من ایران نیستم.
اما ایران رو با نفرت ترک نکردم.
عاشقش بودم و هستم. و نسبت بهش مسئولم.
پس سرم رو بالا میگیرم و از کشورم دفاع میکنم.
#پاینده_ایران#وطنم_ایران
در کل هیچ مساله ای رونمیشه یک بعدی فهمید. بحث تفیک نقش ها نیست. صحبت از وجود شرایط (محیط) و دوره ای است که با مجموع ویژگیهاش برجام رو محکوم به شکست میکرد. امنیتی سازی شدن ایران توسط اس. برای بخش بزرگی از جامعه سنتی و محافظه کار امریکایی به شکلی که حتی دموکرات ها هم در این زمینه هم صدا هستن. در کنار این، عدم فهم کافی در ایران نسبت به این موضوع ونیاز به تجدید و تغییر این فضا. برجام در صورتی می پایید که هدف بلند مدت عادی سازی روابط در ذهن ساختار سیاسی ایران وجود میداشت. همچنین قدرت قابل توجهی در ساختار سیاسی امریکا برای ایجاد پتانسیل تغییر تصویر امنیتی از ایران در جامعه آمریکا.
«محسن نامجو» را دوست دارم!
با همه «انسان خطاکار» بودنش.
دوستش دارم چون «بسیار باهوش»، «بسیار سختکوش» و «باشعور» است.
او از معدود موسیقدانان ایرانی است که در «نوسازی» خلاقانه این میراث کهن نقش جدی داشته. نامش از این بابت در کنار بزرگانی چون «میرزاعبدالله»، «درویش خان»، «علیزاده» و «شجریان» و … قرار میگیرد.
نامجو همچنین نقش مهمی در تحولات فرهنگی و اجتماعی جامعه ایرانی بازی کرده.
@pabarahneh@rnamdari الان بازدارندگی اتمی کجاست؟ خب نشد دیگه. نمیشد. ولی ادامه اس هزینه غیر قابل جبرانی تحمیل کرد. سالها گسیختکی اقصادی، اجتماعی، شکاف سیاسی و نهایتا ریسک کوجودیتی امنیتی و جنگ!
@pabarahneh@rnamdari خب دلیل بستنش این بود که داشت هزینه سنگین سیاسی امنیتی اقتصادی تحمیل میکرد و امکان نبستنش نبود. اتفاقا به همین دلیل مشخصه که اون پروژه بعد از لو رفتن محکوم به شکست بوده ولی دائم به دلیل همین نگاه ایدئولوژیک شما وبخش مهمی از قدرت در ایران انقدر برش اصرار شد که نتیجه شد انچه شد.
@pabarahneh@rnamdari موضع اینه که به حای اینکه همه مسایل رو با یه برچسب تعیین تکلیف کنیم، بهتره بررسیشون کنیم (با عقل سرد که شما دوست دارین) ببنینیم این برای منافع سازمان/نیشن ما خوب است یا بد.
@pabarahneh@rnamdari من همزمان به احترام نقدش میکنم. در یک دولت ملت واقعی مردم انقلابی نیستن، اعتماد دارن، خودشون برای حفظ انسجامکشورشون تلاش میکنن ولی همزمان نقد میکنن و بابت نقد مجرم شناخته نمیشن.
@pabarahneh@rnamdari مثال واضحش اصرار بر داشتن برنامه هسته ای در دهه های ۸۰ و ۹۰ بود وقتی واضح شده بود هزینه اجتماعی، سیاسی امنیتی غیر قابل تحمل تحمیل میکنه. ولی چون به جای نگاه منافع ملی و مدیریتی، نگاه ایدئولوژیک میشه، اینطور امنیت و اقتصاد کشور دچار فیلیر میشه.