Peter Morrall isimli bir yazarın psikoterapiye dair eleştirilerini okuyurom. Şöyle diyor bir yerde: “Bazı terapi eğitimleri, McDonald’s gibi işliyor. Bir haftada ‘terapist’ oluyorsun. Herkes aynı cümleleri kuruyor, aynı yöntemleri ezberliyor. Peki ruh nerede?”
Babanın çocuğa müdahale etmemesi, oltayı elinden almaması videonun en güzel tarafı.
Çocuk başarmanın verdiği mutluluğu fazlasıyla yaşadı. Özgüvenli, ayakları yere basan insanlar işte böyle yetişiyor.