Geçeceğini biliyordum, iyileşeceğimi de. Güleceğimi, merhametimi hiç kaybetmeyeceğimi; duvar gibi dimdik duracağımı da ama heyecanımı kaybedeceğimi hiç düşünmemiştim…
—Antonia Pozzi
Albert Camus, çocukluğunda top oynadığı Cezayir’in yoksul mahalelerine yıllar sonra döndüğünde şunu yazmıştı: “O zaman hiçbir şeyimiz yoktu ama her şeyimiz vardı: Güneş, deniz ve dinmek bilmeyen anlam arayışımız.”
Tedavi yollarından biri de seyahattir. Bedenin uzaklaştığı her şey, kalpteki tesirini zamanla kaybeder. Bu yüzden yolculuğun başındaki hasret acısına, musibetin ilk anındaki sabırla sabret. Çünkü günler geçtikçe yük hafifler, acı diner.”
‘Şafağın ne zaman geleceğini bilmeden
Her kapıyı açıyorum’
Emily Dickinson
Kapıları açık tut, şafak gelir. İyileşme, sevinç, taze başlangıçlar, yeni ilhamlar için dünyaya açık ol.
Karanlığı delen bir ışık hep vardır.
‘Gözü olana gün ışımıştır’.
Hz. Ali