لحظهای که علیرضا یوسفی وزنه ۲۶۱ کیلوگرمی را مهار کرد و رکوردی جهانی را شکست، اراده یک ملت به نمایش درآمد.
اهدای این مدال و تقدیم افتخار شکستن رکورد جهان به شهدای مظلوم #میناب، صحنهای ساخت از پیوند قدرت، غیرت و دلدادگی به وطن.
درود بر علیرضا یوسفی؛ پهلوانی که نام ایران را با غرور، بر بلندای جهان فریاد زد.
روز نهم اسفند ۱۴۰۴، رهبر ایران برخلاف دیگران در پشتِ دیوار کاخهای حفاظتشده زندگی نمیکرد و محل کار و زندگیاش در میان مردم و در مرکز شهر بود. او اولین شهید جنگ بود و پیش از همه، جانش را مثل یک سرباز فدا کرده بود...
به جرات میشه گفت خطرناک تر از حمله خارجی و چکمه اجنبی، عقل بخش قابل توجهی از طیف تحصیل کرده ایرانی است، افرادی که تریلی نام و نشان شان را نمیکشد، ولی عقل شان در پاکت سیگار جا میشود!
توییت هایشان درباره ونزوئلا را ببینید و سطح درک و شعور شان را بسنجید و گول مزخرفات شان را نخورید
صدایت آغشته به خونم شد،
و تا خونم بر زمین نریزد،
به یادت آرام نخواهم گرفت.
صوتُكَ قد اختلط بدمائي،
ولن يهدأ لي بالٌ حتى يُراق دمي على ذِكرى فِدائِكَ.
و عليكم السلام.
نصف شهر رو باید با جارو خاکانداز جمع کنیم؛
نصف دیگه رو هم با بانداژ و بتادین پانسمان کنیم!
فهمیدیم شکستید و بریدید! ولی هنوز یه دندهاید!
اصلاً یه چه دندهای!