دارم به این فکر میکنم که آدم بخاطر کسایی که دوسشون داره ادامه میده مثلا من خودم بخاطر کسی که دوسش دارم باشگاه میرم، درس میخونم ،به خودم میرسم ،میخوام آدم بهتری باشم و پیشرفت کنم وگرنه خب که چی.
من عاشق موهای کوتاهم و هر چند ماه میرم باب کوتاه میکنم، ولی نمیدونم چرا رشد موهام اینقدر زیاده! از آخرین باری که کوتاه کردم سه ماه گذشته و الان موهام زیر سینهم اومده. دفعهٔ قبلش هم شش ماه طول کشید تا به کمرم برسه.
احساس میکنم وقتایی که حالم خیلی بده صرفا بخاطر همون روز نیست و مغزم میره سراغ گذشته و فلشبک میزنه به اتفاقای گذشته. برای همینه که فشار روانیش انقد سنگینه.