HIBAO

HIBAO อ่านว่า ไห่เป่า แปลว่าคลังทะเล
เป็นนักเขียนฝึกหัดหน้าเก่าที่ฝึกหัดเรื่อยๆยามว่าง ชอบคิดพล็อตมากกว่าแต่งให้จบ
อยากให้เป็นพื้นที่ความรักของคู่ชิปของเรา

[ًً @linandhers]

: จะรีบไปไหนครับ
: พี่จะออกไปก่อน นายค่อยตามมา
: ด้วยชุดที่ไม่เรียบร้อยเนี่ยหรอครับ
: ก็แค่สูทไหม ออกไปค่อยใส่ เดี๋ยวคนเห็น
: เห็นว่าพี่ลงจากรถผม?
: เออสิ
: เอาเถอะครับ

เพราะผมหันไปยิ้มให้กล้องที่แอบถ่ายนานแล้วครับ

[ًً @linandhers]

วันๆนั่งงับหางรอให้พี่คนสวยมาเล่นด้วย

[HIBAO @HIBAO26]

@renewmyorchid เสิร์ฟอะไรหวานๆหน่อยย

[HIBAO @HIBAO26]

: วันนี้ฉลองห้องผมหรือบ้านพี่ดีครับ
: ฉลอง?
: ที่เรามาเจอกัน
: แต่พี่เพิ่งมาจากห้องนายนะ
: งั้นบ้านพี่นะครับ เดี๋ยวผมขับตามไป

[HIBAO @HIBAO26]

@IM_JND ก็แบบนี้กันหลายคู่ เดี๋ยวก็รักกันนน

[HIBAO @HIBAO26]

เหมือนถูกบังคับให้มาแต่งงานมาก
อีกคนแต่งหน้าทำผมเรียบร้อยแล้ว เติมหน้ารอเดินเข้าสถานที่จัดงานพร้อมกัน แต่อีกคนก็มาสายเพราะไม่ได้อยากแต่ง

[ًً @linandhers]

เห้ยอู๋ ไมมึงปล่อยเมียแต่งตัวมอมๆงั้นวะ

: เสื้อคอย้วยนั่นห้าหมื่น แว่นสามหมื่น แหวนอันนั้นสองแสนของกูเพราะของเมียหายวงที่สิบ รวมท่อนล่างซื้อรถได้คันนึง มึงว่าไง

[HIBAO @HIBAO26]

1st anniversary ChooJu's moment in blue dragon series award 2025

[HIBAO @HIBAO26]

"อาจารย์แพคจะส่งผมไปให้จักรพรรดิ์โซเวียซูจริงๆ หรอครับ"
จะไม่ไปหรือไง
"ปะ ไป ไปครับ อย่าตีนะ"
เฮ้อ จริงๆ เลย

"ไง กว่าจะมาได้นะ"
"ขออภัยกระหม่อม"
"พูดธรรมดาสิ"
"มิกล้ากระหม่อม"
"แจวอน!"
"คะ ครับ!"
"ทำไมขี้กลัวขนาดนี้ ไม่เห็นกล้าแบบคืนนั้นเลย"
"คือ..."
"โถ่ แจวอนของฉัน"
#หนึ่งแพค

[HIBAO @HIBAO26]

: คุณกึมซนรู้ไหมว่าฉันอยู่นี่
: เขาไม่รู้หรอก
: อย่าให้เขารู้เด็ดขาด
: นายหนีมาตั้งไกลขนาดนี้แล้ว นายจะกลัวอะไรอีกแชอุน
: ฉันกลัวว่าฉันจะยอมกลับไปกับเขาอีก
#หนึ่งแพค

[HIBAO @HIBAO26]

มีกอนอูจินคนไหนยังไม่ได้ชิมบ้างคับ
#กอนอูจิน #Gunwoojin

[HIBAO @HIBAO26]

How it started, How it ended|Gunwoojin #gunwoojin https://t.co/kYEnIFwVX5

[HIBAO @HIBAO26]

ขอมอบเพลงนี้ให้คนหลายใจ บอกว่าไม่มีอะไร แต่แฟนใหม่ทำไมหน้าคุ้น

[HIBAO @HIBAO26]

ที่เขาว่าแมวกับหมาไม่ถูกกันคงจะจริง
ไม่รู้ไปแอบทะเลาะกันที่ไหนมา มีคนนึงปากแตก อีกคนก็มีรอยกัดที่คอ เฮ้อ สงสัยคงต้องจับแยก

[HIBAO @HIBAO26]

ตลกว่ะ ไอ้ชูมันทำไรของมัน

"ก็น่ารักดีนะ"

โอ๊ย เลิกอวยแฟนสักทีเถอะ

"ก็มีให้อวยนี่"

ไอ้จูน!

"ฮ่าๆๆ ไปเล่นน้ำกับแฟนดีกว่า"

[MUMU สลิ่มมัมหมีจูจี 🦊 @IM_JND]

ไม่ติด #หนึ่งแพค (ตอนใหม่ / จบในตอน)
https://t.co/DrYRMGrTU1

[HIBAO @HIBAO26]

How it started, How it ended|Gunwoojin #gunwoojin https://t.co/kYEnIFwVX5

[HIBAO @HIBAO26]

#หนึ่งแพค #ชูจู

ยองอูที่นอนกอดคนโตกว่ากดมือถือยุกยิก ๆ อยู่นั้น จึงได้เอาคางเกยไหล่อีกคน แต่ไม่ไม่ได้มองว่าอีกคนคุยอะไรหรือคุยกับใคร ยองอูก็แค่อยากอ้อนให้อีกคนหันมาสนใจเท่านั้น
แผ่นหลังที่แนบกับอก มีเพียงเสื้อกล้ามสีดำของจีฮุน และเสื้อกล้ามสีเทาของยองอูกั้นกลางเท่านั้น
อากาศภายนอกหนาวและอุณหภูมิลดเหลือเลขตัวเดียว ถึงอย่างนั้นพวกเราก็ยังใส่เพียงเสื้อกล้ามบาง ๆ นอนกอดกัน

จูจีฮุนรับสายที่โทรเข้ามา ตอบรับสองสามคำก่อนจะหันมาพูดกับเขา
"ยองอู"
"ครับ"
"ไปส่งพี่หน่อยสิ"
"หื้ม ไปไหนครับ ตีหนึ่งกว่าแล้วนะ"
"ชางอุคให้ไปหาอ่ะ"
"ตอนนี้หรอครับ"
"อื้อ ก็ที่บอกไงว่าจะไปดื่ม"
"พี่บอกตั้งแต่สองทุ่มแล้วนี่หน่า"
ยองอูงอแง เขาเพิ่งได้กอดอีกคนเอง ยองอูรัดร่างกายของอีกคนแน่นก่อนจะคลายกอดและลุกขึ้นไปหยิบกุญแจรถ ส่วนคนโตกว่าก็บักตามมาโดนเลี้ยวเข้าห้องน้ำจัดการตัวเอง
ยองอูหยิบแจ็คเก็ตสีดำสวมให้ โดยให้ไหล่ข้างนึงเปิดเปือยจนเห็นรอยแผลเป็น ยองอูก้มลงจุมพิตจุดนั้นซ้ำๆ
แผ่วเบาสลับหนักแน่น เพื่อสื่อว่าเขานักและหวงแหนอีกคนมากแค่ไหน

รถมาจอดยังจุดหมาย จูจีฮุนหันมองคนที่ขับรถมาส่งและเอ่ยชวนให้เข้าไปข้างในเพราะอากาศข้างนอกมันหนาว

"หรือเราจะเข้าไปด้วยก็ได้นะ"
"ไม่เป็นไรดีกว่าครับ พี่ไปสนุกเถอะ ผมรอบนรถก็ได้"
"แน่ใจนะ"
"ครับ คงไม่นานใช่ไหมครับ" เพราะนี่มันก็เกือบตีสองแล้ว อีกคนคงไม่ดื่มยันเช้าหรอกมั้ง
"ไม่แน่ใจแฮะ ยังไงถ้ารอไม่ไหวก็โทรหาพี่นะ" จีฮุนตอบไปตามตรง เพราะเขารู้ตัวเองดีถ้าเครื่องติดแล้วเขาจะหยุดไม่อยู่ และคงใช้เวลานาน ถ้าฤทธิ์แอลกอฮอลทำงานเรื่องราวมากมากมาจากไหนไม่รู้จัพรั่งพรูจนอยากจะพูดออกมาให้หมดเลยทีเดียว
"ครับ ผมรอได้"
"โอเค งั้นพี่ไปก่อน..."
"เดี๋ยวครับ"
"หื้อ"
จีฮุนเอียงคอมองอย่างสงสัย แต่ไม่นานยองอูก็เฉลยทุกอย่างด้วยการโน้มหน้าเข้ามากดจูบข้างแก้ม
"วันนี้พี่สวยมากครับ"
"อ่า..ขอบคุณนะ" จูจีฮุนหน้าแดงระเรื่อง ข้างแก้มแต้มสีแดงน้อยๆพอน่ารัก เห็นแบบนี้แล้วยองอูเริ่มหวงขึ้นมาแล้วสิ ไม่อยากปล่อยให้อีกคนไปเลย

ผ่านไปชั่วโมงกว่า จูจีฮุนเดินออกมาพร้อมกับรุ่นพี่ในวงการ ร่างกายที่เหลวแทบจะเป็นน้ำเดินมาเกาะคนนู้นทีคนนี้ทีทำให้ยองอูรีบลงจากรถเข้าไปรับร่างของคนแก่กว่าเอาไว้
"อะไรเนี่ยจีฮุน พายองอูมาด้วยก็ไม่บอก" รุ่นพี่คนนึงเอ่ยแซวคนที่แทบจะไม่มีสติรับรู้ เอาแต่พิงอกเขาและยิ้มหัวเราะเบาๆ
"สวัสดีครับรุ่นพี่" ยองอูก้มโค้งทำความเคารพรุ่นพี่ทั้งหมด พลางประคองคนเมาไว้
ทุกคนหัวเราะแซวกับท่าทางของเขาทั้งคู่ก่อนจะมีใครหนึ่งเอ่ยขึ้น
"พาจีฮุนกลับเถอะ น่าจะอยากนอนมากแล้ว"
"ไหนว่า จาาไปกันต่องายยย"
"นายน่ะ กลับไปเถอะ ยองอูน่าจะรอนานแล้วนะ"
"หือ ยองอูรอหรออ ทามมายม่ายบอก" รุ่นพี่ตัวสูงที่เมาจนตาเยิ้มหมุนตัวมาเกาะไหล่เขาไว้ ก้มหน้าเอาหน้าผากชนกันก่อนจะพูดเสียงยาน
กลิ่นแอลกอฮอลออกมาจากลมหายใจจนยองอูอดสงสัยไม่ได้ว่าอีกคนกินไปเยอะแค่ไหน
"ผมรอได้ครับ"
"ม่ายเอาแบบนี้เซ่"
"ฝากด้วยนะยองอู พวกฉันขอตัวก่อน"
"สวัสดีครับรุ่นพี่ เดินทางปลอดภับนะครับ"

เมื่อรุ่นพี่ทุกคนเดินจากไปหมดแล้ว ยองอูก็พาพี่จีฮุนของตัวเองมาที่รถ จับนั่งเบาะข้างคนขับก่อนจะเอาเข็มขัดมาคาดไว้ให้
"กลับบ้านกันนะครับ"
"อื้อ กลับบ้านน กลับบ้านยองอู"
จีฮุนพูดตามขณะหลับตาอยู่ รอยยิ้มน้อยๆปรากฎขึ้นอย่างพอใจ ท่าทางแสนน่ารักนั้น ทุกคนคงเห็นหมดแล้ว และทุกคนคงเข้าใจว่าทำไมเวลาเขาไปดื่มกับพี่จีฮุนเขาถึงดื่มแค่สองแก้ว ถ้าเขาเมาไปก่อน เขาก็อดดูท่าทางแสนน่ารักและขี้อ้อนแบบนี้น่ะสิ

[HIBAO @HIBAO26]

หนึ่งในความลับของจักรวาล จูจีฮุน มีร่างต้นเป็นแมว

แมวดำ ตาสองสี ที่มีดวงตาประกายดั่งเพชรพลอย สีฟ้าสะท้อนราวกลับไพลินเม็ดงามทอแสงคู่กับบุษราคัมสดใส

หูแหลม ๆ มน ๆ ขยับไปมา หางสะบัดขึ้นลงด้วยอารมณ์คุกรุ่น

ใช่

ตอนนี้จีฮุนกำลังไม่พอใจมนุษย์ตรงหน้า ชูยองอู

อาหารเปียกที่เทให้ไม่อร่อย รสชาติไม่ถูกใจ เขาอยากกินแซลมอน เหม็นทูน่า !

"อะไรกันจีฮุนนี่ ไม่ชอบหรอ"

พรึบ พรับ พรึบ พรับ

เสียงตีหางแรง ๆ เป็นคำตอบ

"ขอโทษนะ ฉันไปซื้อรสแซลมอนไม่ทันน่ะ ไม่รู้นี่ว่าพวกแมวจะชอบกินแซลมอนกันเยอะ"
ยองอูร่ายยาว พลางขอโทษขอโพยเจ้าแมวดำตัวกลมที่ทำหน้าไม่สบอารมณ์

ฉับพลัน ร่างแมวสีดำก็กลายร่างเป็นคนในเสื้อกล้ามสีดำพร้อมหูแมวที่ไม่ได้หายไปไหน ส่วนหางเห็นเพียงแว๊บเดียวก็ถูกเก็บไปเสียก่อน

"สั่ง"

เพียงคำเดียว มนุษย์ทาสแมวอย่างชูยองอูก็ลุกลี้ลุกลนไปคว้าโทรศัพท์มากดสั่งอาหาร

แซลมอนแร่หนาพิเศษ 1 กิโลกรัม บวกกับอาหารชุดเซ็ตสำหรับตนเองอีกหนึ่ง

"เรียบร้อย รอสัก30นาทีนะ" ยองอูว่าพลางยื่นมือจะไปจับหูแมว แต่ก็ถูกดวงตาสองสีต้องเขม็งจนต้องชักมือกลับ

แต่ใครจะไปรู้อารมณ์แปรปรวนของแมวล่ะ

เพราะอยู่ดี ๆ หูที่เขาอยากจับนักหนาก็มาชนเข้ากับมือเขาเอง

"จับสิ"

อ๋า อยากให้จับนี่เอง

ยองอูยิ้มน้อย ๆ ก่อนจะลูบใบหูสีดำเบาๆ ดวงตาทั้งสองหลับสนิท สีหน้าเคลิ้มพร้อมส่งเสียงครางเครืออย่างพอใจ
ตอนเป็นแมวก็ส่งเสียงเพอร์ พอกลางร่าง้ป็นคนก็ครางอยู่ในลำคอ
จีฮุนเป็นทั้งแมวและคนที่น่ารักจริง ๆ

หลังจากอิ่มหนำกับอาหารที่สั่งมา เจ้าแมวขนฟูสีดำก็คืนร่างเดิม ลิ้นสากเลียมือเลียขนจัดแต่งทรงอยู่แบบนั้นโดยไม่สนใจอะไรอีก ส่วนมนุษย์ทาสก็เป็นฝ่ายที่ต้องเก็บกวาดขยะทุกอย่างให้เรียบร้อย

เป็นแมวนี่สบายจังเลยนะ

เมี๊ยว~

เสียงแหลมน่ารักร้องเรียก ท่สตัวสูงก็รีบวิ่งมาหาทันที

"จีฮุนอยากได้อะไรหรอ"

ดวงตาปรือปรอยของเจ้าแมว ปากอ้ากว้างหาวจนเห็นฟันเขี้ยวแหลม

อ้อ ง่วงนี่เอง

ชูยองอูโอบอุ้มเจ้าแมวเข้าสํอ้อมอกก่อนจะพาไปวางไว้บนเตียงนุ่มที่ข้างตนเอง

จีฮุนเคยบอกเขาว่า ร่างมนุษย์อ่อนแอที่สุด เมื่อไหร่ที่กลายร่างเป็นมนุษย์นั้นแปลว่าจีฮุนไว้ใจและสบายใจมากพอจะเผยด้านอ่อนแอออกมา และเช่นกันในยามที่หลับไหล ร่างมนุษย์จะปรากฎ

ร่างกายอุ่นซุกตัวเข้าหามนุษย์ทาสที่นอนข้างๆ จากผิวที่มีขนปกคลุมสัมผัสกับแอร์ที่เย็นฉ่ำทำให้ต้องซุกตัวเข้าหาความอบอุ่นเพิ่ม และความอบอุ่นที่ว่าก็คือ แผงอกของชูยองอู

จูจีฮุน มีความสุข ไม่ว่าจะอยู่ในร่างแมวหรือร่างคน สิ่งที่ได้รับจากยองอูก็ดีมากเหลือเกิน

[HIBAO @HIBAO26]

#หนึ่งแพค #ชูจู

: มองอะไรครับ
: ก็แค่สงสัยว่าดาราแบบคุณทำงานยังไง
: นายทุนแบบคุณจูสนใจเรื่องนี้ด้วยหรอครับ
: ไหน ๆ ก็มาจับงานนี้แล้ว ทุนที่ใช้ก็ไม่ใช่น้อย ๆ นะ
: แต่ต้องมายันห้องพักนักแสดงเลยหรอครับ
: ก็ผมสนใจคุณเป็น 'พิเศษ'

[HIBAO @HIBAO26]

จีฮุนถูกส่งตัวมาที่ฮาวาย และอยู่ที่ฮาวายมาได้ครึ่งปีแล้ว

คุณฟูจิวาระบอกว่าหากตนจัดการอะไรเสร็จเรียบร้อยแล้วจะรีบมาหา ถ้าจีฮุนไม่ต้องการรอ สามารถไปเมื่อไหร่ก็ได้ ตนจะสนับสนุนเอง

แต่จีฮุนจะไปได้ยังไงล่ะ จีฮุนรอแค่คุณฟูจิวาระเท่านั้น จีฮุนเป็นของคุณฟูจิวาระแค่คนเดียว