@CarolineVonhoff@Leon1969 Interessant genoeg om meer deskundigen te vragen. Chemisch kan ik mij de reactie voorstellen maar of dit de hoeveelheden zijn wil ik graag van meerdere kanten bevestigt zien. Lees tussen haken: zo veel?
Zeker een politieke keuze. Helaas wordt er maar naar één kant geluisterd en dat zit zo vastgeroest dat wat anderen ook zeggen (Deskundigen landbouw universiteit) het blijft vastgeroest zitten. Zo treurig is het. Kennelijk doodsbang voor pro met schreeuwerd Klaver en D66. Triest.
Je ziet hier dat de regering (in de persoon van een van de butaalste en meest incompetente ministers) zich aan vragen van de oppositie gebaseerd op media-onthullingen in Engeland, niets gelegen laat liggen
D66 beroept zich graag op ‘wetenschap’ en ‘experts’ maar niet als het hen niet uitkomt. Dan negeren ze de ‘wetenschap, net zoals het ‘wetenschappelijk socialisme’ al generaties lang doet.
Het is echt ongelooflijk dat Van Dissel gisteren over de verspreiding van het virus nog steeds hetzelfde zei als in maart 2020. Vooral via grote druppels......
In dit peer reviewed artikel in The Lancet van maart 2021 worden 10 argumenten aangedragen dat het virus zich vooral via de airborne wijze verspreidt.
Die eigenwijsheid van Van Dissel heeft tijdens de Coronaperiode Nederland veel schade berokkend.
https://t.co/Z6vkNwn27L
Dit krijg je als je vindt dat iedereen recht heeft op zijn mening en onderbouwing er dus niet meer toe doet. Onze ministers zijn kindjes van zijn tijd.
Wéét je wat eng was aan die avondklok? Dat mensen zich eraan hielden. Die lege straten. Dat je wist dat al die mensen, binnen, voor het gemak hun toegangsbewijzen op de telefoon zetten. Dat je in een land woont waar mensen nul weerbaarheid tegen de digitale controlestaat hebben.
@deheij Het is te dom voor woorden. Ik heb een gedeelte bekeken. Wat een niveau, ze snappen niets. Vroeger zeiden we: te dom om voor de duvel te dansen. En dat heet volksvertegenwoordiger, ik wil ze niet eens voor een kleuterklas zien.
Jaap van Dissel tijdens het verhoor vandaag bij de corona-enquête-commissie ;
“De overgrote meerderheid van de bevolking was bereid om deze offers te brengen voor ‘het virus’.”
Een virus dat voor de meeste gezonde mensen onder de 70 een milde tot onopgemerkte aandoening was, werd gebruikt als excuus om scholen te ontwrichten, kleine bedrijven kapot te maken, eenzaamheid en depressies te normaliseren, en een hele generatie kinderen en jongeren sociale en cognitieve schade toe te brengen — schade die nog decennia meetbaar zal zijn.
De “offers” waren niet nobel, ze waren grotendeels zinloos theater: mondkapjes met twijfelachtige werking, lockdowns met bewezen beperkte impact op totale sterfte in retrospectief, en een angstcampagne die kritische stemmen marginaliseerde als gevaarlijke gekken.
Het echte offer was de maatschappij zelf: vertrouwen in instituties, mentale gezondheid, economische veerkracht en het gezonde verstand van een bevolking die massaal meeging in een collectieve hypnose.
Achteraf blijkt vooral dat de bereidheid om offers te brengen vooral een bereidheid was om kritisch denken uit te schakelen zodra autoriteiten met een virus zwaaiden.
Diezelfde overgrote meerderheid bleek vooral bereid om een grootschalig sociaal en economisch experiment te ondergaan, inclusief de massale uitrol van mRNA-vaccins die in recordtempo waren ontwikkeld en niet langdurig getest op veiligheid of effectiviteit bij gezonde mensen.
Deze “redding” werd verkocht als de manier om transmissie te stoppen en de samenleving te bevrijden — een belofte die later stilletjes werd ingetrokken toen bleek dat de vaccins infectie en overdracht nauwelijks voorkwamen.
Juist de (meervoudig) gevaccineerde en geboosterde personen bleken in de praktijk vaak de belangrijkste verspreiders te zijn. Ze voelden zich “veilig” en “verantwoordelijk”, lieten de voorzorgsmaatregelen varen, en droegen het virus verder rond via breakthrough-infecties.
De vaccins boden (ogenschijnlijk) vooral (tijdelijke) bescherming tegen ernstige ziekte en ziekenhuisopname bij ouderen en kwetsbaren, maar creëerden een vals gevoel van immuniteit dat de epidemie juist verlengde.
Ondertussen werden bijwerkingen zoals myocarditis en pericarditis — met name bij jonge mannen na de tweede dosis — systematisch geminimaliseerd of weggewuifd als “zeer zeldzaam”, terwijl de echte omvang van schade (inclusief mogelijke onderregistratie via systemen als Lareb) nog steeds onderwerp van debat is.
De ongevaccineerden werden intussen gestigmatiseerd als asociaal en gevaarlijk, met dwangmaatregelen, uitsluiting en morele veroordeling, terwijl de echte motor van de verspreiding vaak in de “gevaccineerde meerderheid” zat.
Een perfecte illustratie van hoe “wetenschap” en “solidariteit” werden ingezet om een beleid te rechtvaardigen dat de maatschappij verder ontwrichtte: hartproblemen bij jongeren, verstoorde immuunrespons bij herhaalde boosting, economische schade, en een diepe kloof in vertrouwen die nog jaren na zal echoën.
De offers waren niet alleen onnodig — ze waren grotendeels zelfvernietigend, gedreven door een combinatie van paniek, groepsdenken en institutionele zelfoverschatting.
En dat is misschien wel het meest verontrustende “offer” van allemaal.