Dit is het rauwe, ontluisterende verhaal van Tamar dat we niet mogen vergeten.
In de nacht van 25 juli 2020 loopt de 14-jarige Tamar uit Marken weg van huis. Een ruzie over bedtijd. Ze wil even afkoelen. Maar ze komt nooit meer thuis.
Rond vier uur s'nachts vinden ze haar lichaam in de berm van de dijk tussen Marken en Monnickendam. Doodgereden. Aangereden door een grijze Mazda 3 met Duits kenteken. De auto rijdt door. Niemand stopt. Niemand belt 112. Ze laten haar gewoon liggen.
De bestuurder? Een Irakees van toen 27, die op dat moment in Duitsland woonde en daar in de asielprocedure zat. Samen met drie andere Irakezen in de auto. Hij zegt later dat hij dacht dat hij in een gat in de weg was gereden terwijl hij op z’n telefoon keek. Hij krijgt een miezerige boete van 1500 euro voor “onoplettend rijden”. De boete komt retour. Want hij is al weg. Spoorloos verdwenen.
Maar het dossier liegt niet. De sporen zijn keihard: Tamar is ná de aanrijding verplaatst. Er is geen andere realistische verklaring. Ze is niet alleen aangereden. Ze is achtergelaten als oud vuil.
Zes jaar lang vecht de familie. Zes jaar lang onzekerheid, pijn en woede. Ze moeten zelf als detective aan de slag, ze moesten een artikel 12-procedure starten om justitie wakker te schudden. En eindelijk, na zes jaar, is er een doorbraak. De Irakees wordt nu wél vervolgd. Voor het veroorzaken van een dodelijk verkeersongeval én voor het verlaten van de plaats van het ongeval.
De advocaat van de ouders en broers, Sébas Diekstra, zegt het rauw: “Uit het dossier blijkt dat er geen andere realistische scenario is dan dat Tamar na de botsing is verplaatst. Dit had nooit mogen liggen.”
Tamar was veertien. Een kind.
Ze had thuis moeten liggen slapen.
In plaats daarvan lag ze in de berm, alleen, in het donker, terwijl de dader haar lichaam verplaatste en daarna wegreed en later gewoon verdween.
En het duurde zes jaar voordat justitie eindelijk zegt: nu gaan we het écht doen.
Deel dit voor Tamar.
Voor haar ouders en broers die elke dag met deze pijn wakker worden.
Voor alle families die jarenlang moeten smeken om gerechtigheid. Dit mag nooit normaal worden!
https://t.co/VQ0TCm8QWz