Alfred van Hall

Elke zaterdag 9.30u gedicht of klein verhaal. Leven is 'verwonderen’. Vier romans, één non-fictie; vijf poëziebundels. Columnist. RT=tkn, niet automat. akkoord

[Hettie Zur Muhlen @HettieZurMuhlen]

Wat een fijne start van de dag vanmorgen vroeg, je zal zo'n achtertuin hebben👌🌺
#Ameland #zonsopkomst #kleurrijk #licht #hoop

[Alfred van Hall @HallVan]

Genoeg is genoeg nietwaar?!

[Mr PitBull Stories @MrPitbull07]

In 1968, Cynthia Lennon came home from vacation and found her husband sitting with another woman in their house.

The husband was John Lennon.

The woman was Yoko Ono.

What Cynthia did next says more about her character than almost anything else in Beatles history.

She had just returned from a holiday in Greece.

Tired from traveling, she walked into Kenwood the large home she shared with John in Surrey and immediately sensed something was wrong.

The house was strangely quiet.

Then she heard voices.

She walked into a room and found John and Yoko together in bathrobes after spending the night together.

Yoko reportedly looked up and casually said:

“Oh, hi.”

Cynthia later said the moment felt unreal.

The kind of moment where your entire life changes in a single second.

But she didn’t scream.

Didn’t throw anything.

Didn’t collapse in front of them.

Instead, stunned and heartbroken, she quietly asked:

“Would you like to join me for dinner?”

She later admitted she regretted saying it immediately.

John declined.

And after leaving the room, Cynthia finally broke down alone.

That moment ended their six-year marriage.

What followed was ugly.

John initially tried to accuse Cynthia of infidelity during the divorce proceedings.

Then Yoko became pregnant.

The truth became impossible to avoid.

Eventually Cynthia received a settlement, custody of their son Julian, and enough money to begin again.

And then something remarkable happened.

She moved forward quietly.

No public revenge campaign.
No bitter press tour.
No attempt to destroy John Lennon’s image.

She simply focused on raising Julian and rebuilding her life.

Most people know what John Lennon did next.

Far fewer remember who showed up for Cynthia afterward.

Paul McCartney did.

While much of the Beatles world moved on around John and Yoko, Paul drove out to visit Cynthia and young Julian shortly after the separation.

He arrived carrying a single red rose.

According to Cynthia, Paul told her:

“I’m so sorry, Cyn. This isn’t right.”

During that drive, Paul had been thinking about Julian a little boy watching his family fall apart.

A melody started forming in his head.

The song was originally called “Hey Jules.”

It later became “Hey Jude.”

“Take a sad song and make it better.”

One of the most beloved songs ever written began as an attempt to comfort a child whose father had walked away.

Meanwhile, Cynthia quietly started over.

She moved to North Wales.

Worked long hours.

Opened a small restaurant called Oliver’s Bistro.

While John Lennon dominated newspaper headlines across the world, Cynthia was helping Julian with homework and building a stable life out of heartbreak.

Years later, she wrote memoirs about her life with John.

But what stands out is what she didn’t do.

She didn’t write with cruelty.

Even when describing betrayal, infidelity, and painful memories, there was sadness in her words far more often than bitterness.

She wasn’t interested in destroying the myth of John Lennon.

She wanted people to understand the complicated human being behind it.

Then came December 8, 1980.

John Lennon was murdered outside his apartment in New York.

Cynthia grieved deeply.

Not just for the global icon.

For the young art student she had once fallen in love with in Liverpool before fame changed everything.

And again, her focus stayed on Julian.

Helping her son survive a loss that never fully heals.

Cynthia Lennon died in 2015 at age 75.

Julian was by her side.

Paul McCartney remembered her warmly afterward.

Even Yoko Ono publicly praised her as an extraordinary mother.

And maybe that’s the part of the story people miss most.

Cynthia Lennon was never just “John Lennon’s first wife.”

She was a woman who endured public heartbreak without letting it turn her cruel.

She had every reason to become bitter.

Instead, she chose dignity.

She chose steadiness.
Grace.
Honesty without hatred.

She left behind something far more lasting than revenge.

[Alfred van Hall @HallVan]

De zwaan maakt toilet, de rust is teruggekeerd. Prachtig. Mijn weekendverhaaltje heet ‘Nieuwskarig’. En gaat over suiker, lichaam en nieuws. Fijn weekend gewenst.

[Tjark Dieterman @DietermanTjark]

Na wat overtrekkende buien kwam de zon k(l)eurig terug. Fijne zaterdag😀 #zonsondergang

[Alfred van Hall @HallVan]

Weekendverhaaltje. Er is meer dan ‘schermpje kijken’. Over suiker en nieuws!

[Tjark Dieterman @DietermanTjark]

Wat een prachtig zomers weer. Fijne #tweedepinksterdag😀 #zonsondergang #reflectie #zwaan

[Alfred van Hall @HallVan]

‘Dezelfde taal spreken’ betekent ook dat je elkaar wilt verstaan/begrijpen. Dat levert een wederkerigheid van eerst luisteren en dan spreken op. En ja: je bent toch ook ‘je broeders hoeder’, al verliezen we die gedachte wat uit het oog.

[Chris Bruggink, @ChrisBruggink]

Spiritueel, hoopgevend en Inspirerend, Alfred. Mooi.

[Alfred van Hall @HallVan]

Wat is er veel te zien op deze schitterende foto. De familie zal genoten hebben van het sublieme weer! Mijn weekendgedicht gaat over de onderliggende bedoeling van Pinksteren. Naar elkaar luisteren en elkaar proberen te begrijpen.

[Tjark Dieterman @DietermanTjark]

Met familie uit Canada dagje #Terschelling gedaan. Fijne zaterdag😀

[Alfred van Hall @HallVan]

Weekendgedicht. De betekenis van Pinksteren raakt in zijn essentie iedereen. Als iemands verhaal weerklank vindt bij iemand met een luisterend oor, is de wezenlijke ontmoeting al een heel eind op weg.

[Marianne Rouwendal🌿 @MRTfotografie]

Goedemorgen!
De zon komt voorzichtig terug.
Fijne dag⛅️🌺☕️👋

[Marianne Rouwendal🌿 @MRTfotografie]

Er wordt veel gezegd dat Twitter een vergaarbak is van schelden, gif spuien, enz.
Mijn ervaring is het tegenovergestelde, zeker de laatste maanden.
Dank je wel lieve @josephiensierag voor je knuffel en super lieve kaart. Doet (een) mens(en) heel erg goed. Veel dank🥰❤️

[Alfred van Hall @HallVan]

Het is de geromantiseerde hang naar rust, reinheid en regelmaat, in een wereld waarin het tegenovergestelde vaak domineert.

[Voeten @Voeten1]

@HallVan Mooi geschreven Alfred, in de Provence en het beeld zie ik zo voor me 💗

[Alfred van Hall @HallVan]

Het is als een waterweg die derwaarts gaat. Mooi!
Mijn weekendgedicht gaat over een filmische impressie in Zuid-Frankrijk. Rustgevend.

[Tjark Dieterman @DietermanTjark]

Geregeld zon, wolken en buien. Fijne zaterdag😀 #zonsondergang #reflectie

[Alfred van Hall @HallVan]

Weekendgedicht. Het kleine moment in woorden gevangen. Licht, lucht en vergezichten met een blauwachtige ondertoon.

[Voeten @Voeten1]

@HallVan Mooi geschreven Alfred, er zijn veel mensen die een handicap hebben en als ze het niet vertellen weet je het niet 💗

[Alfred van Hall @HallVan]

Ietsje verlaat, maar hierbij alsnog. Hij is een blij makend voorbeeld voor velen!

[Alfred van Hall @HallVan]

Weekendverhaaltje. Wat een voorbeeld van ‘elegant en charmant’ omgaan met een aangeboren handicap. Geweldig.

[Dicky Pronk @DickyPronk]

@HallVan Wat een geweldig verhaal, vol van erkenning en waardering voor het durven zijn wie je bént! 😘