Canım çok şey anlatmak istiyor ama yorgunum. Beynim yorgun, bedenim yorgun, bunca şeyi affeden kalbim bile yorgun artık. Heveslerim yorgun, iyimserliğim yorgun, konuşarak anlaşmaya olan inancım bile yorgun. Benden geriye mecalsiz bir şey kaldı sadece. Çok yorgunum.
Affetmek Tanrı'nın bir niteliğidir ve sen bir Tanrı değilsin. Bu yüzden affetmek zorunda değilsin. İnsansın Canın yandı, kandırıldın, en yakının sandığın kişi tarafından sırtından vuruldun. İyileşeceksin ama unutmayacaksın. Unutmak, aynı çukura tekrar düşmek için gözlerini kapatmaktır. Hatırla ki bir daha aynı masaya oturmayasın, aynı eli tutmayasın. İntikam için değil, korunmak için. Affetmek, olanı yok saymaktır. Oysa olan oldu. Güven kırıldı, sözler çürüdü. Sen yoluna devam et ama o defteri kapalı tut. Herkes ikinci şansı hak etmez. En önemlisi: bir daha kendini asla suçlama. Bu ihaneti hatırla. —Emre Valez
Karma der ki: Biri senin için doğru olmadığında, evren onu hayatından sessizce alıp götürmez. Aksine, onu öğretmen gibi kullanır. Aynı kişiyi farklı zamanlarda, aynı acıyı farklı kılıflarda tekrar karşına çıkarır. Anlaman için, uyanman için, görmen için zorlar seni. Aynı yerde incinir, aynı sözde kırılır, aynı döngüde kaybolursun. Ta ki bir gün cesaret edip o döngüyü kırana kadar. Canın acısa bile bırakacak kadar güçlendiğin, kendine ihanet etmeyi bıraktığın o an, her şey değişir. Çünkü bu bir ceza değil, ilahi bir korumadır. Evren seni sana ait olmayan bir hikayeden alıp, hak ettiğin, tertemiz ve yepyeni bir sayfaya başlatmak için özgür bırakır. Çünkü asıl mucize, bıraktıktan sonra başlar.
Onu takipten çık.
Arkadaşlıktan sil.
Hikâyelerini izlemeyi bırak.
Kiminle görüştüğünü takip etmeyi bırak.
Bitti. Kabul et.
Geri dönse bile artık aynı kadın değil.
Kendini iyileştir. Kendini geliştir.
Ve sakın geriye bakma, kardeşim.
Kimse yorgunluğumu fark etmemişti çünkü gülümsemeyi ezberlemiştim. Oysa içim çöküyordu. Sessizce sevdiğim insanların düşünmeden söylediği tek cümle sabahlara kadar uyutmuyordu. Bir bakışımın arkasında gizlenen bin kırgınlığım vardı.
Affedicisin, naziksin; hak etmediklerinde bile naziksin. Kusur bulmazsın. Kusur görmek için bakmazsın. Basit hikâyelere güzel anlamlar yüklersin. Birini gönlünde büyütüp arşa çıkarırsın.İncinsen de caymazsın. 'Rahat bir vicdan' diye tutturmuşsun da dünyaya dost, kendine düşmansın
“Her şey geçer… Kırgınlık da, sevinç de, kalabalık da, yalnızlık da. Ama sen, her şeye rağmen iyi kal. Çünkü bu dünyada en zor şey, iyi bir kalbi iyi tutabilmektedir. “
Bütün duygularım, bütün hislerim birbirinin içine karışmış vaziyette. Ben artık ne hissedeceğimi ne düşüneceğimi bilmiyorum. Bu durumdan nasıl çıkılır bunu da bilmiyorum.