Γιατί αξίζει να αγωνιστούμε;
Για τους δικούς μας ανθρώπους.
Για τους προγόνους που μιλούν στο αίμα μας και για τους απογόνους που θα ακούν τη φωνή μας.
Εικόνα: Πατέρας & γιός, Σπάρτη, 1907
«Ένας λαός που είναι οικονομικώς ισχυρός και κυριαρχεί εις τας πόλεις, εις το εμπόριον δηλαδή και εις τας τέχνας, είναι όμως αδύνατος, ή δεν έχει καμμίαν βάσιν εις την ύπαιθρον, δεν έχει καμμίαν ασφάλειαν εκεί όπου ευρίσκεται. Αυτό το έδειξεν η τύχη του Ελληνισμού της...
Ακόμη όμως κλασσικώτερον παράδειγμα, οι εβραίοι όλου του κόσμου, που συνεχώς είναι ξένοι όπου βρίσκονται, διότι δεν έχουν κανένα δεσμό με την γην εις την οποίαν ζουν, δεσμό που αν υπήρχε θα τους εσέβοντο ή θα τους ελογάριαζαν οι άλλοι και δεν θα ήσαν αιώνες τώρα διωκόμενοι...
Επιστρέφοντας πάλι στη φράση του Χάντιγκτον, ας μην παραγνωρίσουμε και το κλείσιμο: «οι μη δυτικοί, ποτέ». Όντως, για αυτό και είναι βέβαιο ότι αν αποκτήσουν ποτέ την δυνατότητα να ανατρέψουν το «μονοπώλιο» της βίας της Δύσης, η απάντηση τους θα είναι δυσανάλογα κτηνώδης.
«Η Δύση κυριάρχησε στον κόσμο όχι με την υπεροχή των ιδεών της ή των αξιών ή της θρησκείας, αλλά μάλλον με την υπεροχή της στην εφαρμογή οργανωμένης βίας. Οι δυτικοί συχνά ξεχνούν αυτό το γεγονός, οι μη δυτικοί, ποτέ.»
Σάμιουελ Χάντιγκτον (1927-2008)
Μερικές σκέψεις επί της...