Müthiş bir site keşfettim, sanırım Claude kullanılarak yapılmış ama bu kadar güzel yapılabilirdi. Girin dolaşın birazcık.
https://t.co/dQUGrm2CjF
Sitenin sahibi İlayda Hanım her kimse ellerine sağlık.
Ufak bir not, "Zahid Bizi Ta'n Eyleme" Bektaşi deyişi değildir. Halvetî ilahisidir. Nitekim şiir;
"Her kim bu tarika irdi
Hasen-ı Basrî'ye erdi
Her seher okunur virdi
Seyyid Yahya'dır Pirimiz
Halvetî yolun güderiz
Çekilip Hakk’a gideriz
Gazay-ı ekber ederiz
İmam Ali’dir ulumuz."
diye devam eder .
Seyyid Yahya Şirvânî, Azerbaycanlı olup Halvetîlik'te Pîr-i Sânî'dir. Her sabah onun "Vird-i Yahya" ya da "Vird-i Settar" olarak bilinen dua mecmuası okunur. Nitekim şiirin yazarı da Bezcizâde Muhyiddin Efendi'dir ki Üsküdar'daki Salı Tekkesi ya da Himmetzâde Tekkesi olarak bilinen tekkenin şeyhidir ve Larendeli Nureddinzâde vasıtası ile Halvetîlik'ten nasip almıştır.
Himmetzâde Tekkesi münhedim olup haziresi Zeynep Kâmil hastahanesine katıldı. Bu nedenle Bezcizâde'nin kabri de yerinden söküldü. Hazireden çıkan kemikler rastgele bir biçimde Çiçekçi Camii avlusuna defnedildi. Bu nedenle mezarının tam yeri kayıp, ancak kitabesi Çiçekçi Camii'nin bahçesinde.
Žižek ile Kant arasındaki en derin bağ,ikisinin de sahte konfor alanlarını reddetmesi olmalı. Çünkü insanın ahlakla kurabileceği tek saf bağıntı acıdır. Birisi size 'acıya odaklanma,sadece iyi düşün' diyorsa,sizi uyutuyordur.Gerçek eylem her zaman bedel ödetir...
İbnü’l-Arabî’ye göre Yusuf’un on bir yıldızı, güneşi ve ayı kendisine secde ederken gördüğü rüyası, ileride gerçekleşecek bir hakikatin hayal âleminde sembolik suretlerle görünmesidir. Burada “hayal”, insanın uydurduğu bir şey anlamına gelmez; hakikatin bir görüntüye bürünerek idrak edildiği mertebedir.
Yusuf sûresinin 4. ayetinde Hz. Yusuf, on bir yıldızı, güneşi ve ayı kendisine secde ederken gördüğünü anlatır. İbnü’l-Arabî, Fusûsu’l-Hikem’in Yusuf bölümünde bu sembolleri şöyle açıklar:
Rüyadaki suret-İşaret ettiği kişiler:
•On bir yıldız-Yusuf’un on bir kardeşi.
•Güneş ve ay-Babası ve annesi; bazı tercüme ve yorumlarda annesi yerine teyzesi.
Aynı kişiler, rüyada gök cisimleri suretinde görünmüştür. Kardeşlerinin bu rüyadan haberi yoktur; görünüş, Yusuf’un hayal hazinesinde meydana gelir.
İbnü’l-Arabî’nin burada vurguladığı şey, suret ile onun taşıdığı anlam arasındaki geçiştir. “Tâbir”, görülen görüntüden onun işaret ettiği hakikate geçmektir. Yıldızları yalnızca yıldız olarak okumak görüntüde kalmak; kardeşlere işaret ettiğini anlamak ise rüyayı tâbir etmektir. Yıllar sonra ailesi Yusuf’un huzuruna geldiğinde, rüyada görülen hakikat duyulur dünyada ortaya çıkar.
Buradan hareketle rüyanın hikmetini şöyle ifade edebiliriz: Yusuf, hayatının henüz başında, sonradan yaşayacağı olayların anlamını bir bütün olarak görür; fakat bu anlamın dünyada açılması zaman alır. Kuyu, ayrılık, kölelik ve zindan yaşanırken görünenlerle, sonunda ortaya çıkan anlam aynı değildir. Bu, kıssanın bütününden hareketle yapılan bir yorumdur.
İbnü’l-Arabî düşüncesinde mesele daha da derinleşir: Yalnız rüyalar değil, uyanıkken gördüğümüz varlıklar da anlam taşıyan suretlerdir. Dünya, Allah’tan bağımsız bir varlığa sahip değildir; O’na bağlı olarak görünür. Bu nedenle insanın idraki, gördüğünün ardındaki hakikate açılmalıdır.
Yusuf’un rüyasının bize yönelttiği soru da şudur: “Gördüğün şekli tanıyorsun; peki o şeklin sana bildirdiği anlamı okuyabiliyor musun?”
Rüyanın anlamı şudur: Henüz çocuk olan Yusuf’a, kendisinde ileride açığa çıkacak bir değer ve ailesiyle yaşayacağı buluşma, sembollerle gösterilmektedir. Yusuf geleceğini olayların ayrıntılarıyla görmez; onların sonunda ortaya çıkacak anlamı görür.
Yıldızlar, güneş ve ay neden insan suretinde görünmüyor? İbnü’l-Arabî’nin hayal anlayışında bir hakikat, kendisini başka bir suretle gösterebilir. Yusuf’un kardeşleri yıldızlar, anne ve babası güneş ve ay olarak görünür. Tâbir, bu görüntülerden onların işaret ettiği kişilere ve ilişkilere geçmektir. Dolayısıyla rüya, gök cisimleri hakkında bir haberden çok, Yusuf’un ailesi içindeki geleceğini bildirmektedir.
Secde neyi anlatıyor? Kıssanın bağlamında bu, Yusuf’a ilâh olarak tapınmak değil; onun eriştiği makamı tanımak ve ona saygıyla yönelmektir. Başlangıçta kardeşlerinin küçümsediği, kıskandığı ve uzaklaştırdığı Yusuf’un değeri, sonunda onlar tarafından kabul edilir. İç anlam açısından bunu, bir insanda beliren ilâhî lütfun ve hikmetin tanınması şeklinde okuyabiliriz.
Burada ince bir hikmet vardır: Kardeşlerinin Yusuf hakkında verdiği hüküm, Yusuf’un hakikatini belirlemez. Onlar onu değersizleştirebilir; fakat ondaki istidadı ortadan kaldıramazlar. Bununla birlikte kuyuya atılmak veya zindana girmek kendi başına bir üstünl��k değildir. Yusuf’un olgunluğu; bu şartlarda gösterdiği sadakat, sabır ve sonunda sahip olduğu güçle nasıl davrandığında görünür. Kardeşlerinden intikam almak yerine onları bağışlaması, eriştiği makamın ahlâkî karşılığıdır.
İbnü’l-Arabî’nin özellikle üzerinde durduğu daha derin anlam ise şudur: Rüyada yıldız suretinin arkasında kardeşi tanımak gerekiyorsa, hayatta da görünen olayın taşıdığı anlamı okuyabilmek gerekir. Ancak bu, her olaya kendi istediğimiz gizli anlamı yüklemek demek değildir; suret ile hakikat arasındaki bağı doğru kavramayı gerektirir.
Yusuf’un rüyası bu bakımdan şöyle okunabilir: “Bugün sende görünmeyen bir değer var. O değer hayatın içinde açığa çıkacak; seni tanımayanlar da bir gün onu tanıyacak.”
Meğer insan, kendi ihtişamından soyunduğu, güçsüz ve çaresiz hissettiği yerde kendisine en çok yaklaşır. O yağmurun altında başı eğilen aslan, aslında kaybolan değil; kendine doğru yürüyenmiş…
Meğer insan bazen işareti rehber sanarak yola çıkıyor; sonra yol, işaretlerin ötesindeki Rehber’e götürüyor. Benim astrolojiden tasavvufa uzanan hikâyem biraz da böyle bir yolculuk…+++
Her yıl temmuz-ağustos periyodunda, ruhsal dünyamda kaçınılmaz bir çöküş ve varoluşsal sancılar ve zahir alemindeki görünümüm. Tasavvufta buna kabz hali deniyor. Astrolojiye göre ise güneş ve bazı kişisel gezegenlerin 12. Eve girip kişinin ruhuyla temas etmesi için içe dönüşü…