36 years ago, while Brazil and Scotland were playing in the World Cup, a strong earthquake hit Iran.
Today, while the same two teams were playing again in the World Cup, a strong earthquake hit Venezuela.
Apparently, the football gods have a killer instinct, and a very dark sense of tremor.
۳۶ سال پیش، حوالی نیمهشب، درست همزمان با برگزاری جام جهانی و وسط بازی برزیل و اسکاتلند، زمینلرزه تهران را تکان داد. روز قبل، زندهیاد دکتر نوگلسادات، استاد درس تکتونیک، از احتمال وقوع زمینلرزه در مناطقی از البرز گفته بود.
لوستر تا حدود نیم ساعت نوسان داشت و همه در التهاب بودیم تا بفهمیم کانون زلزله کجا بوده است. چند ساعت بعد خبر رسید که مناطقی در نزدیکی سد منجیل و رودبار مرکز سطحی زلزله بودهاند. میشد حدس زد که پهنه وسیعی از البرز، دامنهها و بخشهای شمالغربی فلات مرکزی ایران لرزیده باشد.
صبح به دانشکده رفتم و دیدم مهدی زارع، سالبالایی ما که عاشق زلزله بود، عازم محل حادثه است. گمانم صبحانه را در کافه دانشکده خورد و راهی شد.
وقتی خبر خسارتها و قربانیان رسید، هیجان جام جهانی بهکلی از سر همه ما پرید.
هر وقت جام جهانی فرا میرسد، یاد آن شب ترسناک میافتم. شبی که بسیاری از هموطنانمان را از دست دادیم، بیشترشان اصلاً تماشاگر فوتبال نبودند. میگفتند چون خیلیها برای دیدن بازی بیدار مانده بودند، گروه زیادی نجات یافتند.