من جای نیوشا صارمی بودم مطلقا توضیح نمیدادم؛ چون جماعتی تصمیمشان را گرفتند که با مخالفانشان با کثیفترین روشها تسویهحساب کنند. اتقاقا چون آنچه درباره برنامه نیوشا گفته شد، نه استدلال داشت نه خریدار، و به هدفشان نرسیدند حالا تنانگی و زنانگی او شده میدان حمله. این روش تازه نیست؛ هر جا کم میآورند، سراغ بدن زن میروند. همان قدیمیترین و حقیرانهترین شکلِ حمله.
تعبیر «عادیسازی حملهٔ هستهای به ایران» با یک تقطیع هدفمند از یکی از آیتمهای کوتاه در برنامهٔ تیتر اول @IranIntl را با ترکیبی از غرضورزی «عنصر محوری دلالی و لابی حکومت ایران در آمریکا» یعنی تریتا پارسی، خصومت آگاهانهٔ «لب و دهنهای روشنفکرنمای چپ» با آن رسانه و جهالت مزمن و درمانناپذیر بخشی از کاربران فضای مجازی، میتوان ارزیابی کرد.
الف) احمق اولی که یکسال و چهار ماه پس از پخش آن برنامه، دست به این اکتشاف شگفتانگیز زده، آنقدر مغرض است که حاضر نشده بگوید این برنامه، چهل روز پیش از جنگ ۱۲ روزه و در اوج مذاکرات تهران و واشینگتن موسوم به مذاکرات مسقط پخش شده است؛ در این زمان نهتنها احتمال حملهٔ اتمی به ایران صفر بوده بلکه حتی احتمال جنگ هم چندان مطرح نبود. برای یادآوری میگویم که ۲۳ روز پس از پخش این برنامه، ترامپ اعلام کرده بود که در آستانهٔ یک توافق خوب با تهران هستیم و آن دسته از اندک تحلیلگرانی هم که مثل «خود من» باور به وقوع جنگ داشتند، آن را نه توسط آمریکا، بلکه از سمت اسرائیل محتمل میدانستند.
ب) حماقت بارز آغازکنندگان و ادامهدهندگان و کرهگیران این تحریف مغرضانه آنجاست که این مقطع دو دقیقهای از یک آیتم هشت دقیقهای را با عنوان «عادیسازی حملهٔ اتمی» عنوانگذاری میکنند و پرواضح است که حتی مفهوم عادیسازی را هم نمیفهمند؛ عادیسازی یک رویداد احتمالی شوم، کاستن از بار روانی و کوچکانگاری ابعاد آن است نه هشدار دربارهٔ تبعات سنگین و حتی بزرگنمایی پیامدهای خسارتبار آن رویداد و اتفاقاً همین هشدار و بزرگتمایی، دقیقاً همان کاریست که برنامهٔ مذکور دربارهٔ احتمال درگیری هستهای میان هند و پاکستان انجام میدهد.
پ) مدلسازی یک رویداد در رسانههای مختلف، امری طبیعی و معمول است؛ هر رسانهای این امکان و حق را دارد که رویدادهای نگرانکننده در نقاط متفاوت دنیا را بر اساس جغرافیای اصلی مخاطبان خود و برحسب شناخت محیطی آنان، مدلسازی کند تا ابعاد آن رویداد در یک جای دیگر دنیا را برای مخاطبانش قابل درکتر بکند. خیلی روشن است که هدف تهیهکنندگان برنامه در آن آیتم نیز همین بوده است. اما اگر این مدعیان، اینگونه نگران چنین مدلی بوده و هستند، چرا برای حملات گستردهٔ خود ۱۶ ماه منتظر ماندند و در همان زمان پخش، مسئولیت موهوم و خودساختهٔ رسانهای و اجتماعی خود را بهجا نیاوردند؟
ت) شجاعت داشته باشید و با سینهٔ فراخ و پیشانی بالا، بگویید دردی که دلپیچه و سرگیجه برایتان آورده، خصومت و عنادتان با تلویزیون ایراناینترنشنال و برنامههای آن از جمله «تیتر اول» و مجری توانمندش @NewshaSaremi است و به همین دلیل از هر فرصت بجا و نابجا و درست و غلطی هم برای هجمه به آن در راستای اهداف و آرزوهای جمهوری اسلامی چشمپوشی نمیکنید.
کوتهای مربوط کردن برنامهی نیوشا صارمی و پست اینستاگرام یاسمین پهلوی و ربط دادنشون به حملهی اتمی در آستانهی وقوع به تهران به هم انقدر احمقانه است که بیشتر به «آزمون وفاداری» برای یه کالت میمونه.
نه فقط ما ایرانیان که کل دنیا مدیون ایلان ماسک است که آزادی بیان را در اکس (توییتر) برقرار کرد و اکنون ما میتوانیم دروغهای شاخدار پروپاگاندای فرنگی کاران رژیم را فاش و رسوا کنیم.
تریتا پارسی رفته عکسی از یک برنامه ایران اینترنشنال در سال ۲۰۲۵ که مربوط به تنش و خطر جنگ هسته ای بین هند و پاکستان بود و آن زمان حتی جنگ ۱۲ روزه هم رخ نداده بود را گرفته و مدعی شده مربوط به الان است و اسراییل و ایران اینترنشنال و رضا پهلوی می خواهند حمله اتمی به تهران را عادی نشان دهند.
این هیچ ربطی به ایران و اسراییل نداشته و چنین مقایسه هایی در مورد اگر به یک شهر حمله اتمی شود چه می شود بسیار مرسوم و طبیعی است.
مهم: تصویری از این بخش از برنامه تیتراول این روزها با روایتی کاملا دروغین و تحریفشده دستبهدست میشود.
۴ اردیبهشت ۱۴۰۴، در اوج تنش میان هند و پاکستان، بخشی از برنامه ما درباره جنگ هستهای و تبعات فاجعهبار آن بود. برای اینکه مخاطب ایرانی بتواند مقیاس واقعی یک انفجار هستهای و گستره آثار آن را درک کند، به صورت فرضی نشان دادیم اگر انفجار هستهای هیروشیما در ابعادشهری مانند تهران رخ میداد، چه محدودهای را تحت تأثیر قرار میداد.
این نکته را همان زمان در خود برنامه صراحت توضیح دادم: نمایش این سناریو صرفاً برای قابلفهم کردن ابعاد و مقیاس فاجعه بود؛ اینکه مخاطب بداند وقتی از «انفجار هستهای» حرف میزنیم، درباره چه گسترهای از ویرانی صحبت میکنیم.
ضمن اینکه این شیوه برای توضیح مقیاس یک انفجار هستهای نه عجیب است و نه مختص این برنامه. ابزارهای عمومیای مثل NUKEMAP وجود دارند که دقیقاً با قرار دادن سناریوهای فرضی روی شهرهای مختلف جهان، ابعاد و گستره آثار یک انفجار هستهای را برای مخاطب قابلتصور میکنند.
موضوع برنامه نه «حمله به ایران» بود، نه پیشبینی آن و نه حمایت از آن؛ درست برعکس، تمام بحث درباره تبعات هولناک و فاجعهبار جنگ هستهای بود.
برداشتن یک اسکرینشات، حذف عامدانه تمام این توضیحات و ساختن روایتی کاملاً متفاوت از آن، دیگر «سوءبرداشت» نیست؛ تحریف آگاهانه محتوا و سوءاستفاده از آن برای تخریب و بدنامکردن است.
برنامه کامل موجود است. هرکس بخواهد بداند واقعاً چه گفته شده، میتواند آن را ببیند؛ نه روایتی شرمآور که از یک تصویر بریدهشده ساخته شده است
https://t.co/9zSyHsOFTt
This is a malicious, out-of-context misrepresentation of an anti-war educational report. Anyone who watches the full package, rather than relying on selectively cropped screenshots, can see the reality.
The report was published on May 4, 2025, during a period of heightened military tensions between India and Pakistan and renewed Russian nuclear rhetoric over Ukraine. Its explicit purpose was to examine the catastrophic global risks of nuclear escalation between established nuclear-armed states. It had nothing to do with Iran’s military conflicts or any proposed military strikes on Iranian soil.
The presenter explicitly stated on air that Tehran was selected purely as a familiar geographic reference point so an Iranian audience could grasp the abstract scale of nuclear blast radiuses and distances, much like how global educational tools such as NUKEMAP (https://t.co/7vS2qQpq5G) overlay detonations on cities like New York, London, or Paris. The presenter even followed the graphic with a direct disclaimer emphasizing that Tehran fortunately faced no such threat.
Far from normalizing violence, the entire piece is an uncompromising warning against the horror of nuclear conflict, detailing blast effects, mass casualties, nuclear winter, and worldwide starvation, before closing with Nikita Khrushchev’s warning that the living would envy the dead.
Weaponizing muted screenshots from an anti-war broadcast about Indo-Pakistani tensions to claim Iran International is normalizing the bombing of an Iranian city is textbook bad faith and deliberate defamation.
Watch the actual report in its full context here:
https://t.co/wMCaWgc1ZU