Ho.Mo.J

ایرانی - تلاش میکنم نخست بیندیشم

[Ho.Mo.J @HoMoJ50]

از دلِ من چه به جا مانده که باز آمده‌ای؟

(صائب تبریزی)

[Ho.Mo.J @HoMoJ50]

خون‌ به دل، خاک به سر، آه به لب، اشک به چشم
بی جمالِ تو چه ها بر منِ مسکین آمد!

(بیدل_دهلوی)

[دستان سام @dstan_211511]

در هجرانت منم به هم دوخته لب
بیچارگی و غریبی‌ام ساز و سلب

رازی‌ست مرا با شب و رازی‌ست عجب
شب داند و من دانم و من دانم و شب

«؟؟؟»

📙 رسائل العشاق

[دستان سام @dstan_211511]

‼️‼️ خطرناکتر از ناو جنگی،
رقص مادر
بر مَزار فرزندش است…!

[دستان سام @dstan_211511]

گوشه ی قلب تمام آدم ها؛
یک صندلی خالی ست !
و باد
همیشه از همان سمت
آدم ها را می برد ....
سمتی که کسی باید باشد و
نیست ....

«معصومه صابر»

[دستان سام @dstan_211511]

فصلی ست میان  پاییز و زمستان
که من آن را فصل گریه نام نهاده‌ام
فصلی که از همیشه به آسمان نزدیک‌تری...

«مهتاب بازوند»

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

[دستان سام @dstan_211511]

«علی اکبر یاغی تبار» 👇👇👇

[دستان سام @dstan_211511]

بس نمانده ست که این مزرعه ویران بشود
بس نمانده ست که این باغ بیابان بشود

بس نمانده ست که اِصطبلِ بزرگِ پدری
شیره‌کِش‌خانهٔ یک مشت شُتربان بشود

ماکه رفتیم شماشمعِ شبستان باشید
قلتبانان همین قومِ قُرقبان باشید

خاکتان بذله‌ی ما را به پَشیزی نخرید
ما که رفتیم نباشیم، شمایان باشید

[دستان سام @dstan_211511]

گفته بودی پسِ این شام دُژَم، عیدی هست
پشتِ این ابرِ به هم دوخته، خورشیدی هست

گفته بودی که خدا یار جوان‌مردان است
به خدایی که عقیم است، چه امیدی هست؟

«علی اکبر یاغی تبار»

[دستان سام @dstan_211511]

... دلِ دنیا، دلِ من بود، کبابش کردند
آسمان، منزلِ من بود، خرابش کردند

« زندگی کردن من مُردنِ تدریجی بود
آن‌چه جان کند تنم، عُمر حسابش کردند»

پشتِ بغرنج‌ترین مسأله شد منزل من
جز پریشانی و تردید چه شد حاصلِ من؟
آسمانی که فقط توطئه ترتیب دهد
نه به دردِ دلِ کس می‌خورد و نه دلِ من

[Ho.Mo.J @HoMoJ50]

حقیقت این است که امروزه ملت بی‌پشت و پناه و سرپرست است و کسی به فکر او نیست و از دو راه یکی را باید انتخاب کند، یا تا جان دارد رنج ببرد و جور آقابالاسرهایش را بکشد که به ریشش بخندند و یا اینکه علیرغم عقیده ناجیان فداکارش، ثابت بنماید که حق زندگی دارد!

📓 اشک تمساح
(صادق هدایت)

[Ho.Mo.J @HoMoJ50]

... ما لبخند می‌زدیم اما شادنبودیم
ما آرام به نظر می‌رسیدیم،اما آرام نبودیم
ما حواسمان به همه چیز بود
ما آرام نبودیم،ما شاد نبودیم
ما ساده‌لوح نبودیم
ما می‌رنجیدیم،ما می‌فهمیدیم...

(نرگس_صرافیان_طوفان)

[Ho.Mo.J @HoMoJ50]

عُمری دگر بباید بعد از وفات ما را

کاین عمر طی نمودیم اندر امیدواری...

🖤
(سعدی)

[Ho.Mo.J @HoMoJ50]

به زنده ماندن در این دیار
چه پایِ سختی فشرده‌ام،
چه مرگ‌ها آزموده‌ام
ولی شگفتا نمرده‌ام...

🖤
(سیمین_بهبهانی)

[دستان سام @dstan_211511]

شاعری گفته:

موش ِ ترسو مُرد، گور او گم باد
لانهٔ مار و مور و کژدم باد

شاعر آرزو دارد پس از دفن ِ موش
لحدش ، مستراح ِ مردم باد

!! والله اعلم بالحقایق الامور

[khodaayaar.Aboosohraabi @khodaayaar]

به زندان قفس مرغ دلم چون شاد می گردد
مگر روزی که از این بند غم آزاد می گردد...

... دلم از این خرابی ها بود خوش زانکه می دانم
خرابی چون که از حد بگذرد آباد می گردد...

... به ویرانی این اوضاع هستم مطمئن ز آنرو
که بنیان ِ جفا و جور بی بنیاد می گردد...
«فرخی یزدی»

[دستان سام @dstan_211511]

«نمکی»

رباعی

گفتم به لبش که تو سراسر نمکی
گفتا تو چه دانی نمکش تا نمکی

گفتم چه شود که لب نهی بر لب من
گفتا که : به شرطی که لبم را نمکی

[دستان سام @dstan_211511]

آمدم بوسه زنم گاز گرفتی عوضش

تله‌موش است دهان تو و لب‌هات پنیر!

«بزرگ اسدی»

[دستان سام @dstan_211511]

پریشانست زلفت همچو حالم...

«خواجوی کرمانی»

[دستان سام @dstan_211511]

درخواست بوسه از محبوب

رباعی

بردی دل من از تو همان می طلبم
وزگمشدهٔ خویش نشان می طلبم

سر مصرعِ هرکدام حرفی بردار
هر چیز که حاصل شود آن می طلبم