Toksik ailelerde yanlış yapilan davranışlara karşı çıkan aslında en normal aile ferdi imiş.
Bu kişiye karşı deli anormal tanımlamaları yapılsada eninde sonunda bu kisi o çevrede ışık yakacaktır....
Yarım yüzyıllık hayatımda deneyimlediğim ve gözlemlediğim,nekadar bilgili ,makam, statü sahibi,ekonomik olarak çok iyi olursa olsun insanoğlu . Görgü yoksa hepsi üzerinde fazlalık gibi durur..
Ailesinden sağlıklı ayrışamamış, henüz birey ve yetişkin olamamış, kendi kararlarını alamayan, duygusal açıdan olgunlaşamamış, hayatını yönetemeyen, problem çözmeyi bilmeyen yetişkin görünümlü çocukların evlenmesi, toplum ruh sağlığı açısından bir tehdittir.
Yaşama sevinci seni hastalikla mücadeleye zorluyor...
Evet bugün 'seni çok özledim diyen öğrencilerime kavuştum Kendimi bir kuş kadar özgür hissediyorum...Cok şükür..
Nefes alma ve yasayacak kadar beslenmeden sonra insanın en önemli ihtiyacı özgürluk olduğunu 10 gün boyunca bir odadan çıkmayınca daha iyi anladım.Covid beni bir odaya mahkum etti.Hastaligı evdekilere geçirmemekti amacımız..ve amacımıza ulaştık.Tabi bu arada o süreç nasıl geçti.
Bu arada düşünüyorsun,,' ne güzel duyarlı dostlarım ve ailem var..,"Umudumu kaybetmemek için en küçük oğlunun okulları bitirmesini ailemize yeni katılan ikizlerin büyümesini görmeyi hayal ediyorsun...Ve bu hayaller sana yaşama sevinci veriyor.
Uzaktan izlerken elimizden bir şey gelmese de içimiz yaniyor.Kaybedilen canlar,yaralılar,yok olan güzellikler..Vicdan yoksulluğun topluma bu şekilde zarar vermesi çok acı.. Hepimiz birlik olup bu yaraları sandıktan sonra vicdanlı insan yetiştirmenin yollarını aramaliyiz..
Daha önce kesin doğru sandığım düşüncelerim artık yok.Farklı acılardan bakmayı öğrendikçe esnek olmanın güzelliğini tattıkça ,katı düşüncelerden ve esnek olmayan insanlardan uzak durmaya çalışıyorum.
Üniversite yıllarımda okuduğum "insan insana" kitabı ile bana daha hayatımın başlarında rehber olmaya başlayan ve bugüne kadar kitaplarından yararlandığım" DOĞAN CÜCELOĞLU " mekânın cennet olsun.