จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์)

จ้านซีเมิ่ง บุตรบุญธรรมตระกูลจ้าน | ฮันหยาง | 20หนาว | 173/55 | ทั่นฮวาท่านหมอบุตรบุญธรรมแม่ทัพจ้านล่าสุดเป็นจ้านกุ้ยเฟยเป็นทุกอย่างให้พวกท่านแล้ว

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

⌜ ม่านฝันยามตะวันลับฟ้า ⌟

จ้านซีเมิ่ง (19)

บุตรบุญธรรมแห่งสกุลจ้าน

[HH4 ซากศพหวนคืน @HHcommunity]

และโชคก็ยังดีที่ [บันทึกของจ้านซีเมิ่ง] อดีตหมอหลวงที่เคยเดินทางไกล ได้บันทึกลักษณะอาการของโรคที่ใกล้เคียงนี้เอาไว้

ว่าเป็นโรคที่เกิดจากการพยายามพัฒนาอายุวัฒนะของชินซอง หากยังไม่สมบูรณ์จึงผิดพลา��

เมื่อรวมกับการแพทย์สมัยใหม่ที่หมอหลวงหวู่ซุนศึกษาจากเยว่เซี่ย +

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

(สหายข้า ไยลุ่มหลงในโลกีย์ขนาดนี้ /มองระบบหวงตี้โปรดสนมจินรัวๆ)

[HH4 ซากศพหวนคืน @HHcommunity]

[ฤดูสารท รัชศกที่ 40]

สามารถโควททว��ตเพื่อโรล / ฟิค / วาด ได้จ้ะ

**คำเตือน : ยาวมากแม่จ้ะ**

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

@HH_Junpei (ข้าแค่มาอยู่เป็นเพื่อนท่านอาเฉยๆหรอกขอรับ)

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

จ้านซีเมิ่งกำลังยืนอยู่ตรงหน้าท่าน ชิดใกล้เพียงนี้ท่านก็ยังมองไม่เห็น

เขาระบายยิ้มโศกเศร้า เอื้อมมือไปกอบกุมอีกฝ่ายแม้สุดท้ายจะคว้าได้เพียงอากาศ

ให้หลานชายคนนี้อยู่เป็นเพื่อนท่านในยามเงียบเหงาเถอะขอรับ

จนกว่าท่านจะได้พบใครบางคน ที่ท่านไม่อาจลงมือ

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

จากที่แสนห่างไกล มีดวงต��คู่หนึ่งที่ท่านคุ้นเคยแต่จักมิมีวันได้มองสบอีกต่อไปกำลังพิศเฝ้าดู

ท่านอาหนอท่านอา แผ่นหลังแสนอ่อนโยนที่เคยให้ข้าได้ปีนป่าย ยามนี้กลับดูอ้างว้างแลเปล่าเปลี่ยวนัก

บุรุษในชุดขาวลอยละล่องเข้าไปหา ใกล้เพียงใดก็เหมือนแสนไกลทุกครา

[(ฮันหยาง) จินจูซวิน 金朱曛 ✦ กุนซือมัจฉาเงินคืนวารี @HH_Zhuxun]

มองเห็น [จิ้งจอกแดง] คุ้นตา
ขนเงางามสะท้อนแสงแดดซึ่งลอดผ่านแมกไม้

เขาง้างคันศรในมือ

โดยไม่ต้องคิด

มันสบตาเขา

ส่วนเขาเหนี่ยวคันศร

.
.

และเขา
ลดมือลง

บางทีอาจมีเรื่องนี้เรื่องนึงที่จูซวินยังเหมือนเดิม

เราต่างมีใครสักคน
ที่ไม่ว่าอย่างไรก็ทำไม่ลง

https://t.co/EKp1EsWVob

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

@HH_Junpei (เป็นผีก็ยังโดนแกง คนจริงใจไม่บุลล��่ขยี้ข้ามีแต่หวงตี้เท่านั้นใช่มั้ยยย😭😭)

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

@HH_Junpei (อะไรขอรับ เดี๋ยวไปหลอกน้องท่านซะเลยนี่🫵🫵🫵🫵)

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

(ลุกขึ้นจากหลุม—)

[HH4 ซากศพหวนคืน @HHcommunity]

กระทั่งมีศพแรก..

หมอหลวงจึงตรวจพบว่าเป็นโรคระบาด

เรื่องวุ่นวายครั้งใหญ่
กำลังจะเกิดขึ้นแล้ว

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

@HH_MuRong (มาสิขอรับท่านมู่หรง ท่านชอบเรื่องสนุกนี่นา หนึ่งบุรุษชุดขาวกับอีกหนึ่งบุรุษชุดดำ ฟังน่าสนุกดีออกมิใช่��รือ?)

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

(เซมไปโนทิสมี🥹)

[HH4 ซากศพหวนคืน @HHcommunity]

@HH2_Shumi
แน่นอนว่านางกำนัลเห็นผีอย่างเจ้าย่อมสัมผัสได้ก่อนใคร

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

วันนี้ในราชวังต้าฮวาง ทั้งขุนนางราชวงศ์ฮันหยางก็ดี หรือจะคณะฑูตจากต่างแคว้นก็ดี

คงสัมผัสได้ถึงสายลมเจือกลิ่นสมุนไพรเย็นบ้างเป็นครั้งคราว

บางทีอาจพัดมาจากห้องเครื่องโอสถก็เป็นกระมัง?

ใครเล่าจะรู้ดีไปกว่าห้วงฝันในอดีตที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยอีกต่อไป

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

@HH_Zhuxun (จกป้อปคอร์นจากริมแม่น้ำ)

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

สายลมอุ่นโอบกอดกายเจ้าอยู่เพียงชั่วครู่ก่อนจะสลายไป

เป็นหนึ่งความคิดถึงและห่วงใย

จากสหายผู้ถูกลืมเลือน

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

สายลมรอบกายเจ้าสั่นไหวไปชั่วขณะ

ไม่คุ้นเสียเลย

สหายที่เคยร่วมทุกข์และสุข หัวเราะและร้องไห้ ยามนี้ความสดใสร่าเริงของเจ้าหายไปไหนเสียแล้ว? https://t.co/bMzjVByVQQ

[(ฮันหยาง) เว่ยหรงซ่าน @HH_RongShan]

ราวกับทุก��ิ่งทุกอย่างได้สิ้นสลาย พร้อมกับผู้ที่จากไป

https://t.co/yrgHrurXUO @HH_ChengYi
@HH_Zhuxun

https://t.co/bIdfEbLy4O @HH_Junpei

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

กาลเวลา สงครามและการสูญเสียเปลี่ยนแปลงใจคน

ไม่มีอีกแล้ว 'เว่ยเถียน' ของข้า

จะมีคงมีเพียงแค่ 'เว่ยหรงซ่าน' ที่ไร้หัวใจ

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

@HH_Junpei (ข้าไม่ผิดที่ทอยได้1—)

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

(เห็นคนขยี้แล้วอยากลุกขึ้นจากหลุมบ้างเลยขอรับ)

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

@HH_Junpei (ข้ายังไม่ได้ทำอะไรเลย!)

[จ้านซีเมิ่ง(หลับใหลชั่วนิรันดร์) @HH_XiMeng]

' เคยมีคำกล่าว อาจมีศพทอดร่างใต้ดิน กลีบอิงฮวาจึงได้งามงดสดสวย '

' แลสักวัน ข้าคงกลายเป็นส่วนหนึ่งของอิงฮวาดอกงาม '