At least 200 prosecutors who served under the former government have been dismissed over the past month as Taliban authorities accelerate efforts to remove them from their posts, at least six current and former prosecutors told Amu TV.
https://t.co/t6s0aTWPf9
صدها مرد هر صبح در پیادهروهای کابل جمع میشوند تا شاید برای یک روز کاری پیدا کنند؛ اما بسیاری از آنان پس از ساعتها انتظار، بدون درآمد به خانه بازمیگردند و نمیدانند چگونه شکم فرزندانشان را سیر کنند.
شبکه تحلیلگران افغانستان در گزارشی از وضعیت بیکاری در کابل نوشته است که افزایش شمار جویندگان کار و محدودبودن فرصتهای شغلی، زندگی کارگران روزمزد را دشوارتر کرده است.
در این گزارش، از فرهاد، پولیس پیشین ۴۵ ساله از ولایت سمنگان، یاد شده است که پس از سقوط جمهوری و ازدستدادن شغلش، برای یافتن کار به کابل آمده؛ اما با گذشت چهار ماه هنوز نتوانسته است کار ثابتی پیدا کند.
فرهاد هر روز پس از نماز صبح به محل تجمع کارگران روزمزد در کارتهنو میرود و در کنار دهها نفر دیگر منتظر میماند تا شاید برای حمل وسایل، کارهای ساختمانی یا فعالیتهای دیگر استخدام شود. او تنها نانآور خانوادهای دهنفره است و گاهی هفت تا هشت روز بدون یافتن کار سپری میکند.
بر اساس این گزارش، دستمزد روزانه کارگران معمولاً بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ افغانی است؛ با این حال، پیدا کردن کار حتی برای چند روز در هفته نیز تضمینشده نیست. شمار جویندگان کار چنان افزایش یافته که حتی افراد دارای مدرک دانشگاهی نیز برای یافتن کار روزمزد به خیابانها میآیند.
رقابت شدید بر سر فرصتهای محدود شغلی، قدرت چانهزنی کارگران را کاهش داده و تأمین نیازهای اولیه خانوادهها را دشوارتر کرده است.
فرهاد برای کاهش هزینههای زندگی، با پنج مرد دیگر در یک اتاق زندگی میکند تا بتواند بخشی از درآمد احتمالی خود را برای خانوادهاش در سمنگان بفرستد.
نگرانی از زمستان
با نزدیکشدن زمستان، نگرانی کارگران روزمزد افزایش یافته است. خانواده فرهاد به غذا، لباس گرم و سوخت نیاز دارد؛ اما درآمد نامنظم او پاسخگوی این نیازها نیست.
او نگران است که با سردشدن هوا، فرصتهای کاری کمتر شود و ناچار شود بدون پول کافی به سمنگان بازگردد. با این حال، اگر در زادگاهش نیز کاری پیدا نکند، باید دوباره برای یافتن لقمهای نان به کابل بیاید.
▪️ پایگاه خبری_تحلیلی روایت
تلگرام روایت👈👈 https://t.co/ZGHBPXlfwJ
کابل جایی که صدها مرد هر صبح به امید کار میروند و گاهی با دست خالی به خانه برمیگردند. با نزدیکشدن زمستان و افزایش فشارهای اقتصادی در افغانستان،صدها کارگر روزمزد در گوشههای خیابانهای کابل ساعتها منتظر میمانند تا کسی برای یک روز کار آنان را انتخاب کند
https://t.co/8g5BrlN6qY
شبکه تحلیلگران افغانستان در گزارشی از بیکاری گسترده در کابل میگوید که صدها مرد هر صبح در پیادهروهای این شهر جمع میشوند تا شاید کسی برای یک روز به آنان کار بدهد.
https://t.co/rgenPe0qHc
300–400 afghanis ($4–5.50) for a day's work. That's what Farhad earns, when he finds work in Kabul. But sometimes seven or eight days pass without a job. He still has to pay rent, feed himself and send money home to his family of ten.
Our latest Daily Hustle👇
https://t.co/FkBA35didp
شیوع سرخکان مسئلهای تازه نیست: افغانستان در دوره مورد بررسی ـ یعنی از سال ۱۳۸۰ تاکنون ـ شاهد همهگیریهای مکرر سرخکان بوده است. https://t.co/jnvcmwf0FF
بیش از دو دهه است که #افغانستان با شیوع مکرر #سرخکان دست و پنجه نرم میکند. پوشش نابرابر واکسیناسیون معمول باعث شده این بیماری حتی پس از اجرای کارزارهای گسترده #واکسیناسیون، دوباره بازگردد. @jb_AAN، راما میرزاده و @rsurush به این موضوع پرداختهاند. https://t.co/6Vr3gh3zIg
Food, warm clothes or fuel to heat the house? Winter is approaching, and Farhad cannot afford all three. After four months searching for work in Kabul, he has barely earned enough to get by.
Our latest Daily Hustle👇
https://t.co/H3OFkIWmGa
برای کارگری که درآمد ثابت ندارد، این انتظار تنها تلف شدن وقت نیست؛ بلکه از دست دادن فرصتی برای تأمین هزینههای زندگی است. او نمیتواند مطمئن باشد که فردا کار پیدا خواهد کرد یا نه و همین نامعلومی، برنامهریزی برای زندگی روزمره را دشوار میسازد.https://t.co/jdA0YHFGu4
اما برای بسیاری از این کارگران، پیدا کردن کار به یک انتظار طولانی و نامعلوم تبدیل شده است؛ انتظاری که گاهی از صبح تا شام ادامه مییابد و در پایان روز، بدون درآمد و با دستهای خالی به پایان میرسد.۲/۲
بیکاری و نبود فرصتهای کاری، زندگی شمار زیادی از مردم افغانستان را با دشواری روبهرو کرده است. در شهر کابل، شماری از کارگران روزمزد هر صبح زود به جادهها و محلهای تجمع کارگران میروند تا شاید کسی پیدا شود و آنان را برای انجام کار استخدام کند.۱/۲
1/ Seven days without work. Seven days without wages.
Every morning in Kabul, Farhad joins dozens of men waiting to be picked for a day’s work. He has ten people to support, but no guarantee of earning anything.
What happens when no one picks you? 🧵
Every morning, after prayers, I walk half an hour to Kabul’s Sarak-e Naw-e Kart-e Naw, where I wait for someone to come looking for workers. This is one of the many places in the city where people come if they need someone to do manual work. https://t.co/jdA0YHGejC
شفیقالله سیغانی، کارشناس حقوقی، میگوید پناهجویان افغان پس از پذیرش در ایتالیا با چالشهای ادغام اجتماعی و اقتصادی، از جمله زبان، اشتغال و انطباق خانواده روبهرو هستند.
ایتالیا برای هزاران پناهجوی افغان که مسیر دشوار بالکان را طی میکنند، یکی از دروازههای ورود به اروپاست، اما بسیاری از آنان با وجود امید به دریافت اسناد پناهندگی، با دشواریهای کاری، بیسرپناهی و انتظار طولانی روبهرو میشوند.
Nearly 30,000 Afghans spent time in Italy's Trieste between 2021 & 2026, either in transit or while applying for asylum. In 2025, they made up 40% of migrants arriving there. Why has this border city become such a crucial gateway to Europe? Fabrizio Foschini takes a look👇
https://t.co/UWN6tLN5PI
1/5🧵
Italy has long offered Afghan asylum seekers some of the highest recognition rates in the EU. So why do so many still move on after getting protection? AAN looks at why Italy remains a gateway to Europe rather than a place many Afghans settle.👇
https://t.co/jaBh4zWPRp