İşyerinde yemek kartına ayın başında 4.000 TL yattı. Ayın 20’sinde bakiye sıfırlandı.
Sonra fark ettim, markette evin alışverişini de o kartla yapmışım.
İnsan bazen parasız kaldığını değil, hangi parayı nereye harcadığını geç fark ediyor.
Benim bir amcam vardı 10 yıl evli kaldılar ama on yıla rağmen bir türlü anlaşamadılar ve sonunda boşandılar. Bi süre sonra amcam biriyle tanıştı üstelik kadın daha önce evlenmemiş bekardı. Sonra amcamla bir süre tanışıp evlenmeye karar verdiler ailesi olmaz diye karşı geldiler ama yengem evlenmek istediğini onlarında buna saygı duymasını istedi şuan evliler ve hiçbir sıkıntılarıda yok şükür dünya tatlısı bir çocukları var çokta güzel yaşayıp geçiniyorlar. Yani önceki evliliğindeki amcamla şuanki evliliğindeki amcam aynı değil bazı kararlar insana çok başka kişiye dönüştürebiliyor tıpkı amcamı dönüştürdüğü gibi :))))
"İlk akşam yemeğinde çıkan çorbanın rengini ve kıvamını görünce 'acaba laboratuvarda nükleer bir deneyin parçası mı oldum' diye düşünmüştüm. Kaşık bile batmayınca memleketten getirilen bisküvilere sarılmıştım öyle bir şok yaşamıştım.
Annem eve yeni bir elektrikli süpürge almış, eski makine hâlâ çalışıyordu.
“Bunun çekişi azaldı, yenisi daha iyiymiş” dedi.
Fiyatını duyunca şaşırdım. Ben kendi evime alırken en ucuz modele bakıyorum, annem yıllarca kullanacağı için iyisini seçmiş.
Sonra eski süpürgenin filtresini temizledim, çekişi düzeldi.
Annem yenisini iade etti.
Bazen evin masrafını azaltmak için daha çok para kazanmak değil, bir şeyi atmadan önce içine bakmak gerekiyor.
Dün gece dizi açtım.
Eşim salonda uyuyakalmıştı. Ben mutfakta, ışığı kısık, kulaklık takılı.
Walter White tahtanın önünde duruyor. Kanser kağıdını elinde evirip çeviriyor. Hiçbir şey söylemeden oturuyor.
O sahnede durdurdum. Mutfaktaki musluk hâlâ damlıyordu. Dizi durmuş, ev durmamıştı.
Adam ailesi için başlıyor. Sonra kendisi için devam ediyor. Aradaki farkı ilk kez o kadar net gördüm.
Kulaklığı çıkardım. Eşimin yanına gittim. Söylemeden yattım.
Bazı işler başladıktan sonra durmuyor. Walter da durmadı.
AVM otoparkında ilk 15 dakika ücretsiz yazıyordu. 17 dakika kaldım, 120 TL ödedim.
Çıkış kuyruğunda zaten 10 dakika beklemiştim.
Arabayı park ettiğim için değil, çıkmak için beklediğim süre yüzünden para verdim.
Bazı yerlerde zaman senin değil, kasanın lehine işliyor.
İnsanlar artık bir restoranda yemek yemeden önce menüye değil, fiyatlara bakıyor.
Eskiden dışarıda yemek yemek keyifti, şimdi hesabı öderken gecenin keyfi kaçmasın diye baştan hesap yapılıyor.
Bir ülkede insanlar ne yiyeceğini değil, neyi almaktan vazgeçeceğini düşünmeye başladıysa orada mesele sadece pahalılık değildir. Hayatın kendisi lükse dönüşüyordur.
AVM otoparkında ilk 15 dakika ücretsiz yazıyordu. 17 dakika kaldım, 120 TL ödedim.
Çıkış kuyruğunda zaten 10 dakika beklemiştim.
Arabayı park ettiğim için değil, çıkmak için beklediğim süre yüzünden para verdim.
Bazı yerlerde zaman senin değil, kasanın lehine işliyor.
Kitap okuyan adam kitabını satıyor.
Kitap okumayanlar da “yardım” diye video çekiyor.
Adam yüzünü kapatıyor.
Çünkü kitap değil, onur satıyor.
2 yaşındaki kızını görebilmek için Yüzüklerin Efendisi’ni satan bir baba.
Kızına “bunları sana almıştım” diyemeyecek.
Biz de “yazık” deyip unutacağız.
Bu ülkede bilgi değil, çaresizlik para ediyor.
Zavadak böyle daha iyi olmuş 🤣
Ederson maçtan sonra “ne oldu ki ya” modunda elini kolunu sallayıp takım arkadaşları ile konuşuyor resmen.
6-0 yedikten sonra bile bu enerjiyi görmek garip şekilde iyi geldi.
Valla gülmedim desem yalan olur 🤣
Yunanistan diyenler bu yemeklerin zaten Türklerden çalındığını bilmiyorlar. Baklava, döner, lokum, yaprak sarma, cacık… Hepsini isim değiştirip “Greek” diye yutturuyorlar.
Yunanların yurt dışı PR’ı güçlü olduğu için anketlerde öne çıkıyorlar. Yoksa asıl lezzet ve köken bizde.
Yunan mutfağını denemeden “Greek” diyenlerin çoğu da zaten Türkü duyunca refleks olarak karşı çıkıyor.