Ben mi fazla hissettim, yoksa o mu eksik kaldı?
Oysa bazen iki insan aynı anda aynı yöne bakamıyor…
Biri o anda hazır değildir, diğeri ise o anı gerçekten yaşamaya çalışır.
Bir anne olarak gerçekten aklım almıyor.
Yazıklar olsun sizin sisteminize!!!
15 yaşındaki bir çocuk, okulun önünde 10 yaşındaki bir kız çocuğunun hayatını elinden alıyor.
Ve biz hala “eğitim sistemi” konuşuyoruz.
Ben çocuğumu sabah okula gönderiyorum.
Bana düşen görev onu eğitmek.
Öğretmenin görevi öğretmek.
Devletin görevi ise çocuğumu güvenli bir ortamda eğitim almasını sağlamak.
Peki çocuklarımız okulda bile güvende değilse biz kime güveneceğiz?
“Zorunlu eğitim” diyorsunuz.
Peki zorunlu eğitim varsa, zorunlu güvenlik neden yok?
Okumak istemeyen, okula uyum sağlayamayan, davranışlarıyla diğer çocuklar için ciddi risk oluşturan öğrencilerle ilgili neden etkili bir sisteminiz yok?
Öğretmen psikolog değil.
Öğretmen güvenlik görevlisi değil.
Öğretmen, ailesinin ve devletin çözemediği sorunları tek başına çözmek zorunda değil.
Ve diğer çocuklar…
Onlar da kimsenin deneme tahtası değil!
Bir anne olarak artık şunu sormak istiyorum:
Çocuğumu okula gönderirken başına bir şey gelmeyeceğinin garantisi nerede?
Kim verecek bu hesabı?
Bir çocuk öldükten sonra “çok üzgünüz” demek kolay.
Biz artık üzülmek değil, önlem alınmasını istiyoruz.
Çocuklarımızın okulda ölmesini beklemeden sistemi değiştirmek zorundasınız.
Çünkü bir annenin çocuğunu okula gönderirken aklından
“Acaba bugün eve dönecek mi?”
sorusunu geçirmesi bile başlı başına bir sistem alarmıdır.
#Eslem 🥹
bugün ilk defa istenmediğimi, kalbinde zerre payım olmadığını kabullendim. sende hiç olmadığımı, önemsemediğini fark ettim. bu fark ediş senden vazgeçme eşiğim oldu, yolun açık olsun.
Bir erkek değişmiyorsa, bu kafa karışıklığı değil; bir tercihtir. Erkekler kaybetmekten korktukları şeyler için değişirler. Eğer sizi incittiğini biliyor ve hiçbir şey yapmıyorsa, bu sizin cevabınızdır+++