Pztleri tüm evin temizliği, düzeni, minik beyle ilgilenme zaten ve üstüne spor falan olunca kendimi yetişkin pro max gibi hissederken salıları tüm gün YouTubeda beyin çürüterek ergen olma isteğim arasında geçiyor hayatım 🤷🏻♀️
Al işte nasıl oluyorda keyfim yerindeyken de aklıma babam düşüyor, modum düşükken de, bi şeye aşırı heyecanlandığımda da ilk babama anlatasım geliyor, öfkemi de ona dökesim geliyor. Hiç birini yapamayınca bana yine koca bi boşluk.
Hayatta en korktuğum şey anhedoni,hiç bir şeyden haz alamamak.Çünkü geçen günümün 24 saatinin 4 saatini oğlumu uyutmaya çalışarak geçirdiğim,tam anlamıyla bitik olduğum anda bile o kahvenin tadıyla haz alıp âna tutunabiliyorum.Hande gibi yaşamayı seviyorum.
Şöyle günler düşünün, çok yorucu- yorucu - az yorucu- öldüren yorucu - az yorucu- yorucu- çok çok yorucu- alıştık artık yorucu- bu nereye kadar böyle yorucu- YORUCU.
Bugün 24 saatin 4-4,5 saatini bebek uyutmaya çalışarak geçirmişim! Bu da böyle bi dönem. Ama bi gülüşü var hikayesine girmiyorum hiç çünkü bugün zor. Neyseki zorla kalabilmeyi öğrendikten sonra geldi minik bey.