş olacak. Seni anlayacak, seni takdir edecek, seni sevecek, seninle iyileşecek, seninle büyüyecek ve seninle gelişecek.”https://t.co/D1IiSt6x13
Bugüne kadar içten içe aynı değere sahip olmadığımı hissetmeme rağmen, sırf tevazudan muhatap olduğum her insan eninde sonunda bunun bedelini bana ödetti. Çünkü dengin olmayanla muhatap olmanın bedeli değersizleşmektir, mütevazı olduğunu ispatlamaya çalışmak aslında kibirdendir.
Asıl güzel olan şey evlilik değil, erkeğin seninle şunu yapmak isteyeceğini hayal edebilmek bence. Burada bir kadın eşiyle ilgili “sürekli kuzeniyle bilgisayar oynuyor, arkadaşlarıyla kafede oturmak istiyor, sıkılmış evlilikten” yazmıştı. Yuva seven erkek dünyada cennettir bence