Six months ago, tonight, Tehran went dark. All of Iran went dark. And into that darkness, millions of Iranians walked out of their homes anyway.
January 8th and 9th were not just two nights of protest. They were the night Iran's silence broke. Millions came into the streets, into the squares, onto their rooftops — but the regime answered them with bullets. Tens of thousands of my compatriots were killed in those forty-eight hours. Tens of thousands more have been arrested, tortured, and sentenced to die since.
They came out, determined and brave. I think of them every day. On those two nights I lost countrymen I will never get to meet. I do not hear a statistic when I hear the number 40,000. I see a son who did not come home to his mother. A daughter who will not sit at her family's table again. I think of each of them the way I would think of my own child, my own brother, my own sister. I carry the weight of every one of those names. But the families of the fallen I meet with, week after week, hearten our nation's will to carry on. Their children did not die in vain. They died for freedom, and they died with pride.
History will remember what these men and women did; I will make sure of it. Like the resistance who stood against tyranny in occupied Europe, and like the revolutionaries who fought for liberty in America. But theirs was a particular bravery. They had no army, no air cover, nothing but the belief in what they stood for. They stood anyway. A united nation choosing to face the guns together rather than live one more day in fear. The men and women of the 8th and 9th of January will be remembered in Iran's history as the greatest generation that preferred to die free and standing than to live cowered on their knees.
To the international community, I ask this: do not let a negotiating table in Geneva or Islamabad erase what happened in the streets of Tehran, Mashhad, and Kermanshah. They died for freedom. And when they are free, the Strait of Hormuz will open. The nuclear threat will end. And we will have true peace.
I have told my compatriots: what you did on January 8th and 9th cannot be undone. Together, we will reclaim our country’s rightful place in the world, our national dignity, and honor the lives of our heroes. Now is the time to reassess, regroup, and rededicate ourselves to victory.
We honor the fallen by finishing what they started. A free Iran is no longer a matter of hope. It is a matter of fact.
And know that my brave compatriots are not just fighting for their own liberation but for the peace and stability of the world.
شش ماه پیش، در چنین شبی، تهران در تاریکی فرو رفت. سراسر ایران در تاریکی فرو رفت. اما حتی آن تاریکی نیز نتوانست میلیونها ایرانی را در خانههایشان نگه دارد.
۱۸ و ۱۹ دیماه تنها دو شب برای اعتراض نبود. شبهایی بودند که سکوت ایران شکست. میلیونها نفر به خیابانها آمدند، میدانها را پر کردند و بر بام خانههایشان ایستادند، اما رژیم با گلوله به آنان پاسخ داد. در آن چهلوهشت ساعت، دهها هزار تن از هممیهنانم جان خود را از دست دادند. از آن روز تا این لحظه نیز دهها هزار نفر دیگر بازداشت، شکنجه یا به مرگ محکوم شدهاند.
آنان مصمم و با شهامت به خیابان آمدند. من هر روز به آنان میاندیشم. در آن دو شب، هممیهنانی را از دست دادم که هرگز فرصت دیدارشان را نخواهم یافت. برای من عدد ۴۰ هزار هرگز یک آمار نیست. هر بار که آن را میشنوم پسری را میبینم که دیگر هرگز به آغوش مادرش بازنگشت. دختری را میبینم که همیشه جای او بر سر سفره خانوادهاش خالی خواهد ماند. هر یک از آنان را چون فرزند، برادر یا خواهر خود میدانم و سنگینی بار نام تکتک آنان را بر دوش خود احساس میکنم. اما هر هفته که با خانوادههای جانباختگان دیدار میکنم، اراده ملتم برای ادامه این راه استوارتر میشود. فرزندان آنان بیهوده جان ندادند. آنان برای آزادی جان دادند، و با سربلندی جان دادند.
تاریخ فداکاری این زنان و مردان را از یاد نخواهد برد، و من نیز نخواهم گذاشت نام و راه آنان فراموش شود. همانگونه که مقاومتگران اروپای اشغالشده در برابر استبداد ایستادند و همانگونه که انقلابیون آمریکا برای آزادی جنگیدند، فرزندان ایران نیز ایستادگی کردند. اما شجاعت آنان، ویژگی دیگری داشت. آنان نه ارتشی داشتند، نه پشتیبانی هوایی، و نه هیچ پشتوانهای جز باور به آرمانی که برای آن برخاسته بودند. با اینهمه، ایستادند. ملتی یکپارچه تصمیم گرفت در کنار یکدیگر در برابر گلولهها بایستد، نه آنکه حتی یک روز دیگر در ترس زندگی کند. مردان و زنان ۱۸ و ۱۹ دیماه در تاریخ ایران بهعنوان نسلی جاودانه خواهند ماند که مرگِ آزاد و سرافراز را بر زندگیِ در زنجیر و زانوزده ترجیح داد.
من تنها این را به جامعه جهانی میگویم: اجازه ندهید آنچه در اتاقهای مذاکره در ژنو یا اسلامآباد رقم میخورد، حقیقت آنچه را در خیابانهای تهران، مشهد و کرمانشاه رخ داد، به فراموشی بسپارد. آنان برای آزادی جان دادند و با آزادی ایران، تنگه هرمز گشوده خواهد شد، تهدید هستهای پایان خواهد یافت و ما به صلح واقعی دست خواهیم یافت.
به هممیهنانم گفتهام آنچه شما در ۱۸ و ۱۹ دیماه آغاز کردید، مسیری بازگشتناپذیر است. ما با هم جایگاه شایسته کشورمان در جهان را بازپس خواهیم گرفت، عزت ملی خود را احیا خواهیم کرد و یاد قهرمانانمان را با ساختن ایرانی آزاد زنده نگه خواهیم داشت. اکنون زمان آن است که درنگ کنیم، دوباره نیرو بگیریم، و بار دیگر خود را وقف پیروزی کنیم.
ما یاد جانباختگان را با به پایان رساندن راهی که آغاز کردند گرامی میداریم. ایران آزاد دیگر یک امید نیست. یک قطعیت است.
و جهان باید بداند که هممیهنان دلیر من تنها برای آزادی خود نمیجنگند، آنان برای صلح و ثبات جهان نیز مبارزه میکنند.
I am deeply saddened by the sudden passing of Senator Lindsey Graham, a steadfast friend of the Iranian people and a proud defender of freedom.
At moments when moral clarity was required, Senator Graham stood on the right side. When friends were seldom found, he stood alongside the people of Iran in their struggle against tyranny.
He used his voice to ensure that the voices of those fighting for justice were heard in the halls of power. His support for Iran’s Lion and Sun Revolution earned him the title “Uncle Lindsey” among Iranians. He will be remembered with profound gratitude and deep respect.
We extend our deepest condolences to Senator Graham’s family, loved ones, colleagues, and the people of South Carolina and the United States.
May he rest in peace and may others carry on the fight for freedom.
از درگذشت ناگهانی سناتور لینزی گراهام، دوست ثابتقدم مردم ایران و مدافع سربلند آزادی، بسیار متاثر شدم.
در لحظاتی که به شفافیت و قاطعیت اخلاقی نیاز بود، سناتور گراهام در سمت درست ایستاد. در روزهایی که دوستان و همراهان مردم ایران اندک بودند، او در مبارزه با استبداد، در کنار آنان ایستاد.
او از جایگاه و نفوذ خود بهره گرفت تا صدای مبارزان راه عدالت در مراکز قدرت شنیده شود.
ایرانیان حمایتهای سناتور گراهام را در جریان انقلاب شیروخورشید هرگز فراموش نمیکنند، و یاد او را همواره با سپاس و احترامی عمیق گرامی خواهند داشت.
مراتب تسلیت و همدردی خود را به خانواده، دوستان و همکاران سناتور گراهام، و همچنین به مردم ایالت کارولینای جنوبی و سراسر ایالات متحده آمریکا ابراز میداریم.
روحش در آرامش باد. امید که دیگران راه او را در مبارزه برای آزادی ادامه دهند.
I welcome the UK Government’s move to designate the IRGC as a state threat to national security, involved in threats to life and intimidation. This is an important and welcome move by @keir_starmer and reflects the growing threat from the regime in Iran to UK citizens and interests. I hope the UK and other Western governments will go one step further and back the Iranian people’s fight for freedom. There can be no peace as long as this regime survives.
To the foreign representatives in Tehran to mourn Iran’s deceased dictator, Ali Khamenei: Iran is not mourning him.
Iran is mourning more than 40,000 sons and daughters slaughtered on January 8 and 9 by Khamenei, Ghalibaf, and their machinery of repression.
The regime is spending vast amounts of the Iranian people's wealth to stage this propaganda spectacle, yet not a single democratic leader attended.
What you see today is not a nation in grief for its ruler. It is a nation filled with righteous anger, and that anger and heroic bravery will bring down what remains of this criminal regime.
شاهزاده رضا پهلوی خطاب به نمایندگان خارجی که به تهران سفر کردهاند:
ایران عزادار خامنهای نیست. ایران سوگوار بیش از ۴۰ هزار زن و مردی است که در روزهای ۱۸ و ۱۹ دی، به دست خامنهای، قالیباف و ماشین سرکوبشان قتلعام شدند.
رژیم برای برپایی این نمایش تبلیغاتی، مبالغ هنگفتی از ثروت مردم ایران را هزینه کرده است، اما حتی یک رهبر از کشورهای دموکراتیک نیز در آن حضور نیافته است.
آنچه امروز میبینید، ملتی نیست که برای حاکمش سوگوار باشد؛ بلکه ملتی است سرشار از خشمِ برحق، و همین خشم و شجاعت قهرمانانه، آنچه را که از این رژیم جنایتکار باقی مانده است، به زیر خواهد کشید.
I want to thank the Committee on Foreign Affairs of the Dutch House of Representatives for inviting me to speak today on behalf of millions of my compatriots fighting for liberty, justice, and democracy.
I am grateful to the Dutch police and parliamentary security services for their professionalism, assistance, and protection.
My heartfelt thanks also go to our Iranian compatriots who gathered respectfully outside Parliament to stand with the people of Iran.
The message I brought to The Hague was simple: the plight of the Iranian people must become the driving focus of international policy on Iran. Empowering them, not emboldening this regime, will bring lasting peace and stability.
In an interview with De Telegraaf, Prince Reza Pahlavi was asked whether regime change in Iran could lead to another Iraq or Afghanistan. His answer was clear:
“Iran is different. Our country has existed since the time of Cyrus the Great. We already have a plan that looks beyond the day after the regime falls, and we are working on a stable transition.
https://t.co/Ug4I1KIGqa
شاهزاده رضا پهلوی در جریان سفر خود به لاهه هلند، در دیدار با قانونگذاران، سیاستمداران و رسانهها تاکید کرد که سیاست جهانی در قبال ایران باید به جای جمهوری اسلامی، بر مردم ایران متمرکز شود.
هممیهنان عزیز،
جمهوری اسلامی میکوشد صدای واقعی مردم ایران را در میان هیاهوی مراسم حکومتی برای یک جنایتکار بالفطره و یکی از منفورترین حاکمان تاریخ ایران پنهان کند. رژیمی فرسوده، پوسیده و رو به زوال، با نمایشهای ساختگی، تبلیغات دروغین و هزینههای هنگفتی که از جیب مردم ایران غارت میشود، تلاش دارد تصویری جعلی از مشروعیت برای خود بسازد.
اما حقیقت ایران جای دیگری ایستاده است؛ در کنار نام و یاد فرزندان دلاوری که با آگاهی، رشادت و فداکاری، در یکی از حساسترین لحظات تاریخ این سرزمین، جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند.
بیش از ۴۰ هزار جاویدنام دیماه، با آگاهی از خطرهای پیش رو، قدم در این مسیر گذاشتند. آنان میدانستند شاید دیگر هرگز به خانه بازنگردند، اما در لحظهای که ایران به آنان نیاز داشت، ایستادند. آنان بر خلاف مزدوران ضحاک، برای وعدههای ناچیز و منافع شخصی به میدان نیامده بودند. آنها، شکوهمند، برای بازپسگیری ایران و هویت ملیمان برخاستند. آنان که از جنس زندگی، باور و نور بودند، در برابر تاریکی ایستادند تا نام ایران زنده بماند؛ و نامشان برای همیشه در تاریخ سرزمین ما ماندگار شد. آنان نشان دادند که عشق به میهن، از ترس مرگ نیرومندتر است.
امروز شش ماه از آن روزها گذشته است، اما برای خانوادههای شریف جاویدنامان، زمان همچنان در همان شبهای دشوار متوقف مانده است؛ خانوادههایی که عزیز و گاه تنها نانآور خود را از دست دادهاند؛ پدران و مادرانی که هر صبح با جای خالی فرزندشان چشم میگشایند؛ همسران، خواهران و برادرانی که در کنار رنج سوگ، فشار تهدید و سرکوب را نیز تحمل میکنند.
این خانوادهها تنها صاحبان یک داغ نیستند؛ آنها نگهبان و امانتدار یاد و فداکاری دلیرترین فرزندان ایران هستند. مسئولیت همه ماست که اجازه ندهیم این بار سنگین را به تنهایی بر دوش بکشند. وظیفه ملی و میهنی ماست که بیش از پیش پشتیبانشان باشیم؛ به دیدارشان برویم، صدای آنان را بازتاب دهیم، یاد عزیزانشان را زنده نگه داریم و در حد توان خود، نگذاریم فشارهای روحی، تهدیدها و دشواریهای مالی، آنان را به سکوت و فراموشی وادار کند.
تاریخ بارها نشان داده است که هیچ قدرتی نمیتواند اراده ملتی متحد را که برای رهایی و ساختن آیندهای بهتر برخاسته است، برای همیشه خاموش کند. راهی که با فداکاری فرزندان جاویدنام ایران روشن شده است، ادامه خواهد یافت؛ تا روزی که ایران به آزادی، دولت ملی و آیندهای شایسته ملت بزرگ ما دست یابد.
پاینده ایران
شاهزاده رضا پهلوی:
«هدف براندازی جمهوری اسلامی ثابت است. آنچه تغییر میکند، تنها تاکتیکها هستند؛ تاکتیکهایی که بر اساس شرایط واقعی و میدانی تنظیم میشوند تا مردم با کمترین هزینه، بیشترین شانس را برای پیروزی داشته باشند».
شاهزاده رضا پهلوی: نگاه جهان به مبارزه مردم ایران تغییر کرده است.در گذشته، پرسش همیشگی مقامات خارجی این بود که «آلترناتیو چیست؟» یا «پس از جمهوری اسلامی چه خواهد شد؟»؛ اما امروز، پس از گفتوگوها و دیدارهای متعدد بینالمللی، نوع سؤالها تغییر کرده است.
اکنون پرسش اصلی این است: چگونه میتوان از مردم ایران حمایت کرد؟
From July 4 to July 9, as the regime stages its deceptive propaganda around the burial of the remains of the supreme criminal, Ali Khamenei, and as we mark the sixth month since the courageous national uprising of January 8 and 9, freedom-loving Iranians will take to the streets around the world as part of the Global Week of Action for a Free Iran.
They will gather to show the world the true face of Iran and to honour the eternal memory of the fallen heroes of Iran’s Lion and Sun Revolution, six months after their massacre. A massacre
that murdered over 40,000 over two days, a shocking 14 Iranian’s a minute.
This campaign will begin on July 4, alongside Independence Day in the United States, with gatherings outside U.S. embassies in capitals around the world.
Our message to the American people and the U.S. government is clear: stand with the Iranian people. Do not deal with terrorists. Choose the people of Iran.
Two hundred and fifty years ago, America chose freedom. Today, the people of Iran are fighting for that same freedom.
Any deal with the criminal Islamic Republic stands in direct contradiction to the ideals and values of the United States and the free world.
Our compatriots inside Iran can also take part, while protecting their safety and keeping their identities hidden, by recording videos at the graves of our fallen heroes, writing messages on walls, and using other creative methods to send similar messages to the American people and government.
Further details of the Global Week of Action for a Free Iran will be announced soon.
از ۴ تا ۹ ژوئیه (١٣ تا ١٨ تیر)، همزمان با برنامههای تبلیغاتی و فریبکارانه رژیم برای دفن بقایای جنایاتکار اعظم، علی خامنهای، و در ششمین ماه خیزش ملی شجاعانه ۱۸ و ۱۹ دی، ایرانیان مهینپرست و آزادیخواه در قالب هفته جهانی اقدام برای آزادی ایران، به خیابانهای سراسر جهان میآیند، تا واقعیت ایران را به گوش جهانیان برسانند، و همزمان یاد جاویدنامان انقلاب شیروخورشید ایران را در ششمین ماه کشتارشان گرامی بدارند.
این کارزار ملی با گردهماییهای روز ۴ ژوئیه (۱۳ تیر) در برابر سفارتخانههای ایالات متحده در پایتختهای جهان آغاز خواهد شد.
پیام ما به ملت و دولت آمریکا در سالروز استقلال این کشور مشخص است: با تروریستها معامله نکنید! مردم ایران را انتخاب کنید.
۲۵۰ سال پیش، آمریکا آزادی را برگزید. امروز نیز مردم ایران برای آزادی مبارزه میکنند.
معامله با رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی در تضاد با آرمانها و ارزشهای ایالات متحده و جهان آزاد است.
هممیهنان در داخل کشور نیز میتوانند با حفظ امنیت و پنهان نگه داشتن هویت خود، از طریق ضبط ویدئو بر مزار جاویدنامان، دیوارنویسی و دیگر روشهای خلاقانه، پیامهای مشابهی را خطاب به ملت و دولت آمریکا منتشر کنند.
برنامههای دیگر هفته جهانی اقدام برای آزادی ایران به مرور به اطلاع خواهد رسید.
از دنیا خواستم حساب ملت ایران را از جمهوری اسلامی جدا کنند
شاهزاده رضا پهلوی با اشاره به سفرهای بینالمللی اخیر خود، از اودسا در اوکراین تا استکهلم و رم، تا برلین و لندن، تأکید کرد که هدف این تلاشها روشن کردن یک حقیقت بنیادین برای جهان بوده است که مردم ایران دشمن جهان نیستند، جمهوری اسلامی دشمن مردم ایران و تهدیدی برای جهان است.
شاهزاده همچنین با اشاره به سفر سه سال پیش خود به اسرائیل گفت، یکی از نتایج مهم سفرش این بود که کشورهایی که اکنون مستقیماً با جمهوری اسلامی درگیر شدهاند، حساب ملت ایران را از این رژیم جدا کنند.
«من با همه خانوادههایی که عزیزی را از دست دادند، همدردم، از میناب تا تهران و نقاط دیگر»
شاهزاده رضا پهلوی:
«تمام هدف من این است که این مبارزه با کمترین تلفات جانی به نتیجه برسد. برخلاف نظامی که برایش مهم نیست چند نفر از بین برود، هر انسانی که جانش را از دست بدهد برای من واقعا دردناک است. من با تمام خانوادههایی که عزیزی را از دست دادند همدردم. از میناب بگیرید تا تهران و نقاط دیگر».
هفته جهانی اقدام برای آزادی ایران | ۴ تا ۹ ژوئیه
همزمان با ششمین ماه خیزش ملی ۱۸ و ۱۹ دی و در برابر نمایش تبلیغاتی رژیم برای دفن جنایتکار اعظم، علی خامنهای، ایرانیان آزادیخواه در سراسر جهان به خیابانها میآیند تا صدای واقعی ملت ایران را به جهان برسانند.
آغاز: ۴ ژوئیه (۱۳ تیر) | مقابل سفارتخانههای آمریکا
جزئیات بیشتر بهزودی.