Birgün sıkıcı mesajlarmi özleyeceksin, rastgele aramalarimi, aptalca sorularimi, kavgalarimi, ruh hali degişimlerimi, görüşlerimi, sahip çikmalarimi ve güvensizliklerimi bile özleyeceksin.. ama hepsinden önemlisi, seni önemseyiş şeklimi özleyeceksin..
Yaranızın kapanmasını ve kalıcı iz bırakmamasını istiyorsanız elinizi yaranın üzerinden çekmelisiniz.
Sürekli kurcaladığınız yaranın en büyük zararı size olacaktır.
İnsanlara fazla fazla veriyor olmamizin sebebi sevgi, ilgi, takdir, kabul görmek. Ama bu tek tarafli olunca maalesef ki karsi taraf almanin konforuna alisiyor ve sizin için artik hiçbir sey yapmamaya basliyor. Biraz müsade edin insanlar da sizin için çabalasin…
insanlara hak ettiklerinden fazlasini verirseniz eger imtihaniniz hep nankörlük olacaktir. "Neden nankörler hep beni buluyor?" diye sorgulamadan önce "Ben neden insanlara hak etmediklerini veriyorum." diye sorun...
Ben kendimi tanıyorum bu eşiği de aşarım ama asla yapılanı unutmam, ben buna kin demiyorum, nefret demiyorum sizinle artık bir alakam dahi yok, sadece size eskisi gibi değilim. Ben asla zarar gördüğüm birisine eskisi gibi kalkansız yaklaşamıyorum, duvarlarımı aşamıyorum.
“Sevgin artabilir, azalabilir, bazen de bitebilir. Hayatına giren kimseyi kutsallaştırma, kimseye mecbur olmadığını hep aklında tut. Hayat ilerleyiştir; bazılarıyla yolun ayrılabilir, bazılarıyla kesişebilir. Hayat da değişir insanlar da. Akışına direnme, kendinle kal.”