و گفت: بیزارم از آن خدای که به طاعت من،از من خشنود شود و به معصیت من، از من خشم گیرد. پس او خود در بند من است تا من چه کنم!
تذکره الاولیا
ذکر شیخ ابوبکر واسطی
عطار
اینکه علی کریمی گفته هر اعدامی یک سوزاندن قرآن هم حماقت ازش میریزه
ما ز قرآن مغز را برداشتیم، پوست از بحر خران بگذاشتیم
هزار قرآن بسوزه ولی کسی اعدام یا کشته نشه.
تقدسی برای این قشر هست که بخوان باهاش مقابله کنند مگه؟
@FGsmp یا بیاد در مورد نهادهای دولتی حرف بزنه، اینکه گذار از قدرت حاکم به قدرت مردم چطور رخ میده. فردای روز، نهاد های حکومتی سابق و لجستیک، تعطیل میشن یا نه با یک ساز و کاری به چرخه برمیگردن؟ خیلی حرف هست واقعا
@FGsmp من انتظار داشتم که این آدم هم بیاد و بگه فلان و همین هشتگ رو بزنه، یا مثلا بیاد و برنامهای بده برای اقشار مختلف مخالف. بگه در این بازه زمانی، اقشار بیان و صحبت کنن کما اینکه الان هم صحبت کنن و بعد از فاصله مثلا یکساله از استقرار، در فلان چارچوب، انتخابات برگزار میشه
خیلی از ما، خرده دانش و خرده فرهنگیم.
وقتی مجال ابراز پیدا میکنیم، از اینکه میتونیم ادعای فضل کنیم، جوری به وجد میایم که فراموش میکنیم.
مثل الان که چهره متلاشی شده طاها هوشیار رو میبینیم و حرف از کج و راستی شمشیر ساسانیان میزنیم یا تاریخچه شیر و خورشید.
رصد اخبار و فهمیدن اطلاعات اشتباه، بسیار مهمه.
اطلاعاتی که آنی تزریق میشه، هدفش به سخره گرفتنه.
فلان مجری در زمان سرکوب در فلان منطقه تفنگ به دست بوده!
فارغ از بار اطلاعاتیش، طرح یک دفعهای این موضوعات، بوداره.
طرح کردنش هم فایده نداره، تفنگ هم دستش نبوده باشه، دستش خونیه
اینکه میگن ما فقط ۳۰۰۰ نفر رو کشتیم هم جالبه!
اگر این تعدادی که میگید رو تروریست ها کشتن، چرا هیچ بزرگداشتی مثل اون حمله تروریستی که سال ۹۶ اتفاق افتاد و در اون ۱۷ نفر کشته شدن نگرفتید؟
چون این تعداد کشته که حتی شما میگید یعنی پذیرش چند میلیون نفر در خیابان؟
به نظر من، چیزی تحت عنوان عادی سازی وجود نداره.
از همون ۲۰ دی خیلی ها رفتن سر کار و جریان روتین زندگی شهری آغاز شده بود.
اما چیزی عادی نشده بود.
مگه بعد از ۱۴۰۱ چیزی عادی شد؟
قبلتر حتی، بعد از ۸۸؟
این همه داغ، هیچوقت عادی نیست.
افراد خشمگین، خشمگین میمونن.
و در نهایت باید در نظر داشت که نفرت از ج.ا، یک نفرت تمام نشدنیه.
هر سال کشتار و قتل عام در تظاهرات
هر سال،بی نهایت کشته از آلودگی هوا، بی نهایت فوتی از تصادفات ناشی از استاندارد نبودن خودروها و جاده ، بی نهایت تلفات به خاطر کمبود دارو
ج.ا در هر خانه ای چند قتل انجام داده
یک نکته مهم دیگه، تریبونه.
اینطور نیست که به لطف شبکههای اجتماعی، هر فرد، دارای تریبون شخصی شده باشه. لاجرم هنوز هم، صدای کسی بلندتره، که مخاطب بیشتری از قبل، دورش جمع شدن. قشر روشنفکر، باید عملگرایانه، منویات خودش رو تبدیل به مطالبه کنه و از تریبون به جامعه انتقال بده.
بحث دیگه، ترس از قضاوت آینده ست.
ما، عمریه که در خانه هامون و حتی در تصمیمات شخصی، ژست محتاط برداشتیم و منتظر شکست موندیم تا به خودمون یادآوری کنیم، دیدی گفتم تهش نمیشه؟
بسیاری از انتقادها، از اینجایی برمیاد که گمان پشیمانی زودهنگام از هر نوع عملکردی وجود داره. این باید رفع بشه.
اینکه جامعه، پر از نظرات ضد و نقیضه و طرفداران هر نوع نگاه، ولو با هدف مشترک، با هم ستیزه میکنن، نه چیز جدید و نه غریبیه.
حتی اگر حربه دشمن، ایجاد تفرقه سیستماتیک باشه، باز این وظیفهی جریان غالب و مدعی رهبریه، تا سازماندهی و یکپارچگی ایجاد کنه.
منفعت حداکثری، راه پیروزیه
بعد از یک ماه از سوگ همهی جان فداها، بالاخص چند نفری که از دوستان نزدیکم بودن و شخصا شاهد جان دادنشون بودم، خواستم در همه گروه ها و به اکثر موضعها، تا میتونم فحاشی کنم، اما هنوز کامم باز نمیشه.