Ben hepsinin dışında kalmış gibiyim. Herşey üst üste geliyor. Ben birini atlatamadan diğeri hücum ediyor. Nefes alacak bir boşluğum bile yok. Bağırmak istiyorum sesim kısılana kadar. Ama çok yorgunum .
İlk defa gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum. Çok yorgunum. Sadece bedenim değil ruhum da çok yorgun. Nasıl düzelicek nereden toparlanacak hiç bir fikrim yok. İçimde sürekli bir kırgınlık var ve sürekli artıyor. Etrafımda insanlar var konuşmalar var kalabalıklar var fakat …
Hesabımda şuan 10.609 tl var ve ben https://t.co/F7KJgFTQGA dan Bodrum Gümüşlükte satılık villa bakıyorum. Bu burda kalsın. Bugün değil ama bir gün seni alacağım.
Yaklaşık 6 saat 27 dakikadır hayatı sorguluyorum. Çünkü 24’üm. 15 yıldır böyle. Ve sanırım yoruldum. Benim şuan bu saate uyanıp sahilde yürüyüş yapmam gerekiyordu. Hiç uyumadan sabaha kadar diken üstünde durmak değil.
Dün gece saat 02.00 sularında apar topar çocukları komşuya bırakıp, ameliyathane önünde çaresizce eşimi beklerken tekrardan anladım aile desteğinin ne kadar önemli istek değil ihtiyaç olduğunu.
Herşeyle başa çıkıyorum da , en ihtiyaç duyduğum zamanlarda bile “nasılsa halleder” diye güçlü olmaya mecbur bırakılışım beni kırk yerimden bıçaklıyor.